CHAPTER 17

1633 Words

Isa hanggang sa dumaming kalabog na ang yumanig sa buong gym. Hindi nakuntento sa isang bato. Umulit pa hanggang sa maramdaman na nila ang ngalay sa mga braso. Ang mukha ay hindi na maipinta. Tila hindi matatapos ang araw nang hindi nila nasisiguradong walang bukol na uumbok sa katawan. Lagutok ng sampal at lumilipad na strand ng buhok—isa pa iyon sa nangyayari ngayon mismo. “Akala mo talaga ay makukuntento lang ako na pagsabihan ka? Girl! You flirted with my man. I will make sure that you will live with a scar.” Nica was so mad. Kanina ay pinaglalaruan niya lang ang iilang hibla ng buhok ko hanggang sa mainis na siya ng todo dahil sa pangbabara ko. Inutusan niya ang kan’yang alipores na huwag titigil sa pagbato ng bola hanggang hindi nakikita na duguan ang aking mukha. “If he is reall

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD