CHAPTER 119
------------------------------
THEO POV
------------------------------
Nung marinig ko kasi ang sinabi nya ay agad na nasaktan ang pride ko. Syempre iniisip ni Roxanne na mahirap lang ako. Hindi naman kasi nya alam kung sino talaga ko. Siguro nasabi lang nya yon dahil ayaw na nya akong mag isip pa.
"I'm sorry Rox, hindi ko gustong ungkatin pa ang lahat na yon pero--."
Tumayo ako at nagtangka akong amuin sya. Baka kasi na offend ko sya.
"Okay lang!" Nakangiting sagot nya sa akin. "Sorry din kasi hindi ko na din dapat ino-open yung mga ganong bagay. Sa susunod ikaw na ang bahala sa lahat. Ikaw na ang magsabi sa akin kung kailan mo gusto umalis dito. Kasi hindi ako aalis hanggat hindi mo sinasabi," lumapit sya sa akin at malambing na yumakap.
Ginantihan ko yung yakap nyang
