Amara POV
Ang bilis talaga ng panahon malalaki na ang mga bata ilang taon na rin kaming mag asawa ni Luther gaya ng pinangako niya sa akin pinakasalan niya ako sa bawat bansa sa buong mundo. Hindi ganun kaperpekto ang relasyon namin ni Luther may mga panahon na nag-aaway din kaming dalawa pero inaayos din naman namin siya kaagad dahil mahal namin ang isa't-isa.
Hindi na namin sinundan ang mga bata dahil natakot siya na baka sa susunod na panganganak ko ay hindi na kayanin pa ng katawan ko, base na rin ito sa advise sa amin ng doctor namin. Habang tumatagal ang panahon napapansin ko lalong nagiging kamukha ni Luther ang mga bata at masaya ako dun.
"Mommy!" sigaw ng mga cute na mga anak namin, bago ako lapitan dito sa sala. Grade 1 na ang mga bata at ang bilis ng panahon.
"Welcome back
