Amara POV
Nagising ako ng hinahabol ang hininga ko, agad kong inilibot ang paningin ko dahil ang alam ko ay kanina lang muntik na akong mawalan ng hininga agad na hinanap ng mata ko si Luther at nakita ko itong lumabas ng cr nitong room namin.
"Damn, Love kumusta ang pakiramdam mo? Do I need to call the doctor now?" natataranta at nag aalalang tanong nitong fiance ko. Mukhang wala pa rin itong tulog dahil mababanaag iyon sa magaganda nitong mata.
Nagmamadali itong lumapit sa pwesto ko at maingat akong ikinulong sa maiinit niyang bisig. Nagsimulang mabasa ang damit ko hudyat na umiiyak na itong gwapo kong fiance.
"Bhe kalma, okay lang ako huwag ka ng umiyak please? Wag ka ng tumawag ng doctor" malambing na sabi ko rito at hinarap ko siya sa akin. Hinawakan ko ang pisngi niya ng maraha
