Amara POV
Naguguluhan pa rin ako kung paano ako nagkaroon ng PTSD, ngayon naniniwala na ako na kilala ako ni Luther pero shete naman paano nangyari ang mga iyon. Bakit ko naman makakalimutan ang isang katulad niya. At anong trauma ang tinutukoy nila. May nangyari ba sa akin na hindi ko alam. Kasi sa loob ng mga taong nabubuhay ako ang alam ko okay ako, na kahit sobrang hirap ng buhay okay ako pero mali pala ako.
Tahimik lang si Luther sa tabi ko na parang nanlalambot siya sa mga narinig niya mas sobrang apektado pa siya sa akin. Tiningnan ko siya mabuti sa mga mata niya nalulumo ang mga ito, nakaramdam ako ng awa rito.
"Luther pasensya ka na kung hindi kita maalala noong una aaminin ko hindi talaga ako naniniwala na naging nobyo kita may mga pagdududa sa akin baka trip mo lang ako ka
