Chapter 41
SIENNA
“ARE you okay?” tanong niya, bahagyang tumagilid ang ulo. “I noticed you walking away… alone.”
Hindi ako agad nakasagot. Napatingin lang ako saglit sa paligid, saka muli sa kanya.
“I’m fine,” sagot ko, maikli lang pero defensive.
Ngumiti siya ulit, mas banayad. “Funny thing,” sabi niya, “that’s what people say when they’re not.”
Hindi ko napigilan ang isang maikling hinga na parang tawa pero walang saya. “Do I know you?”
“Not yet,” sagot niya, “And you’re Enna," dagdag sabi niya tila sigurado sa name ko. Gusto ko sanang itanong kung paano niya nalaman ang buong pangalan ko, pero isang mahinang tango ang naisagot ko, parang napagod ako.
“May I ask something?” dagdag niya, hindi pa rin inaalis ang ngiti. “Why is someone like you standing alone in a place like this?”
