Chapter Thirty One

3904 Words

P O T R I C K GUMISING ako nang maaga ngayong araw. Naghilamos at nagtimpla ng kape. Hindi na ako kumain dahil kape lang talaga ang katapat ko sa umaga. Sometimes, kumakain rin naman but most of the time ay coffee lang sapat na. Depende rin sa lakad or sa nilu-look forward on a day. Kapag masyado akong excited, hindi talaga ako nakakakain. And coffee makes me feel excited even more dahil nakakapagpa-hyper ito ng isip. Katulad ngayon, after I finished my creamy coffee ay hindi ko na mapigilang mapaisip about sa trabahong pag-a apply-an namin ni Dori mamaya. Lalo pa 'kong na-excite nang malamang isa rin 'yong coffee shop like our previous job. Nag-research rin ako ng itsura no'ng Campus Café at nakita ko sa page nito na halatang pang-mayaman iyon. I thought, wala nang mas makaka-reach p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD