"Pasensya ka na, Bree. Sana okay lang sa'yo na magkasama kayo ni Rizalyn sa kwartong ito," si Raquel sa akin.
Bitbit ang isang malaking maleta ko at iilang bag ay tinulungan ako ni Raquel na ayusin ang kama ko.
I don't know what life will I have starting tomorrow. I have no plans, no work and now, I'm on my own with a life inside me. I have to move on and keep going. Magtatago ako sa lahat, at pati na sa mga magulang ko. Sana makayanan ko ito.
"Okay lang. Malaking tulong na nga ito, Raquel. Salamat talaga, at pasensya ka na. Wala na akong ibang maisip na malalapitan kung 'di ikaw lang talaga," pait na ngiti ko.
Nagtitigan kaming saglit at mahina siyang tumango. Halata ang pag-aalala sa mga mata niya at napabuntonghininga ako.
Lihim ang ginawa kong pag-alis sa El Real Islan
