The DeVille Family

Chapter 8

Kejin pov:

Nagpaalam ako kay kuya na may pupuntahan ako kaya Naman ay agad Nila akong pinaalis. Bakit kayo ganiyan? Bumaba ako agad sa parking lot at pinaandar ang kotse ko. Pumunta ako sa police station at hinanap ang dating naka assign sa pagiimbistiga ng aksidenteng nangyari 8 years ago. Pumasok ako sa office at nagpakilala. "Hi Mr. Policeman, my name is Kejin DeVille. Is Mr. Mikuzi still working here?" Tanong ko sa nakita kong police pagkapasok ko sa office. "Ms. Kejin DeVille? Ah. Wala na Siya Dito, hindi niyo pa ba alam? Matagal na siyang Patay, halos limang taon na." mahinahon na sagot sa akin ng lalaki. Patay? 5 years? How? "What's the reason behind his death?" muli kong Tanong sa lalaki. "Napailalim sa truck." sagot Naman sa akin ng babaeng pulis na kakapasok lang sa office. Is that an accident or sinadya ang nangyari sa kaniya? "Since he died wala nang tumuloy sa Kaso. Ang sabi ng head namin case close na after 1 year of investigation pero si Mr. Mikuzi ay pasikretong nagiimbistiga pa din, and after 2 years nabalitaan na lang namin na napailalim Siya sa Truck." paliwanag sa akin ng babae. "Was that intentionally?" direkta kong Tanong sa kanilang dalawa. "We don't know, as far as we dig up, as far as our lives is in danger." sagot Naman nito. Hindi na ako nagtanong pa upang walang makaalam kung bakit ako nandidito. Hindi ko alam kung sino ang kalaban na nakapaligid lang sa akin, kaya Naman iniwasan ko ang maging madaldal. "Is that so? Then I should get going. Condolence for his family, I'm really sorry I don't know." paalam ko sa kanila.

Nang aalis na Sana ako palabas ng opisina muli along tumingin sa babae. "Why? Do you have something to say?" Tanong ko sa kaniya dahil parang kanina pa Siya lumilinga at kumukuha ng Chansa na may sasabihin. "B-be careful." utal-utal nitong sabi sa akin. Lumapit Siya sa isang lamesa at may isinulat sa maliit na papel. "Here, Meet me later. Hindi Tayo puwedeng mag-usap Dito. If you want to know what really happened- I mean what I know." bulong nito sa akin sabay pasok ng papel sa bulsa ng pantalon ko. Why are they so scared? Tumango nalang ako sa kaniya at ngumiti sa lalaking pulis kanina at lumabas na. Tumuloy ako sa sasakyan at bumalik sa Mansion. Habang nagdi-drive hindi ko maiwasang maalala ang mga nangyari kanina sa loob ng office ng police station. Mr. Mikuzi is our trusted officer sa gobyerno at handang gawin ang lahat lalo na sa bawat pabor ni Travis sa kaniya. Hindi ko din alam kung bakit sobrang attach ni Mikuzi kay kuya at kahit kamatayan ay tatanggapin Niya. (Phone ringing) I pick up my phone nang tumunog ito at nakita ko na tumatawag si Maria. "Hello?" Tanong ko sa telepono. "Where are you Kejin?" Tanong Niya pabalik sa akin. "I'm driving back to the Mansion why?" pagtataka kong Tanong sa kaniya. Ano na Naman ba kailangan ng babaeng ito sa akin? "I'm at the Mall sa Claire. Puwede sumama ka Dito. I'm with my guards we're safe I hope that fuckers won't attempt Assassination. Binibilhan ko ng damit si Saphira so I brought some of the guards." sabi Niya sa akin. "Ok ok fine. Bye! I'm driving!" sigaw ko sa kaniya at pinatayan na Siya ng telepono. s**t malayo na Naman ang dadaanan ko. Malapit na Sana ako sa Mansion eh.

Nagdrive ako ulit pabalik at pumunta na sa sinasabi niyang Mall. Nagpark muna ako ng sasakyan ko at bago bumaba binasa ko muna ang nakalagay sa papel na binigay sa akin ng pulis kanina. "At my house, xxx street 8 pm." ang nakasulat sa papel. Malapit lang ito sa bahay ni Mr. Mikuzi, I wonder what does she knows. Pagkatapos ko basahin, nilagay ko iyon sa pinaka safe na lugar sa kotse at bumaba na para puntahan si Maria. Pumunta ako sa Claire shop sa loob ng mall at nakita ko agad Siya. "Maria!" sigaw ko. "Hm? Oh ikaw na pala. Samahan mo ako mamili ng damit ni Saphira. She said her theme color is black, red, gold and light green." sabi Niya sa akin. This is too easy that I thought akala ko naman bibilhin Niya ang buong store. "What about this?" kuha ko sa color red na cherry dress. "Hmm that ok." sagot Naman Niya sa akin. "Um Miss can you give me a red, black, green and gold Autumn dress?" rinig kong Tanong Niya sa tindera. "Miss can you also show me a color red or black halterneck dress?" Tanong ko Naman sa isang tindera. Agad silang pumunta sa stock room and it took 7 minutes bago sila lumabas na may dalang apat na plastik. "Ito lang po ang nakita namin Ms. they're all black, red, green and others are gold." paliwanag sa amin ng seller. "Hmm yeah it's ok, umm can you show us?" ngiti ni Maria. Nilabas ng dalawa ang nasa loob ng plastik at pinakita sa amin. "Here Maria! This halterneck dress. I think this suits her." sabi ko kay Maria nang nahawakan ko ang maroon na dress. "This suits her too. This Autumn black dress. Umm miss I will buy that coat and samahan ko ng 5 colors tagdadalawa bawat Isa niyang thank you." paliwanag pa ni Maria.

Saphira pov:

Recess nadaw sabi ng teacher namin and I'm here alone I mean I'm not eating but watching students eating with their friends. "They're corny. They don't even need a friend to eat. tsk!" bitter kong bulong sa sarili. "Miss watch out!" sigaw sa akin ng isang lalaki. "Aray!" sigaw ko nang matamaan ako ng malaking bag sa Ulo. "Miss are you ok?" alalang sabi sa akin ng lalaki. "Hey! I told you that you can hurt me diba? but not other people especially a woman!" sigaw nito sa grupo ng lalaki na nasa pinto ng cafeteria. Tsk! Ano ba problema ng mga ito? Bakit pati ako nadadamay? "Cut the bullshit!" sigaw ko Dito pabalik. "Hu-Huh?" pagtataka niyang Tanong sa akin. "I said cut the bullshit. Saka bakit ba pati ako madadamay diyan sa walang kuwentang way ng pangbubully? Ano ba laman ng bag na iyan? Gold para ibato sa akin?" inis kong Tanong. Mabigat ang bag at nasaktan ang Ulo ko doon ha, pinilit ko pa ding tumayo at nang nakatayo na ako nagpagpag muna ako ng dumi sa damit ko. "You Assholes!" sigaw ko sabay turo sa grupo ng mga lalaki. "What b***h? Want to join the game? Hahaha." tawa Nila sa akin. Why laughing? Tatawa ka ba kapag mamamatay kana? Let's see. "Come in." utos ko sa kanila. "Hey new girl do you think you can beat them!?" alalang sigaw ng iba sa mga studyante na natatakot sa mga lalaki. "Why beat them? If I could kill them instead?" taas noo kong sagot. "You're crazy huh you might want to die." sabi ng isang lalaki. Pumasok na sila at lumapit sa akin. "What now?" Tanong ng lalaki. "What will you do if the rat ate your cheese?" Tanong ko sa kanila. "I will choke him." sagot Naman ng isang lalaki. Yumuko ako at tumawa ng mahina sabay palo sa lalaking nasa harap ko sa leeg habang nakatigilid ang kamay. "b***h!?" sigaw ng isang lalaki at akmang susuntukin ako. Umiwas ako sa suntok Niya at pinatid Siya sabay hawak sa silver na tray at pinalipad ito sa Isa nilang kasamang sumagot sa Tanong ko kanina. "Heh! That's s flying saucer." tawa ko ng mahina sabay padulas sa ilalim ng isang lalaki at tinaas ang paa ko dahilan ng pagtama nito sa maselan niyang bahagi.

Ang Isa namang lalaki na pinatid ko kanina ay binalikan ko at hinampas ng tray sa Ulo. Anim silang lahat at ang dalawa ay hindi ko pa nagagalaw. I stretched my arms at tumitig sa kanila. "You two, come at me at the same time." sabi ko sa kanila habang nakangiti. Sisipain Sana ako ng lalaki sa tuhod pero tumagilid ako at nang maiwasan Niya akong sipain, sinipa ko ang likod na bahaging tuhod Niya. Sinabunutan ko ang isang lalaki at sinakyan ang likod nito dahilan para mapaluhod Siya sa bigat na binigay ko sa kaniya. Mula sa likod sinipa ko ang kaninang sinipa ko din sa tuhod at bumanat paharap para makatayo ako. "Now are y'all dead?" Tanong ko sa kanila sabay ngiti. "Bit-" sigaw ng lalaki at naramdaman ko mula sa likod ang kamay ngunit nang humarap ako nakita kong pinipigilan ito ng lalaki kanina sa classroom. "H-Huh?" g**o kong pagtatanong.

Leo pov:

"She's making fun of me." bulong ko habang inaayos ang gamit ko at diretsyong cafeteria. "Boss Lei!" sigaw ng isang kaibigan ko na si Dave. "What?" lamig kong Tanong Dito. "Hm?" Tanong Niya sabay lapit ng muka Niya sa muka ko. "Anoba!?" inis kong wahig sa muka niyang puro buhok. "Bakit parang mapait ang muka ng boss ko ngayon? Did someone reject your love?" pangaasar Niya sa akin. "What is love?" bulong ko sa sarili ko. "Hah! Sabi na nga ba eh. Nireject kaba ni Kisara?" Tanong Niya ulit sa akin. "How many times do I have to tell you that I don't like Kisara?" inis kong pagtatanong Dito. Pinatong Niya ang siko Niya sa lamesa ko at agad kong itinumba iyon kasamà ng pagtumba Niya at lumabas na ng classroom para pumunta sa cafeteria. "W-Wait Gautier!" sigaw Niya sa akin. Bahala ka sa buhay mo jan, he's very annoying. His name is Dave Rickson, an australian boy who grow up here in Japan and never enter Australia. He's my friend for 2 years at Siya ang laging guide ko kahit Saan.

Nang marating ko na ang Cafeteria bumungad sa akin ang babaeng sumira ng umaga ko kanina. Saphira DeVille. Is she the daughter of Mr. Travis? They kinda look a like. "She's just new but she's fighting already. I wonder if the Vice principal will punish her." rinig kong bulong ng mga studyante na nakaharang sa pintuan. "She will have penalty." bulong sa akin ni Dave na nasa likuran ko lang. "Ano ba bakit ka ba nanggugulat?" lakas kong Tanong kay Dave na basta basta nalang sumusulpot sa likuran ko. "Hahaha easy lang Gautier." sabi ni Dave ng malakas at agad iyong narinig ng iba sa students. Bigla silang tumingin sa akin at lumayo sa pintuan. They're easy to get scared tsk! Pinanood ko muna ng ilang minuto ang moves na ginagawa ni Saphira at familiar iyon sa kinwento sa akin ni Maria at Kejin. The Happiness of Agatha. Agad kong pinigilan ang lalaki na may dalang tinidor na itutusok Sana sa batok ni Saphira at diniin ang kamay ko sa kaniya dahilan para mabitawan Niya ang tinidor na hawak-hawak Niya. "H-Huh?" rinig kong pagtataka ni Saphira. "That's enough or I'll tell Maria what you did for the 1st time in your new school." bulong ko sa kaniya sabay akbay at dinala Siya sa clinic. "Wa-wait can you let go of me!? I can walk!" sigaw nito paglabas namin ng Cafeteria. "Why would I let my girlfriend go?" malakas kong Tanong na narinig ng mga studyante sa hallway at cafeteria. "Motherfucker who's your girlfriend!?" sigaw nito at inakbayan Siya lalo ng mahigpit. Kanina ko pa iniisip ang konklusyon na baka pinapasok Siya ni Maria Dito kahit delikado para mapangaralan Siya at masanay sa tao. I observed her kanina sa klase at parang may fear Siya makipagusap sa iba or sadyang bitter lang talaga itong babaeng ito. Bukod pa don I'm here at baka buo ang tiwala sa akin Nila Kejin na mababantayan ko Siya. I leo Gautier, will do his task.

Travis pov:

"Oh Maria called me. She said she's with Kejin." sabi sa akin ni Vince. Buti Naman, I'm scared na baka hukayin ni Kejin ang mga aksidente ng nakaraan. Ayokong may mangyari sa kaniyang Masama, sa bawat pagalam ng bawat sikreto may katumbas itong kapahamakan at sa habang inaalam mo ang totoo, lalo kang mapupunta sa piligro. "Good. Don't let her discover things. She's just like Saphira, but do you know their difference?" Tanong ko sa kanilang dalawa ni Rafael. "Kejin is a type of girl who will discover the truth and save people from dangers. Saphira is a type of girl who will discover a secret and kill whoever deserves to get killed, she don't have trust issues. If she knows that you know her moves, she will keep you quiet for the rest of your life." paliwanag ko sa kanila na ikinabahala ni Vince. "What if she's like Agatha? What if she's the one who will ruin DeVille Clan just like what Agatha did before." Tanong sa akin ni Vince. "It's not my fault na dumating si Saphira, she's precious she's a sapphire. She's different from Agatha, if Agatha did that to save others, iba ang Anak ko. Hindi ko alam kung ano pero iba Siya sa lahat, iba Siya sa DeVille. She's the form of Agatha and Matrilla. The daughter of A devil and Obsession." dagdag kopa Dito.

"Sana hindi Siya matulad kay Agatha or kay Matrilla. It's dangerous, hindi lang buhay Niya mapapahamak. Maaari niyang mabura sa mundo ang DeVille." dagdag pa ni Rafael. "That's why I'm avoiding crimes mula sa kaniya, but she has interest. Hindi ko Siya mapigilan. Her aura is like my mother, I can't stop it." paliwanag ko sa kaniya. Now all we need to do is to stop g**g war at baka isa isahin niyang mabura ang bawat makalaban naming clan. Nakakatakot, Ayokong mapasa sa kaniya ang memory ni Agatha. It's scary she can't take it, she has a lot of fear, trauma baka maging halimaw Siya at mabura ang clan. Again, for the 350 years past by ngayon kolang ulit naramdaman at naalala ang pagiging Demonyo ni Agatha at Matrilla mismo pa sa Anak ko. Even wala siyang ginagawa, she can take it all out at once and it will be dangerous. Tsk! One of the reason that's why I don't want to go back in Japan.