Billionaire in love to a saleslady (Saleslady series 1) (Complete)

Chapter 17

Confrontation

"Means either to face a situation that makes you uncomfortable or to say something about something they've done that's bother you. Rather than letting things go, when people are rude to you, you should confront them."

Pilit kung inaalis sa isipan ko ang hindi magandang karanasan ko sa pagpapakilala ni Steph sa akin sa mga kamag-anak nito. Ilang linggo ko din iyon dinidibdib. Hindi ko lang ipinapahalata kay Steph kapag magkasama kaming dalawa ayaw ko itong mag-alala sa'kin.

Today Is a new day, a normal day as usual. Kahit may hindi magandang nangyari may maganda naman itong kapalit. Naging maaga na ulit ang uwi ko. May time ulit ako maglibot-libot at makipag kita sa mga kaibigan ko.

Nasa kalagitnaan ako ng pag aayos ng mga nagulong mga damit at inilagay sa mga tamang pwesto. Paglingon niya sa likuran niya ay kamuntikan na niyang mabangga ang isang babae.

"Whoah! Sorry!"agad niyang paumanhin kahit hindi naman niya ito nabangga. Pero ganun nalang ang gulat niya ng magtitili ang babae acting like I bumped into her.

Nakita niyang sinadya nitong ihinulog ang hawak nitong iniimom niyang binili sa Starbucks maybe chocolate drink siguro iyon. Nagkalat sa sahig ang nahulog nitong inumin. Napanganga nalang siya sa ginawa ng babae. Tinignan niya ito at mas lalo pa siyang nagulat at kinabahan ng makita kung sino ang piling naagrabiyado.

Ang kapatid ni Steph ang nasa harapan niya ngayon at kasama niya yung dalawa pa nitong pinsan. Naalala ko sila dahil dalawang beses ko na sila nakita dati. Una noong new year at pangalawa naman noong Chinese New Year. Ano nanaman kaya ang pakay nila. Bubulihin din ba ako ng mga ito gaya ng ginawa ng Ina nila.

"I'm sorry, hindi ko sinasadiya."ako nalang ang magpapakumbaba. Kahit alam kung sinadya naman niya ito. Hindi ko alam kung ano ba ang trip nito at inihulog nito ang iniimun nitong chocolate drink. Napabuntong hininga nalang siya.

"Sorry! Tatanga tanga ka kasi! You see, natapon tuloy ang iniimun ko!"sigaw nito sa akin. Gusto kong sumbatan at sabihin na siya ang nagtapon nito pero minabuti ko nalang na manahimik.

"I didn't know that someone was behind me. Sana umiwas ka nalang, so that your drink does not fall."mahinahon kong sabi sa kapatid ni Steph.

Galit niya akong tinignan.

"Are you saying that it's my fault?! huh?"galit nitong sabi.

Napapikit siya sa inis at bumuntong hininga para pigilan ang sarili na 'wag itong patulan.

"I'm sorry okay! If you have nothing to say anymore, please excuse me."mapagkumbabang sabi ni Elle. Tatalikod na sana siya ng magsalita ulit ang isang kasama ng kapatid ni Steph. Bakla ito base sa boses nito.

Lumingon ako at tumingin sa kanila. Pinagtaasan nila ako ng kilay. Gusto ko din sanang gayahin sila pero baka mainis sila at mas lalong gagawa sila ng eksena. Nakakahiya.

"Where are you going? You leave your clutter here?! You need to clean up and pay for it."mataray na sabi ng bakla sa'kin.

"Make sure na hindi pera ng brother ko ang ipambabayad mo sa'kin! You gold digger!"pang uuyam nitong sabi sa'kin.

Nagpanting ang tinga ko sa narinig. Lahat na yata ng dugo ay umayat at napunta lahat sa ulo ko dahil sa sinabi nito. Ako gold digger? Namula ang mukha niya sa galit. Masama niyang tinitigan ang kapatid ni Steph. Sumusubra na ang mga ito. Hindi ko mapapalampas ang panghuhusga nila sakin. Nakakasama lang ng loob. Nangingitngit ang kalooban niya.

"You know what? Kung hindi ka lang kapatid ni Stephen, at wala lang ako dito sa pinagtatrabahuan ko papatulan kita! For your information hindi ko kailangan ang pera ng kapatid mo! Dahil nagtatrabaho ako para magkapera ako. Huwag na h'wag mo akong huhusgahan dahil lang sa I'm poor at ganito lang ang trabaho ko! Your so pretty and look innocent. You even have a angelic face, but no manners and bad attitude inside."mariin niyang sabi sa dalaga.

"Whatever you say b*tch!"sigaw ng isa pang kasama nila. Hindi ko na sila pinansin pa. Hindi naman sila customer. Pumunta lang naman sila dun para ipahiya at awayin ako.

"Kahit kailan hinding-hindi kita magugustuhan para sa kuya ko! Leave my brother alone, you slut!"gigil na sabi ng kapatid ni Steph.

Hindi ko na pinagtuunan ng pansin ang mga sinasabi nila. Dahil nakuha na ng mga taong naroon ang attention namin. Sobrang nakakahiya makasigaw sila sa'kin wagas. Kaya mas mabuting umiwas nalang ako.

Ang sakit sa dibdib. Gusto kong umiyak pero pinipigilan ko lang. Ang sakit lang sa pakiramdaman na pagsabihan ako ng kung ano-ano. Mas lalong ang sakit sa dibdib na ipahiya ako sa maraming tao. Akala ko okay na. Akala ko hindi ko na mararanasan ulit ang panghahamak sa pagkatao ko. Pero hindi pa pala tapos at heto na naman ang kapatid ni Steph, ipinamumukha niyang hindi ako nararapat sa kuya nito.

Sobrang hiyang hiya ako sa mga taong nakarinig sa mga sinasabi nila about sakin. Sobrang nasasaktan ako sa nangyayari. And I dont deserve this. Nagmahal lang naman ako. As long as he is with me and love me, pang hahawakan ko iyon. Pero tao lang din naman ako nasasaktan din. Sana kung ayaw nila sakin hindi na nila ako kailangan ipahiya at ibuli pa.

Pag pasok niya sa locker room dun niya pinakawalan ang luhang kanina pa nagbabadiyang lumabas. Ang sakit lang sa loob na makarinig ng masasakit na salita. A gold digger. A sl*t, wh*re, b***h etc. Iyon ang naririnig kong mga sinasabi nila habang papalayo ako kanina dun. Padaosdos akong umupo hindi ko na mapigilan ang sarili kong umiyak. Madali lang akong nasasaktan lalo na pag masasakit na salita ang maririnig ko. Mahina mahina ang loob ko. I'm very sensitive person.

Dalawang kasamahan ko sa trabaho ang pumasok sa locker room at dinamayan nila ako. Isa sila sa nakasaksi sa nangyari kanina sa labas.

"Shhh...stop crying okay. I saw it, she purposely drop her drink and acting like you bumped into her. She's crazy!"pang aalo sa kanya ng katrabaho niya. Isa itong malay and one of a kind person i've meet.

"Yeah, i was about to approached you earlier in your place and ask something. But then, the scene happened!"nag-aalala naman itong hinahagud ang likod ko. She's Malaysian too.

"Don't mind that woman!"

"Please stop crying. Cheer up buds!"

"I just can't help to cry. It's hurt and it so embarrassing."

"They are so annoying! Tak boleh tahan their attitude!"inis pang sabi ng ni Sandy.

"Yah lah!"sabi naman ni joena.

"Ugh! I forgot. I need to clean the messed that they make. It's so embarrassing."nahihiya siyang ngumiti kunti.

"No need. No need to worry. The uncle already cleaned it."agad na sabi ni sandy.

"And the witches already leave."natawa nalang kami sa sinabi ni Joena.

Let's go."Tinignan muna ni Sandy ang orasan."It's already our break time. Come on, let's go eat."yaya niya saaming dalawa ni joena.

"Sure. I'm already lapar(hungry)."excited pa nitong sabi. Like me favorite din nitong kumain yun lang mediyo chubby ito at ako hindi tumataba.

Kahit papano naibsan ang kanyang nararamdaman. Salamat sa mga ito dahil pinapagaan nila ang damdamin ko. Isa ang mga ito na kaclose ko sa department namin. Mamimiss ko sila pag umalis na ako dito sa trabaho. Baka hanggang tawag nalang ang maging cummunication namin sa isa't isa.

Masaya ang mga itong kasama. Madaldal at magaling sila magpatawa n parang natural nalang na yun sa kanila. Kaya gutong gusto ko silang kasama. Pero malilipat na ang oras nila at hindi na kami makakapagsabay para kumain ng lunch. Hanggang sa loob nalang sila ng department magkakasama.

Wala siya sa mood magtrabaho. Wala din message si Stephen, sa'kin. Kaya mas lalong nalungkot ako dahil wala itong reply sakin sa message ko. Alam ko naman na busy siya. At hindi niya ako masusundo mamaya. May dinner meeting daw kasi ito. Okay lang naman yun sakin. Namimiss ko lang kasi siya at gusto kong magpayakap sa kaniya para mawala ang bigat na nararamdaman ko ngayon. Alam kong siya lang ang makakapag alis sa kahit anong hindi magandang nararamdaman ko.

Hapon na at out ko na sa trabaho ko. Balak ko sanang mag takeout nalang ng pagkain at sa apartment na lang ako kakain sana. Pero biglang tumawag naman ang isa niyang kaibigan na bakla. Matalik niya itong kaibigan na kapitbahay nila sa Antipolo. Dito na din siya nakabase sa singapore kaso subrang busy nitong tao.

Nagyaya itong kumain sa labas at treat daw nito. Kaya sumangayon na lang ako. sayang libre na yun. Napangiti siya bigla. At isa pa namiss ko din ito. Tinext ko nalang si Liela para buo kaming tatlo. We're high school friends. Kami ang madalas magkakasama noon. Na hanggang ngayon matatag at matibay parin ang pagkakasamahan naming tatlo. Kaya excited na akong makita ito.

Masaya kaming pumasok sa restaurant nakapulupot pa ang isang kamay niya sa braso ng bakla habang papasok sila sa loob. Not knowing na may masamang nakatingin sa kanilang dalawa ng bakla.

Kinukulit siya nitong tignan ang picture ng boyfriend ko. Nasabi niya kasi dito na may boyfriend na siya. Ito nga siya hindi niya ako tinatantanan. Kinukulit niya talaga ako. Hindi sa ayaw kung ipakita saka na lang. Importante lang naman nasabi ko ng may boyfriend ako.

"Ikaw ha! Kailan ka pa malihim sakin huh! Patingin na kasi para makilatis ko kung masarap ba? At para malawayan ko na yan."malandi nitong sabi. Nabatukan ko tuloy ito.

"Tumigil ka nga. At saka 'wag muna pangarapin na malawayan siya dahil nalawayan ko na!"natatawa niyang sabi. Isa din ito sa nagturo ng kalaswaang mga salita sa amin ni liela.

"Aba, aba! Marunong na ulit lumandi ang bruha!"sabay hila ng buhok niya. "Ako lang dapat ang malandi. Wala kang karapatang na lumaway ng mga lalaki dahil akin lang sila!"bulong niya sakin. Nagulat pa aming dalawa ng may humawak sa ulo namin at pinag-untog ang ulo namin ni Leo aka Lea na daw ngayon.

"Ouch! My beautiful head!"sabay himas sa nasaktang ulo niya. Sabay lingon sa gumawa nito. Nagulat siya at agad na tumayo para makipag beso-beso sana ito sa kadarating lang na si Liela. Pero niyakap siya bigla ni liela.

"Bruha ka! Namiss kita."mag beso-beso sana sila ng agad siyang niyakap ni liela.

"Eww! Yucksss! Dont hug me tight! Dont hug me tight hampaslupa! Your coconut dumidikit sa katawan ko. Yucks! Let go of me!" nagtitili ito sabay tulak kay leila. Napahagalpak naman siya ng tawa sa reaksiyon ng bakla. Alam niyang sinadiya yun ni liela. Alam kasi namin na ayaw nitong nadidikit ang boobs ng isang babae kapag nakikipag yakapan may distansiya siya sa katawan. Kaarteng bakla feeling babae. Naiiling na lang silang dalawa ni liela.

"Hindi pa rin nagbabago."natatawang sabi ni liela. Sabay yakap at halik kay Elle. Nag aalalang tinignan pa siya nito.

"Elle are you okay? Nabalitaan ko yung nangyari kanina."sabi nito.

"H'wag na muna natin yan pag usapan ngayon. Ito ang atupagin natin ang baklang ito.Asensado na. Kaya sa mamahaling restaurant siya nanlibre ngayon."nakakalokong sabi ni Elle.

"Baka may sugar daddy nanaman ito!"pinaningkitan pa siya ng mga mata ni liela.

"Malamang. Wala ng bago sa kanya eh."

"Siguraduhin mo lang na galing sa malinis ang ipapakain mo samin ha!"pagtataray ni liela.

"Bruha na nga kayo, mga hampaslupa pa! Anong tingin niyo sakin haliparot! Malandi lang pero hindi haliparot!"mataray din nitong sabi samin ni liela.

"Parehas lang naman yun baklang to!"sabay pa na sabi nila ni liela.

"Aba, nagduet pa ang mga hampaslupa! For yuor information, napromote lang naman ako sa pinagtatrabahuan ko. Kaya mag celebrate tayo!"masaya niyang balita sa mga ito.

"Wow, kaya pala nakaalala kang manlibre."natatawang sabi liela.

"Bongga pa sa mamahaling restaurant siya manlilibre. Dati nakikikain lang sa pagkain natin noon dati d'ba, liela."natatawa naman sabi ni Elle. Natawa na silang lahat sa sinabi niya.

"Pasalamat kayo kasi naalala ko pa kayong ilibre noh!"taas kilay nitong sabi.

"Salamat baklita.!"sabay na naman nilang sabi liela.

Habang nagtitingin ng mga pagkaing o-orderin si bakla iginala naman niya ang paningin. Ganito siya pag nasa bagong lugar lang siya. Saktong napatapat sa apat na lalaking seryosong nag uusap. Napamulagat siya ng makitang isa si Stephen ang nandun at nakatingin din sakin. Napakagat siya ng labi at nahihiyang nag wave siya sa binata. Pero ang loko sinimangutan lang siya. Nalungkot naman siya at nag iwas na ng tingin.

Hindi nalang niya ito pinansin at nakipagkwentuhan nalang siya sa mga kaibigan niya. Maingay silang tatlo na kumain walang pakialam sa mga tao sa paligid. Nag aagawan pa sila sa natirang isang lumpia. Nakuha niya ang lumpia isusubo nalang niya ng kunin iyon ng bakla pero nakuha din ni liela ito. Napasimangot sssila ng bakla.

"Hindi parin kayo nagbabagong dalawa. Agawan parin kayo ng pagkain."ito kasi yung palaging nagsesermon samin pagdating sa pagkain. Nakita niya itong hinati sa tatlo pero mas malaki yung isa.

"Nah. Take it."sabi nito sa hinati hati niyang lumpia.

"Ba't ang laki yung sayo?!"reklamo ko pa.

"Dahil ako lang naman ang umagaw sa lumpia at nagpagud na hatiin ito. May reklamo? At least nag share pa ako. Hindi gaya niyong dalawa matakaw!"pagsusungit nito.

"Nakain ko na sana yan ng buo kung bakit inagaw pa ng baklang ito."simangot ni Elle.

"At kasalanan ko ganun?"

"Hoy! Wala na tayo sa paaralan. Hindi na tayo high school para pag awayan niyo ang pagkain. Baka may umiyak pa sainyo diyan."natatawa ng sabi ni liela.

"Ito lang naman ang iyakin pagdating sa pagkain."sabay turo sakin ng bakla.

Naala niya tuwing lunch time namin mahilig kasing mang agaw ng pagkain ang bakla. At yung kinuha pa niya ay yung peborit niyang ulam. Nagalit ako sa bakla kaya sabi niya papalitan niya at nagtungo ito sa counter. Sa kasamaang palad naubos na ang ulam na kinuha niya. Kaya dun ako umiyak at hindi na siya namansin sa mga ito.

Naiiling na lang siya. Naalala niya nasa loob din pala ng restaurant si Stephen, napalingon siya bigla ulit dun. Narinig kaya niya at nakita ang agawan naming magkakaibigan sa kawawang lumpia. Shocks nakakahiya. Nakita niya itong nagbawi ng tingin at iiling iling. Nakita nga nito ang eksena. Pinamulahan siya ng mukha.

"Oh! Natahimik ka na diyan Elle?"puna ni liela.

"Wala naman gusto ko lang manahimik."sabi na lang niya. Maya't maya may dumating na order nagtinginan kaming tatlo.

"Soryy miss, we didn't order anything."sabi ng bakla.

"Someone, ordered for you."sabay sulyap kay ng waitress kay Elle.

Wala naman sa sariling napalingon ulit siya kay Steph. Maliit lang itong ngumiti sa kaniya. Hinala na niyang ito ang nag order ng lumpia sa kanila. Biglang nag init ang mukha niya at nahiya sa inasal niya kanina.

Nagpasalamat sila sa waitress ng mailapag na niya ito. "Hoy! Sino na naman ang nabihag mo ha?! Ganyan na ganyan yung dati mong ex-boyfriend mo sayo noon ah!"napalakas ang pagkakabigkas ng bakla kaya pinigilan niya ito sa ano mang sasabihin pa nito.

"Nasa kabilang table yung boyfriend ko. Siya ang nag order niyan. Huwag niyo na lang pansinin."sabi nalang niya.

Bigla naman silang napatingin sa hindi kalayuan na mesa mula sa kanila. Apat sila sa mesang yun.

"OMG!"bulalas ni liela.

"Saan sa kanila yung boyfriend mo?"tanong naman agad ni lea.

"Yung pinaka gwapo."balewalang sabi niya.

"Kaloka ka gwapo naman silang lahat."

"Huwwag kayong tumingin dun. Nakakahiya. Kainin nalang natin ito para makaalis na tayo dito."sabi pa niya.

Hindi na niya pinansin ang pangungulit pa ng bakla. Natatawa na lang si liela dahil kahit ito ayaw niyang sabihinkung sino dun sa mga ito si Stephen. eskandalosa pa naman minsan ang baklang to kahit saan.