Most of our time was spent in the hospital, naging responsible kami sa pag-inom ng mga gamot namin. We all know that Conrad is sick too kaya mas strict ang gamot at treatment niya. May mga panic attacks din ako minsan kapag naaalala ko iyong mga ginawa ni Conrad sa akin dahil traumatic naman talaga iyon pero spending almost half of a year in the hospital helps us a lot. May mga improvements na sa mga kalagayan namin ni Conrad especially him, iyong kapag hindi niya nakukuha mga gusto niya e hindi na siya nagagalit ng sobra o nagmamatigas na kunin iyon. We've faced a lot of process para gumaling, I really appreciate Conrad too kasi hindi niya ako pinabayaan habang pareho kaming nagpapagaling. Siya halos gumastos lahat, from hospital bills hanggang sa mga gamot at minsan naman sa pagkain.
Ak
