Ayaw ko talaga makulong. Mas pipiliin ko na lang na sa hospital mamalagi kesa sa loob ng selda. Agad kong pinunit ang hawak kong papel. Nagawa nga talaga nila, napabasura nila ang kaso pero bakit kailangan madamay ni Manang? Kahit pa basura na ang kaso, I can't called it success kasi alam kong may masasaktan na naman.
Parang dati lang, wala naman akong pakialam sa iisipin nang ibang tao e. Mas naka-focus ako sa mga gusto ko na dapat ko talagang makuha, but when I meet Ramona... Everything has changed.
Iyong puso kong walang nararamdamang awa noon o pagmamahal siya ang nagturo noon sa akin. Kahit hindi naging maayos ang pagsasama namin, marami akong natutunan sa kan'ya. Pinagmasdan ko ang dalawang maleta kong nakahanda na. Iyong handbag na may lamang mga papeles, handang-handa na lahat
