TW: SELF-HARM, DEPRESSION.
"Mom, dad," I called as I open the door of the study room.
Napatingin sila pareho sa akin. Dad leaned back to his swivel chair whild mom look at me with distant. Hindi ko inintindi ang lamig ng pakikitungo nila sa akin. Huminga ako nang malalim at binasa ang aking pang-ibabang labi.
"Please… iatras niyo ang kaso kay Zaimon." Pumatak ang luha ko.
Akala ko ubos na. Hindi pa pala hangga't nabibigkas ko pa ang pangalan ng taong mahal ko. Hindi pa nauubos hangga't hindi ko nakakalimutan ang ginawa nilang pagpapahirap kay Zaimon. Ang taong mahal ko, pinahirapan ng mga magulang ko.
"Oh?" Mom said with a fake shocking expression.
"Please," pagmamakaawa ko sa kaniya.
"Darling, mapapakiusapan mo sana kami, kung hindi ganito ang ginawa mo sa amin. Magiging ayos sana
