Zap’s POV
Naghintay ako ng ilang minuto ngunit walang Kiara ang lumapit at nagpakita sa ‘kin. Hindi na ‘ko nagsayang ng oras at muli’y tumakbo ako at isa-isa kong tinignan ang departure area. Patuloy na hinanap ko siya. Nagbabakasaling hindi pa siya nakasakay. Baka lang kasi narinig niya ‘ko nguni mas pinili niyang ipagpatuloy ang pag-alis. Hindi ko siya masisisi, kung sakaling mas pinili pa rin niyang umalis kaysa ang pakinggan ako, masyado ko siyang nasaktan….
“Kiara!” Tawag ko sa isang babaeng nakatalikod na kasing hulma niya. HIndi siya lumingon, kaya inabot ko ang balikat niya at hinarap sa ‘kin. Nakita ko ang gulat sa mga mata nito sa ginawa ko.
“Sorry, Miss!” Humingi ako ng pasensya at umatras. Muli ay napalinga-linga ako sa paligid. Umikot. Nagbabakasaling mahagip ng mga mata
