Kaagad na umalis si Lucas pagkahatid niya sa akin sa bahay. Naglakad ako papasok sa gate. I accidentally looked up on our balcony at nakita ko ang seryosong tingin sa akin ni Adam. My heart started beating so loudly. Only him can make me feel like this.
I smiled at him and waved. Nagmadali ako papasok sa bahay at umakyat kung nasaan siya. I saw him waiting for me. Kaagad ko siyang sinalubong ng yakap. I sighed. He really felt like home. Ang sarap sa pakiramdam ng privelege na kahit nagtatago kami sa relasyon namin ay nararanasan naman naming umuwi sa isa’t-isa. It actually felt like living together as a couple.
“You’re not going to change?” tanong nito. Bumaba ang tingin ko sa damit ko. Nagsalubong ang kilay ko sa pagtataka.
“Huh? Why? Pangit ba? Sayang kasi sa damit...” sambit ko.
“
