Hindi ako mapakali kahit nakauwi na kami ng Abra. Umaalingawngaw sa utak ko ang boses ni Kuya habang sinasabi ang katagang iyon.
Of course, he loves me! We’re siblings! Magulat pa ako kung hindi niya ako mahal. But why does it feel something weird? Sa tuwing kusang umuulit sa memorya ko ang pangyayaring iyon ay grabe ang kalabog sa puso ko. I don’t understand why I’m acting like this.
Was it because it felt so new to me? Hindi ko nakasanayan na sinasabihan niya ako ng ganoon. Kahit noong close pa kami. He rarely tell those words to me. Mas ipinapakita niya kasi ang care sa akin sa pamamagitan ng pagkilos.
Ilang araw kaming nag-stay lang sa bahay. Most of the time ay nasa kwarto ako dahil ayoko munang lumabas at makasalubong si Kuya. I felt awkward and weird. Kailangan ko pa munang mak
