I firmly shook my head. Iyon na nga lang ang gamit na masasabi kong akin na may magandang alaala ng nangyari sa amin noon ni Adam. That is my dream gown. My first ever creation.
I put a lot of effort into making that gown in a reality. Sinabi ko sa sarili ko noon na itatago ko ito at aalagaan upang magamit ko sa oras na ikasal ako. I am the only entitled to use this one.
I am already willing to make her a gown for free. Sobra naman na siguro kung pati ang gown na pagmamay-ari ko ay kukunin niya pa sa akin.
“Ma, sa akin po ‘yan. Sorry, Ate. Gagawan na lang kita ng iba. I... I can’t let you wear that,” nanginginig na sabi ko. Kaagad kong napansin ang kakaibang tingin sa akin ni Papa pero wala na akong pakialam.
Nakiusap ako kay Jazcel para makuha ay maibalik ang gown ko sa box. Kaagad
