NAGPAKAWALA ako ng buntonghininga habang nakaharap sa salamin. Ngayon na kasi ang anniversary ng CN21 at hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.
Lumapit sa akin si Harold at hinawakan ang kamay ko. “Kinakabahan ka? Nanlalamig kamay mo,” sambit niya.
“Medyo,” sagot ko.
Ngumiti siya. “Huwag kang kabahan, alam magiging maayos ang performance mo.” Tinitigan ko siya sa mga mata. Hindi ko masabi kung ano ang iniisip niya. Parang masaya na malungkot at takot.
Gusto ko siyang tanungin o kausapin pero pinigilan ko. Dahil ayokong ngayon na nasa gitna kami ng event mag-usap, kaya talagang pagkatapos ng event mag-uusap kami. Pakiramdam ko kasi may mali, kahit okay kaming dalawa hindi ko pa rin masabi na maganda ang relasyon namin.
“Thanks, love,” saad ko. Hindi siya sumagot at yumakap lang m
