One Shot Stories

ONE SHOT STORIES (III)

PSYCHO FAM

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

Malumanay akong pumasok sa klase namin. Pati ang mga kaklase ko ay malumanay.

Dumating ang teacher namin pailang saglit.

"Good morning class!" Bati nito sa amin. Walang sumagot.

"Ang lumanay niyo, ah? Ayos lang ba kayo?" Wala pa ring sumagot. Kinuha niya ang attendance sheet sa bag niya.

"Vanessa!"

"Present!"

"Noeme!"

"Present!"

"Neil!""

"Present!"

"Kieshi!"

"Present!"

"Venice!"

"Present!"

"Kievve!" Walang sumagot.

"Kievve!" Ulit nito.

"P-present." Malumanay kong sagot.

Kung nagtataka kayo kung bakit anim lang kami, ay hindi ko rin alam.

"Ang tatamlay niyo. Sige, ganito nalang, let's play hide and seek, gusto niyo ba 'yon?" Ani ma'am.

Nagsitanguan ang lahat. Magsisimula na sana kami ng magpaalam si ma'am na magc-cr siya.

"Kievve, ikaw muna bahala dito." Tumango naman ako.

"Okay guys, let's start the game." Ani ko na nakaharap sa blackboard at nagsimulang magbilang ng 1-10.

Nang matapos akong magbilang ay sinimulan ko na silang hanapin. Una kong nakita ay si Kieshi, nasa likod siya ng pinto. Pinagsasaksak ko ang batok niya ng lapis.

"Boom, Kieshi!"

Nakita ko si Neil na nagtatago sa ilalim ng table, kinuha ko ang isa pang lapis sa may table ni Kieshi. Lumapit ako kay Neil at sinaksak ang tagiliran niya. No'ng una ay lumaban pa siya, pero napatay ko pa rin siya sa huli.

"Boom, Neil!"

Sunod naman ay si Venice, kita ko ang makinis niyang mga paa sa cr. Lumusot ako sa ilalim saka pinagsasaksak ng lapis ang p********e niya.

"Boom, Venice!" Saad ko dito. Sa kaselanan niya ay umaagos ang maraming dugo. Sa hindi kalayuan ay may narinig akong sigaw. Nakita ko si Noeme na napalabas sa kinatataguan niya. Gulat, takot ang ekspresyon nito.

Binato ko ng lapis ang mukha niya at tumama iyon sa mata niya. Sunod ay binato ko siya ng bangko.

Ang huli kong nakita ay si Vanessa, nasa likod siya ng isa pang pinto. Kinuha ko ang upuan at hinila iyon palapit sa tinataguan niya.

"No, Kievve! Please, no!" Pagmamakaawa niya ng makalapit ako sa kanya. I just smiled creepy.

"Ahhhhh!!" Sigaw niya ng ihampas ko sa ulo niya ang upuan. Ang may pako ang tumama sa kanya at bumaon sa ulo niya, sumirit ang dugo mula roon.

"Boom, Vane!"

"Nice, son. You killed them." Saad ni ma'am ng dumating siya.

"Yes, mommy. I'm so good, right?" Nakangiting saad ko.

"Yes, son, and now, it's my time." Saad ni mama bago niya ako kainin. Yes, mama namin siya. At wala kami sa school. Nasa mental kami. We are psychopath family.

"Boom, Kievve!" Mala-demonyong aniya nang makain ako.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I'M THE AUTHOR BUT, NOT THE CHARACTER

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

Matagal na akong nagsusulat ng stories. Mostly are fictions, but the others are base on my real life, pero hindi pangalan ko ang ginagamit ko.

Walang sumusuporta sa akin no'ng una, even my mom. Pinapahinto niya ako sa pagsulat dahil wala naman daw akong mapapala, but I continue. Masaya ako sa pagsulat kaya ipagpapatuloy ko ang pagsulat ko, kahit wala pang sumuporta.

Noon ay sa notebook ko lang sinusulat dahil wala naman akong cellphone para maibahagi sa iba ang hilig kong gawin. Pero no'ng nagkaroon ako ng cellphone ay nagpo-post na ako sa f*******: ng mga stories na ako mismo ang may akda. Walang sumusuporta no'ng una, kung may susuporta man ay pilit. Pero habang tumatagal ay nagkakaroon na ako ng readers and supporters and I'm so happy with that.

Sa pagsusulat ko ay nakilala si Joshua. He's handsome. Pero mas lalo siyang naging gwapo dahil sa personality niya.

"Hello po." He chatted. I'm busy that time, writing my new story kaya naman na-late reply ako.

'"Hi po, sorry late reply." I replied.

"Okay lang po." Ang galang niya. "Anyways po, ang galing niyo po magsulat ng stories." I shocked, like wow! First time na may pumuri sa akin through dm.

"Thank you!" Ani ko.

"You're welcome po."

We started at ‘hello’ and ‘hi’. We become friends. We are always chatting. Kapag magsusulat ako ng new story, nagpapaalam ako sa kanya and he understand me.

Nagkikita rin kami kapag hindi kami busy. Matangkad siya sa personal, mas gwapo at mas mabait. Masaya siyang kasama.

Siya ang naging number 1 supporter ko dahil hindi naman ako suportado ng pamilya ko. Sa tuwing may pinagdadaanan din ako, siya ang naging sandalan ko. I'm so happy with him. Gano'n din ako sa kanya, kapag may pinagdadaanan siya ay lagi agad akong nand'yan.

Habang tumatagal, I realized that I'm slowly falling in love with him. Can't help but to fall.

"Uhm, Joshua." I called, he was playing a mobile legends.

"Yes?" He pay a attention at me.

"I like you." I tried not to stuttered.

He looked up at me.

"Luh?" He laughed. "Are you serious?" He was not convinced.

"Yeah."

"But, we're just friends." Binalik niya ang tingin niya sa cellphone at pinagpatuloy ang paglalaro niya.

I nodded. I know he doesn't like me back, dahil kaibigan lang ang turing niya sa akin. Hindi nasira ang pagka-kaibigan namin dahil lang sa umamin ako, it's rare.

"Hey, what happened? Why are you sad?" I asked nang mahalata ko na there's is something wrong.

"Wala." Pagtanggi niya, pero pinilit ko siya. Sa huli ay sinabi na rin niya. I comfort him.

Hanggang sa mag-college kami ay magkaibigan kami, hindi pa rin nagbabago pagtingin ko sa kanya. Akala niya hindi ko na siya gusto, pero ginugusto ko pa rin siya ng patago.

Dumating 'yong time na may nakilala siyang babae, it's Marilyn. He like her. Niligawan niya si Marilyn. Lagi niya ring kinu-kwento sa akin at nasasaktan at nagseselos ako ng patago.

"Jhunea!" Tawag niya sa akin.

"Oy! Zup!" Pagpansin ko sa kanya.

"Sinagot na niya ako!" Hinihingal na sabi ni Joshua.

"Congrats." I smiled. I'm happy for him. Kung saan siya masaya, support ko siya.

AKO 'YONG PALAGING NAND'YAN, PERO IBA ANG PINILI.

Lagi na naming kasama si Marilyn. Walang selosan na nagaganap between me and Joshua, Marilyn understand it. Alam naman niyang magkaibigan lang kami ni Joshua, magkaibigan na rin naman kami ni Marilyn.

Sa tuwing nag-aaway sila, china-chat ako ni Joshua, humihingi ng advice. I'm not a good adviser, but I guess nakakatulong naman sa kanila 'yon dahil nagkakaayos rin sila kaagad.

Kasama ako lagi tuwing nagce-celebrate sila ng monthsarry nila. Kumbaga, third wheel ako. Pati no'ng graduation namin ay kasama ako sa celebration nila.

Tumagal pa sila ng tumagal hanggang sa nagpatulong na sa akin si Joshua mag-propose kay Marilyn. Kinausap ko 'yong manager ng isang restaurant na paborito nilang kainan, doon magpo-propose si Joshua.

Ang sakit. Sobrang sakit, pero wala akong magagawa dahil kaibigan ko si Joshua. Ayaw ko rin namang tumanggi dahil baka magmukha akong masama.

"Oy, Jhunea!" Joshua chatted me.

"Yeps?" I replied.

"Uhm," he didn't continue.

"Can you create a book for me?" He asked.

"Sure!" Payag ko. "About?"

"About sa love story namin ni Marilyn." He said. My heart broke because of that.

Alam ko ang love story nila dahil laging kinu-kwento sa akin ni Joshua ang bawat araw nilang nagdaan, and yeah, nasasaktan ako. Sobrang nasasaktan. But I have no choice, acceptance and support them is the key.

I become busy these past few days, I am writing their story. Sa chat nalang din muna kami nag-uusap ni Joshua, and nothing change, lagi niya pa ring kinu-kwento ang araw nila ni Marilyn. All I can do is to listen and add that in the book.

One month pa naman before their wedding, so I still can prepare and write wonderfully their love story. Mabilis lang din naman mag-process ang company na s'yang naglilipat ng story ko sa book. Hindi rin muna ako nag-u-upload ng one shot stories sa f*******: account ko, nag-focus muna ako sa book.

•

•

Dumating na ang araw ng kasal nila. The wedding was so grand. There's a red carpet, and so many bouquet of flowers in the side of chairs. Marilyn's so beautiful in her white long dress. Joshua's so handsome in his pormal. Aaminin ko, I'm so envy with Marilyn, she's going to be married to the man she loves. But all I can do is to support them and accept that the man I love is not for me.

After the wedding, we went to the reception. Magkatabi si Marilyn at Joshua, they were talking to their visitors. After that, Joshua look at his surroundings, he's finding someone. When he saw me, he smiled at me, then he back his look to Marilyn and talk her. After a seconds, tumingin ulit siya sa akin at tinanguan ako ng isang beses. He stood up and went outside, I followed, dala ko ang libro na nakalagay sa gift bag.

Pumunta muna siya sa kotse niya at may kinuha. Pagkabalik niya, nakita ko ang dala niya, black box na kumikinang kinang with a silver ribbon. Kasya doon ang libro kapag inilagay.

"Here's the book!" Magiliw kong ani at ibinigay sa kanya ang libro, kinuha niya iyon kaagad na pinakatitigan.

Halata sa mga mata niya na manghang-mangha siya. He smiled. Cover pa lang ang tinitignan niya pero gandang-ganda na siya.

The cover of the book is their picture in beach. Marami silang picture na maganda pero mas nagandahan ako doon. It was aesthetic color sky blue with a title "I LOVE YOU SINCE DAY ONE." I know the title of that book was so simple, but that's the right title for their love story.

"Wow! What a nice book!" He said, still not looking at me.

"Ang ganda!" He complimented.

"Thank you." I said.

"How much for this?" He asked, he look at me na this time.

"Libre na 'yan."

"Really?!" Gulat niyang tanong.

"Yep." I smiled.

"Thank you so much!" He hugged me, I hugged him back.

Nang kumawala siya sa pagyakap, maingat niyang inilagay ang libro sa box. Pagkatapos, bumalik na kami sa loob. Bumalik ako sa pwesto ko kanina, bumalik naman siya sa tabi ni Marilyn. He kissed on her cheeks before he sit.

After all, binigay na niya ang box kung nasaan nakalagay ang libro. Marilyn opened it, namangha siya. She looked at the book, her smile is so wide. Binuksan niya ang libro, after that, Marilyn look at me with a wide smile and said 'thank you', I just smiled.

My tears started to fell down into my cheeks saka napabulong ako sa sarili ko.

"I'M THE AUTHOR OF THAT BOOK BUT I'M NOT THE CHARACTER WHO'S BEEN MARRIED TO THE MAN SHE LOVES."

-----------------------------------------------------------------------------------------

THREE REASONS TO SET YOU FREE

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

"Angela?" Tawag ni Bhenedict sa akin, nasa park kami at naglalakad-lakad.

"Hm?" I looked up at him.

"Let's break up." He said in no emotion voice.

"Huh?" Kunwareng nagtataka kong tanong at hindi naunawaan.

"Angela, let's break up." Ulit niya.

"How you like that that that that that that~" pagkanta ko at tumawa pa.

"Angela naman." Reklamo niya pero tinawanan ko lang siya.

~~

"Mag-break na tayo, Angela." Biglang sabi ni Bhenedict. Nasa park kami ngayon, nakaupo at kumakain ng fishball.

"Luh?" Saad ko, ngumunguya pa ng fishball.

"Angela, please." Pagmamakaawa niya.

"Luhbyu, ehe." Ani ko at hinalikan siya sa pisngi.

~~

"Ayoko na, Angela, tapusin na natin 'to." Ang bagay na iyon nanaman ang sinabi niya, gusto na talaga niyang tapusin.

"Bakit?" I asked.

"Ayoko na, suko na ako." Tumingin ako sa kanya at ngumiti.

"Bakit ka iniwan at sinaktan, nagmahal ka lang naman~" pamimilosopo ko.

Ilang beses niya ng gustong makipag-break sa akin, pero ayaw ko. Ako lang naman itong gustong mag-stay siya kahit alam kong ayaw na niya. Nararamdaman ko ring sawa na siya.

~~

"Angela?" Tawag ni Bhenedict habang tahimik kaming nakaupo sa Starbucks at umiinom ng kape.

"O?" Sagot ko naman.

"Let's end up this relationship." Alam kong ang bagay na iyon ulit ang babanggitin niya.

"O kay sarap sa ilalim ng kalawakan, kapag kapiling kang tumitig sa kawalan~" nagawa ko pa ring mamilosopo kahit na deep inside ay nasasaktan ako, with feelings pa nga ang pagkanta ko.

"Umayos ka naman kahit minsan lang, Angela." Tinasaan ko siya ng kilay bago ko tignan ang katawan ko na parang sinusuri.

"Ayos naman ako, ah? Wala namang sira, walang sugat, wala rin akong lagnat o kahit na anong sakit." Pamimilosopo kong muli.

Alam kong naiinis na siya sa akin dahil sa tuwing binabanggit niya ang bagay na 'yon ay lagi ko lang siyang pinipilosopo. Wala, e, sa pamimilosopo ko lang madadaan para mag-stay siya.

~~

"Palayain mo na ako, please." Pagmamakaawa niya habang hawak ang kamay ko at nakaupo kaming pareho sa park.

"Three reasons to set you free." I said in cold voice, not looking at him. This time, hindi ko na siya pipilosopohin.

He sighed heavily.

"Pagod na ako." Unang rason niya.

"Wala ng spark." Sunod na sabi niya.

"Ang toxic na ng relasyon natin, hindi na tulad ng dati." Iyon ang huli niyang rason.

I heavily sighed and I sadly smiled, still not looking at him.

"Pagod na rin naman ako, pero hindi ako sumuko dahil mahal kita. Mas pinili kong maging matatag para sa relasyon natin, para mas tumagal pa tayo." I looked at him and I smiled, my tears started to fell down in my cheeks.

"Alam kong wala ng spark," hindi ko tinuloy ang sasabihin ko, kinuha ko ang kamay ko na hawak niya at ibinalik ang tingin sa harapan. Pinunasan ang luha ko gamit ang palad ko. "That's why I am trying my best para lang maging maayos ang relasyon natin at mag-stay ka."

"Toxic? Hindi na tulad ng dati?" I chuckled a bit. "Seriously? Dahil do'n susuko ka?" Tanong ko.

"Angela, mahal kita pero—"

"Nah, you don't love me." I immediately cut him off. I looked at him and smiled, I looked in our front again. "Kasi kung mahal mo ako, hindi ka susuko dahil lang sa pagod ka na, dahil lang sa wala ng spark at lalong dahil lang sa toxic na at hindi na tulad ng dati."

"Angela..."

"Pagod ka na? Then take a rest, ako muna ang lalaban para sa atin, hindi 'yong susuko ka nalang bigla. Wala ng spark? Then magpaka-busy ka muna sa hilig mong gawin, tapos bumalik ka kapag miss mo na ako, hindi 'yong gagawin mo pang rason 'yon para lang pakawalan kita. Toxic na? Then ayusin natin, maaayos naman 'yon, e, hindi 'yong tatapusin mo dahil lang doon. Hindi na tulad ng dati? Then ibalik natin 'yong dating tayo, gawin ulit natin 'yong mga bagay na hilig nating gawin dati kapag may time tayo, hindi 'yong gagamitin mo 'yon dahil lang sa tingin mo ay hindi na kayang maibalik ang dating tayo. Kayang maayos ang lahat kung gugustuhin." Ngumiti ulit ako kahit na tumutulo ang luha ko. Ang sakit sakit. Pinunasan ko ang luha ko bago tumingin ulit sakanya.

"Pero kung 'yon ang gusto mo, ang tapusin natin 'to, pagbibigyan kita."

"Thank you." He said, looking at me.

"I, Angela, officially setting you free." I said and I stood up.

"Sorry." He said.

"For the last time, I love you." I kissed his cheek and I walked away from him.

Four years kaming nagsama ni Bhenedict pero nauwi lang ang lahat sa break up. Hindi ko inasahan na ganito ang mangyayari dahil siya ang pinakamatagal na naging boyfriend ko. Nakita ko ang future ko kasama siya, I planned for us pa nga, e. Pero nauwi ang lahat sa hiwalayan.

Siya ang unang pumasok sa buhay ko, pero siya rin ang unang sumuko.

Siguro nga ay hindi talaga kami para sa isa't-isa. Siguro nga may nakalaan na ibang tao para sa kanya, para sa akin, para sa aming dalawa.

Basta support ko siya lagi. Kung saan siya masaya, masaya na rin ako.

I love him so so much.

------------------------------------------------------------------------------------------------

PRANK (requested)

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

"Oy, Mhea!" Tawag sa akin ni Cath, ang kaibigan ko. May kasama siyang lalaki sa likuran niya, gwapo 'yong lalaki.

"Oh?" Nakataas ang kilay kong sagot.

"May papa kilala ako sa'yo." Nakangiti niyang aniya. Boyfriend niya siguro ang ipapakilala niya sa akin, 'yong lalaking nasa likuran niya.

"Sino?" I asked.

"Meet Gerald. He is my boy best friend." Pagpapakilaka niya. Okay, I'm wrong. Kaibigan niya lang pala, hindi boyfriend.

"Hi!" I smiled and I waved my right hand at him. He smiled at me back.

"Gerald, meet Mhea. She is my best friend." Pagpapakilala niya sa akin sa lalaki, kay Gerald. "Actually napakilala na kita Mhea kay Gerald and he wanted to meet you. That's why we're here."

Pinatuloy ko sila sa bahay namin. Wala sila mama at papa, si ate Ayella lang kasama ko.

Bumili ako ng tang juice at tinimpla iyon. Bumili rin ako ng malaking piattos, sapat na iyon para sa aming apat. Nanood lang kami ng horror movie na “death bell.”

"Mhea, ate Ayella, uwi na kami." Pagpapaalam ni Cath. Anong oras na rin kasi kaya kailangan na nilang umuwi. Tapos na rin naman ang pinapanood namin.

"Bye!" Pagpapaalam ni Gerald bago sila lumabas ng gate. Ang lalim ng boses niya. Hindi kasi siya nagsasalita kanina.

Pagkabukas ko ng f*******: account ko, I saw one friend request. Gerald Villanueva is the name. I stalked him and that's the guy I met earlier. I confirmed his friend request.

• • • • •

"Oy, be!" Chat ni Cath.

After a weeks, ngayon nalang ulit kami makakapag-usap. Well, we're both busy.

"Hm?"

"Prank natin si Gerald."

"Anong klaseng prank naman?" I asked.

"Kunyari gusto mo siya, pero hindi talaga." She answered.

"Luh? Ba't ako?" I asked her again. Siguro kung sa personal ni Cath sinabi, nahalata na niya ako. Bilis pa naman niya makahalata.

"Kasi ikaw at hindi ako." Pamimilosopo niya. "Dali na! Payag ka naaaaaa!" She replied more.

"Hmm, sige na nga!" A minutes after before I replied. I've been think about it.

"'Yon, oh! Nux!"

"Bukas punta kami d'yan." She added.

Sana hindi ako mahalaga sa gagawing prank bukas. Baka mahalata ako na may gusto talaga ako kay Gerald. Nakakakaba, mga bente.

Kinabukasan, mas nadagdagan pa ang kaba ko. Paano na kaya kapag nasa harap ko na at gagawin na ang prank? Baka ma-deds na ako.

"Mhea? Tao po!" Boses iyon ni Cath. Nand'yan na sila.

Pinagbuksan ko sila ng gate at pinapasok, ngunit sa terrace lang kami. Bumili ako ng rc at malaking mang juan para iyon ang meryenda naming tatlo.

"Gerald, may sasabihin ako." Pagsisimula ko.

Tinaasan niya ako ng kilay, hinihintay ang susunod kong sasabihin.

"Gusto kita." Ani ko. Nasam-id siya sa sinabi ko.

"Luh?" Natawa kami ni Cath sa reaksyon niya. Tinanguan ako ni Cath ng isang beses, that's the signal.

"It's a prank!" Sabay kaming tumawa ni Cath.

Umuwi na rin sila pagka-ubos ng mineryenda namin.

After one month, naisipan kong umamin na kay Gerald.

"Hi!" I do the first move.

"Hello." He replied.

"May aaminin ako."

"What?" He asked.

"Gusto kita." Kinakabahan ako sa magiging sagot niya. Baka i-reject niya ako, but I need to take the risk.

"Is this a prank again?" He's not convinced.

"Hindi. Totoo nga, gusto kita."

"Hm, a'ight! May aaminin din ako." Mas dumoble ang kaba ko.

"Ano?"

"I like you too." Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko. Dapat ba akong matuwa dahil gusto niya ako o malungkot dahil baka sinabi niya lang 'yon dahil gusto ko siya.

"Can I court you?" He added when I didn't reply. Hindi ko alam kung papayag ba ako o hindi, baka kasi loko loko lang.

"May pag-asa man o wala, liligawan kita. I'm ready to take the risk just to prove I like you, I'm sincere." He added more.

Hinayaan ko nalang siya na gawin ang gusto niya. Almost two months siyang nanligaw sa akin bago ko siya sagutin. I'm happy to be with him.

Alam kong wala pa kami sa tamang edad upang tumagal at para sa matatag na relasyon, ngunit hinihiling ko na ang mga pangarap namin para sa isa't isa ngayon ay tuparin niya sa tamang panahon at tamang tao kung hindi man kami muling pagta-tagpuin sa pagdating ng tamang panahon.

---------------------------------------------------------------------------------------------

MOTHER'S LOVE

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

"Anak, kain ka na." Saad ni mama na kakapasok pa lang sa k'warto ko.

"Busog pa ako." Pagsisinungaling ko.

"Anak, hindi ka pa kumakain simula kanina." Pamimilit niya. Ayaw ko kasing kumakain habang nakikita siya, nakakairita.

"Busog pa nga ako!" Bulyaw ko rito.

Tumayo ako mula sa kama ko at umalis ng bahay.

"'Yang si Ella, grabe sa nanay niya." Sambit ni aleng Tess sa mga kaibigan niya.

"Oo nga." Sang-ayon ni aleng Bebang.

"Hindi man lang niya inintindi ang paghihirap ng nanay niya." Saad pa ni aleng Nena.

"Ginagawa ng nanay niya lahat para mabuhay siya, tapos gano'n gano'nin niya lang? Hay nako, kawawang nanay ni Ella." Sambit muli ni aleng Tess.

Tsk! Mga chismosa. Pakialamerang palaka.

I walked away. While walking, I saw a restaurant. Damn, the foods, nakakagutom. Titignan mo palang, masarap na. Argh!

Dali dali akong bumalik sa bahay para manghingi kay mama ng pera.

"Ma, pahingi akong pera, may bibilihin lang ako." Agad kong ani ng makauwi ako sa bahay.

"Pasensiya ka na anak, naka-budget lang kasi ang pera natin para sa isang linggo." Saad niya.

"Tsk! Lagi nalang! Kung pinasama mo lang kasi ako kay papa sa Canada, edi nabibili ko na ngayon lahat ng gusto ko! Bwesit na buhay 'to!" Sigaw at paninigaw ko sa kanya. Umalis ako sa harap niya at bumalik sa k'warto ko.

Wala akong pake sa nararamdaman niya, it's all her fault.

Kinuha ko ang cellphone ko and I turned the data on. Nag-f*******: ako.

While scrolling, I saw a post. Wow! A grand debut! I want it. Ilang buwan nalang din naman at debut ko na. I want to happen that on my debut.

Kaagad akong bumangon at pumunta kung nasaan si mama.

"'Nak, kain ka na." Haya niya sa akin na nagpe-prepare ng pagkain sa lamesa.

"Itlog nanaman?! Hindi ka ba nagsasawa sa itlog?! Lagi nalang itlog, nakakaumay na!" Pagrereklamo ko sa kanya.

"Pasensiya ka na anak, 'yan lang ang kaya ko, e." She said in low voice.

"Tsk! Fine, I'll eat." Umupo ako sa upuan na may nakatapat na pagkain. Madalis lang ang ginawa kong pagkain.

I get out my phone in my pocket. Pinakita ko kay mama ang nakita kong post ng isang magarang debut.

"Ma, gusto ko ganito sa debut ko." Saad ko dito. Sobrang pangarap ko ang magkaroo ng isang grand debut.

"Wala tayong pera anak, pasensiya ka na." Sagot niya. Tsk. Lagi nalang walang pera, edi pag-ipunan niya. Ilang buwan pa naman bago debut ko.

"Basta gusto ko ganito sa debut ko!" Sigaw ko saka umalis sa kinauupuan ko at bumalik sa k'warto ko.

*A months had passed, niyaya ako ni mama na magsimba, pumayag naman ako.

Pagkatapos ng simba ay umuwi din kami agad. Habang naglalakad ay napahinto si mama sa tapat ng isang poster na nakalagay, 'WE NEED A HEART TRANSPLANT FOR THE LIFE OF THIS KID. WE WILL PAY YOU ONE MILLION PESOS. IF YOU'RE INTERESTED, CONTACT US." Nakalagay sa baba no'n ang telephone number. Ang tagal ni mama titigan kaya umalis na ako dahil sobrang init na.

Hating gabi na pero wala pa rin si mama, nagugutom na ako. Pumunta ako sa lamesa para kumain. Itlog nanaman ang ulam, hay nako.

Ilang araw na ang nakalipas, pero hindi pa rin umuuwi si mama.

One week nalang at magde-debut na ako. Panigurado ako na maganda ang debut ko dahil mahal na mahal ako ni mama, kaya hindi niya ako matitiis.

*Busy ako sa pag-e-scroll sa newsfeed ko sa sss, nang may kumatok. Agad akong pumunta doon para buksan, baka si mama na 'yon.

"W-who are you?" I asked to the person that knocking a while ago.

Pinasok nito ang kamay niya sa loob ng suot niyang attire, lumabas doon ang isang sobre.

"Here's the payment for your mother's heart. That's for your debut sabi ng nanay mo, bago siya tanggalan ng puso." Sabay abot niya sa akin ng sobre.

"W-what do y-you mean, mister?" I asked. Kinuha ko ang sobre. I'm so confuse what is happening.

"That's worth of one million pesos. And, your mother is in morge." He said and walked away. But before that, may ibinigay siyang maliit na papel. Address iyon kung nasaan si mama.

Kaagad akong bumalik sa k'warto ko at nagbihis.

Umalis ako sa bahay at kaagad na tinungo ang address na ibinigay sa akin.

Biglang tumulo ang luha ko ng makita ko si mama. Nakahiga kasama ang ibang patay.

Lumapit ako sa kanya at nakita ko ang isang kapirasong papel sa kamay niya.

'Advance happy 18th birthday, anak! Enjoy your day! I love you.'

Ayon ang nakasulat doon. Niyakap ko ang malamig na bangkay ni mama at humagulgol.

Pinagsisisihan ko ang lahat. It's all my fault! Kung hindi ko lang sana siya pinilit at in-appreciate ko lang ang effort niya, buhay pa san siya ngayon.

Napaka-walang kwenta kong anak, hindi ko manlang pinaramdam sa kanya ang pagmamahal ko no'ng nabubuhay pa siya.

Sobrang nagsisisi ako. Mahal na mahal ko si mama.

------------------------------------------------------------------------------------------------

ONE NIGHT STAND WITH CRUSH

- Advanced sorry for the grammatical and typographical errors.

I am at Abe's house now, my crush for 2 years and 9 months. She called me and she pleased me to be with her. At first I said I didn't want to, she could have female friends but she said they were doing things. I also feel sorry for her because she was alone, so I decided to go with her. Her parents knew about it because she told it.

We're watch netflix. She is lying on the right side of her bed and I was on the left side. There is a pillow between us.

After a while, she sat up. Then, she crawled towards me.

"Yes?" My brows up.

Nagulat ako ng umupo siya sa may sandata ko, nakatalikod at nakatapat sa tv.

"Wtf?! Anong ginagawa mo?!" Inalis ko siya sa pagkakaupo niya sa sandata ko, nabalik siya sa bahagi ng kinakahigaan niya kanina.

"Gav?" He called me.

"What?" Nakakunot noo kong tanong.

"F-fvck me." Pakiusap niya.

"Wth?! Are you crazy?" I sat up.

"Please." Lumapit siya sa akin saka hinawakan ang kaibigan ko. Hinalikan niya ako sa labi. Hindi ko alam kung bakit natukso ako. Siguro dahil crush ko siya? I don't know, basta natukso ako.

Hiniga ko siya sa kama. I get off her clothes. When she already naked, I get my clothes off too. I positioned at her thighs. I massaged her boobs and I enter my member inside her.

"Oh..." ungol ni Abe habang sinasalubong niya ang bawat ulos ko. Napapaliyad siya.

"Ohh.. Fuck... Gav-" panay ang ungol nito.

"Gav-" hinihingal niyang tawag sa pangalan ko habang patuloy pa rin ako sa pagbayo ng p********e niya.

Panay ang ungol at liyad niya. "Oh, Gav... I-I'm... c-cumming." Hingal niya sabi. Napasabunot siya sa buhok ko at umangat ang balakang ni Abe kasabay ang malakas niyang ungol at ang pagdaloy ng mainit na katas mula sa loob niya. Napuno ng katas niya ang manhood ko. Mas binilisan ko pa ang pagbayo sa p********e niya.

"Oh, f**k Abe! I'm c*****g!" Mas binilisan ko pa. Faster and faster. Harder and harder. Rougher and rougher.

"Oh God.. Heaven." Saad ko ng pumutok ang katas ko at napuno ang p********e niya.

Ilang oras din ang tinagal ng p********k namin. Hindi na namin nabilang kung ilang beses namin naabot ang r******************n.

Pabagsak akong napahiga sa kama. Sa gilid ng kinahihigaan ni Abe. Pareho naming habol ang hininga.

"I love it, Abe." Ani ko ng makabawi ako ng kahit papaanong hinga.

Tumagilid ako ng higa saka ipinalibot ang isa kong braso sa beywang niya. Ang isa ko namang kamay ay hinaplos-haplos ang buhok niya.

Tumagilid rin ito ng higa paharap sa akin. "I like it, Gav. Ang sarap."

Nginitian ko siya. "Tulog ka na."

Tumango ito saka pinikit ang mata. Hindi na nakakapagtaka ng mabilis itong nakatulog. Matutulog na rin sana ako ng may tumawag sa akin.

"Gav! Wake up! Gav!" Sigaw ni mama sa akin habang niyuyogyog ako.

"Bakit ma? Anong nangyari?" Kaagad kong tanong ng magmulat ako ng mata.

"Kanina pa kita ginigising. Panay ang bayo mo sa unan at panay ang ungol mo." Sabi sa akin ni mama. Napaawang nalang ang bibig ko sa gulat. f**k! 'Kala ko totoo na! Panaginip lang pala! s**t! Sayang!

--------------------------------------------------------------------------------------------------