VERONIKA'S POV:
Panay ang lakad ko rito sa hardin para kung sakaling manganak ako ay hindi ako mahirapan. Malaking-malaki na ang tyan ko, kaya takot talaga ako na baka mahirapan ako sa panganganak.
Ang sabi naman ng doctor ay healthy naman ang baby ko, na isa sa ikinaluwag ng aking damdamin.
"Gusto mong sumama sa akin ngayon?" tanong ni Nic, nang makalapit sa akin.
He's now wearing his corporate suit nang alukin niya ako, kaya saglit akong napatigil para mag-isip. Ngunit kalaunan ay tumanggi na rin.
"Sa susunod na lang," sambit ko, na ikinanguso niya na parang isang bata.
"But I want to be with you," lambing niya, kaya napangiti ako.
"Sige na nga, magbibihis lang ako saglit," paalam ko, kaya humakbang na ako para magbihis, ngunit mabilis niyang nahabol ang aking kamay saka tahimik
