VERONIKA'S POV:
Sa lumilipas na mga araw ay unti-unti nang naihahakbang ni Nic ang kanyang mga paa, gamit ang tungkod. Tuluyan niya nang inalis ang wheelchair. Kaya naman lalo kaming naging masaya sa bawat araw na dumadaan.
Halos araw-araw ay sweet sa akin si Nic. Walang araw na hindi niya ako pinapasaya. Tulad na lang ngayong umaga, mayroon na naman akong flowers galing sa kanya.
Ang bango ng mga bulaklak, at hindi ko maiwasang mapangiti sa tuwing naaamoy ko ang mga ito. Dati ay ako ang naglalagay ng fresh flowers sa bedside niya, ngayon ay ako na ang binibigyan niya.
"Let's go see your mom," sambit niya sa akin habang nakangiti.
Kaya napatingin ako sa kanya matapos amuyin ang flowers na binigay niya sa akin.
"Sigurado ka ba?"
"Yes, I am. I want to meet her as soon as possible. Ina
