“Emlove please… Kumain ka naman.” pakiusap sa akin ni Lorkhan habang nasa kwarto kami at nakatingin lang ako sa labas ng bintana. Natatanaw ko rito ang mga tents na nasa training ground at doon nananatili ang aking mga kapatid. Nang dumating sila kahapon, sobrang nagi-guilty talaga ako. Devastated ang kanilang itsura, madumi at nakalaylay ang kanilang red wings hindi katulad ng dati na full of life, na kahit may conflict masaya pa rin. Pero habang nakikita sila ngayon, parang may regret sa puso ko na sana, sana hindi ko na lang hiniling na magka-physical form ako, na sana naging kuntento na lang ako sa pananatili ko sa veil at hindi na hmiling pa ng higit pa. Kung hindi ako nagka-physical form, hindi mangyayari toh. Walang makakaalam na nage-exist kami sa mundo. Walang makakahuli sa aming
