Louise's POV
Sa mag-iisang taon na naming relasyon ni Ethan, hindi ko pa namemeet personally ang parents niya. Kaya ngayon pupunta ako sa kanila para makilala ang parents niya for the first time. Busy kasing tao ang mga parents naming dalawa kaya ganon. A simple dinner lang naman sa isang restaurant kasama ang Mom at Dad niya. Kaya nga nagprepare talaga akong bongga. Pero dahil simplicity is beauty hindi ko na lang masyadong sinagad ang beauty ko ngayon. Hehe.
Nang makita kong nagriring ang phone ko at pangalan ni Ethan ang naka display ay agad ko itong sinagot.
[Hey, bully. I'm already here outside.] he chuckled. Tumanaw naman ako sa bintana ko. At doon nakita ko nga siya na nakasandal sa kotse niya. Napangiti na lang ako nang kumaway siya sa akin.
"Wait. Papunta na ako diyan." sabi ko at binaba ang tawag. Saka nagmadaling lumabas ng bahay at pumunta sa kaniya. Umikot ako sa harap niya para ipakita ang outfit ko.
"What do you think?" tanong ko habang nakangiti. Nakatitig lang siya sa akin.
"Pretty as ever." sabi niya kaya lalo akong napangiti.
"Let's go." sabi niya at pinagbuksan ako ng pinto ng sasakyan. Agad naman akong sumakay doon sa loob kaya sumukay na din siya.
Somehow, hindi kaba ang nararamdaman ko kung hindi excitement. Excited na akong makilala ang Mom at Dad niya. I don't know pero excited talaga akong makakilala ng bagong pamilya. Siguro dahil nagccrave ako ng complete family?
Nasa kalagitnaan kami ng byahe nang may tumawag kay Ethan. At dahil katabi ko nga lang siya ay rinig na rinig ko ang usapan nila.
[Hello?--Yes, we are on our way na po--What? Why?--But Dad--Come on she waited this--Fine then.] nang maibaba niya ang tawag ay napabuntong hininga siya. Kaya napatitig ako sa kaniya.
"Anything wrong?" I asked. Napalingon naman siya sa akin.
"I'm sorry, bully. But the dinner was cancelled. Nagkaroon ng urgent meeting si Dad." sabi niya. Inamin kong nadisappoint ako doon kasi nagprepare akong ilang araw para dito. Pero okay lang naman. Like my family, busy din ang family ni Ethan sa pamamalakad ng negosyo. Bigla akong nakaramdam ng lungkot. Sanay na akong mareject sa family ko. Pero bakit ito masakit? Hindi ako nakasagot kaya nagsalita ulit si Ethan.
"I'm very sorry. Alam kong pinaghandaan mo ito." sabi niya saka hinawakan ang kamay ko.
"It's okay. May next time pa naman." nakangiti kong sabi. Pinilit niya na lang ding ngumiti para sa akin.
"Do you wanna go somewhere else?" tanong niya. Pero umiling ako.
"Iuwi mo na lang ako. It's been a long day. I'll take a rest na lang." sagot ko. Napatango na lang siya kaya nga inuwi niya na lang ako sa amin. Nang makauwi ako sa bahay ay agad akong umakyat papunta sa kwarto ko at nagpatihulog sa kama ko. I prepared for nothing. Hays.
Ethan's POV
Nang makauwi ako sa bahay ay naabutan ko sila Mom at Dad sa living room. May kausap si Dad sa telepono pero hindi ko na napigilan ang inis ko kaya nagsalita ako.
"What the heck is this Dad?" sigaw ko kaya napatigil si Dad at agad binaba ang tawag. Napatayo naman si Mom kasi alam niya na ang mangyayari.
"Why are you raising your voice to me, Francis?" sagot ni Dad.
"Louise expected this dinner Dad! Ilang araw niya itong pinaghandaan makilala lang kayo for the first time. Pero anong ginawa niyo? You made her disappointed." sigaw ko.
"What can I do? There's an urgent call from the office. They need me. Marami pang next time sa dinner na iyan Ethan."
"You don't understand, do you?" sabi ko. Napakunot noo naman si Dad.
"Louise put an effort for this night Dad! And I'm the one who saw it. Lumaki siyang hindi kumpleto ang pamilya niya dahil kagaya niyo, business minded din ang family niya. She was craving for a new family Dad. But you show her na we are no different from her family." sigaw ko. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Kahit hindi sabihin ni Louise ay nababasa ko sa mga mata niya kanina ang lahat. She was hurt. At naiinis akong isipin na ang pamilya ko ang dahilan.
Hindi nakasagot sila Mom at Dad sa sinabi ko kaya nagsalita ulit ako.
"She's very special to me. Kaya sana naman pahalagahan niyo din siya." sabi ko. At agad ng nagtungo paakyat sa kwarto ko without hearing their explanations.
I should make amends. Agad kong kinuha ang phone ko at tinawagan si Louise for video call pero hindi niya sinasagot. Kaya nga nag-iwan akong message sa kaniya.
Me: Can you please answer the call? I want to see you.
Bully: I'm not feeling well.
Me: Pretty please? ?
Bully: Okay fine. Basta saglit lang.
Napangiti naman ako sa sagot niya. Kaya agad akong naghanda. Nang tumawag siya ay agad ko itong sinagot. Kaya nakita ko ang mukha niya. Napangiti ako. Ang ganda niya pa din kahit na malungkot siya.
"Bakit ba? Nagpapahinga na ako eh." sabi niya. Hindi ko siya sinagot. Bagkus ay nagsimula na akong kumanta. Wala akong gitara kasi hindi naman ako marunong non kaya kumanta na lang ako sa harap niya without any instrument.
(Beautiful Soul by Jesse McCartney)
I don't want another pretty face
I don't want just anyone to hold
I don't want my love to go to waste
I want you and your beautiful soul
I know that you are something special
To you, I'd be always faithful
I want to be what you always needed
Then I hope you'll see the heart in me
I don't want another pretty face
I don't want just anyone to hold
I don't want my love to go to waste
I want you and your beautiful soul
You're the one I want to chase
You're the one I want to hold
I won't let another minute go to waste
I want you and your beautiful soul
Your beautiful soul, yeah
Nakatitig lang ako sa kaniya habang kumakanta ako. I can't take my eyes off of her. Her beauty never fades.
You might need time to think it over
But I'm just fine moving forward
I'll ease your mind if you give me the chance
I will never make you cry, c'mon let's try
I don't want another pretty face
I don't want just anyone to hold
I don't want my love to go to waste
I want you and your beautiful soul
You're the one I want to chase
You're the one I want to hold
I won't let another minute go to waste
I want you and your beautiful soul
Louise is very special to me. At ayokong nakikita siyang malungkot kaya gagawin ko ang lahat para mapasaya siya. Ayos lang maging sunod-sunuran. Basta sa kaniya.
Am I crazy for wanting you?
Baby do you think you could want me too?
I don't want to waste your time
Do you see things the way I do?
I just want to know that you feel it too
There is nothing left to hide
I don't want another pretty face
I don't want just anyone to hold
I don't want my love to go to waste
I want you and your beautiful soul
You're the one I want to chase
You're the one I want to hold
I won't let another minute go to waste
I want you and your soul
Pinaramdam niya sa akin ang hindi ko pa naramdaman noon. Kaya ipaparamdam ko sa kaniya kung gaano siya kaespesyal sa akin. Kung gaano siya kahalaga sa akin. At hindi ako magsasawang iparamdam sa kaniya iyon. Kahit araw-araw pa.
I don't want another pretty face
I don't want just anyone to hold
I don't want my love to go to waste
I want you and your beautiful soul
Your beautiful soul, yeah
Oh, yeah, your beautiful soul, yeah
"I love you so much, Bully." sabi ko nang mayari ako kumanta. Nakita ko namang maluha-luha na siya.
"I hate you, you know that? Bakit ka ba ganiyan huh?" sabi niya at umiyak na nga. Natawa naman ako sa kaniya. Alam kong naiyak siya dahil sa tuwa.
"Why? Anong ginawa ko?" inosente kong tanong.
"You always make my heart flutter!" sabi niya kaya napangiti ako.
"What can I do? Malakas talaga charisma ko." I chuckled. Napairap naman siya kaya lalo akong napangiti.
"I love you, Bully. Always remember that. If no one can give you the love that you want, nandito ako para punan iyon." sabi ko. Napatitig naman siya sa akin.
"I know. And I love you too." sagot niya. Napangiti na lang ulit ako. Lalo na nung makita ko ulit ang ngiti niya. That's right my girl. Smile. Dahil hindi ako magsasawang pasayahin ka sa tuwing malulungkot ka. I'll be always here by your side no matter what.