29.2: Forgotten

1355 Words

Ethan's POV Nandito ako ngayon sa ospital. Sinugod kasi si Dad sa ospital after ng mangyari kanina sa restaurant. Hindi pa ako kinakausap ni Mom buhat kanina. She thinks It's my fault kaya nandito si Dad. Well, kasalanan ko naman talaga. Nagtalo kasi kami ni Dad kanina about kay Louise. Kaya ito. Tumaas ang blood pressure niya at naospital. Wala pa siyang malay ngayon kaya nanatili ako sa tabi niya kahit na pinapauwi na ako ni Mom. Ito na lang naman kasi ang magagawa ko bilang pagbawi sa nagawa ko. "I insist, Ethan. You should go home. Ako na ang bahala sa Dad mo." seryosong sabi ni Mom. Napabuntong hininga naman ako at saka tumayo na. "Sige po. Uuwi na ako." sabi ko. Kaya nga naupo na si Mom sa tabi ni Dad. Hindi sumagot si Mom sa pagpapaalam ko kaya umalis na lang ako. Pero hindi agad

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD