Be my Girlfriend and I'll be your Dog

She's Mine

Chapter 17 – She's Mine

At pag katapos ng mga nangyare sa pagitin nila Izumi at Akira, itinuloy na ni Izumi ang pag take out sa lahat ng pagkaen na kailangan ng kanilang groupo at agad na dumiretcho sa resting area kung saan nag papahinga sila Kazue, Ren, Hana, Dustine at Emi.

(dumating si Izumi, sa resting area pag katapos ng halos isang oras)

Izumi: (hingal nang dumating) “sorry guys kung ngayon lang ako nakarating”

Kazue: “Izumi, saan ka nang galing bakit ngayon ka lang?

Hana: (dahan dahang lumapit kay Izumi) “Izumi nasaan si Akira? bakit hindi mo siya kasama?”

Izumi: “ah eeh, wala pa ba siya dito? Ang sabi nya kasi may mahalaga daw siyang gagawin sandali at pag katapos ay mauuna na daw siyang pumunta dito, tapus un na, nag ka hiwalay na kami”

Hana: (nalungkot) “ganun ba, hindi kaya talagang iniwan na niya akong mag isa dito? Sabi pa naman nya sabay daw kaming uuwi, tapos ngayon umalis naman siya ng walang pasabi sakin”

Ren: (tila ba nalungkot rin sa expression ng mukha ni Hana, kaya naman sinubukan nya itong I comfort) “ah Hana, sigurado ako na may reason kung bakit umalis si Akira, kasi nga alam ko na mahal na mahal ka rin nya at hindi ka nya basta basta lang na iiwanan dito ng walang dahilan”

Hana: (tumingin sa mga mata ni Ren, gamit ang maamo at malungkot nyang mukha) “talaga Ren?”

Ren: (bahagyang bumilis ang tibk ng puso sa pag tingin ni Hana sa kanyang Mata) “oh ou, ta-tama, sigurado ako dun, matagal ko ng bestfriend si Akira kaya naman alam na alam ko na kung panu siya mag isip, at isa pa, kung iniwanan ka man nya, sisiguraduhin kong walang mag yayare sayo hanggat andito ako, at ako na mismo ang mag hahatid sayo mamaya sa apartment na tinu tuluyan mo Hana”

Hana: “salamat Ren, ang swerte talaga namin ni Akira at palagi kang anjan para samin, hindi mo kami pina pabayaan”

Ren: (ngumiti lang kay Hana) “ou naman lahat para sayo, I mean para sa inyo ng bestfriend ko gagawin ko”

Emi: “tignan mo ang Akira na un, bigla nalang nawala, hindi nya naisip na may girlfriend siyang iniwan dito!” (asar na sabat ni Emi)

Dustine: “Emi, baka nga tama si Ren, may dahilan kung bakit biglang umalis si Akira at hindi sina sadya na maiwan si Hana dito”

Emi: “kahit na Dustine, kung talagang matinong boyfriend siya kay Hana, mag tetext siya or tatawag bago siya umalis, I mean lahat tayo dito may cellphone pwede siya mag paalam sa kahit kanino sa atin, pero hindi nya un ginawa di ba”

Ren: “guys tama na yan, masyado na umiinit ang usapan natin, hindi ba nandito tayong lahat para mag saya?”

Ren: “mabuti pa e, kainin na natin ang mga dalang pag kaen ni Izumi, ng medyo lumamig lamig naman ang mga ulo natin”

Emi: “haays, pasenya kana Ren, hindi ko naman sina sadya na uminit ang ulo ko, ayaw ko lang kasi na gina ganyan ni Akira ang kaibigan kong si Hana”

Ren: “wala un Emi, kahit naman ako nag iba rin ang timpla ko nung nalaman ko na basta nalang iniwan ni Akira si Hana dito satin”

Ren: “pero kalimutan muna natin un ngayon at kumaen na muna tayo” (ngumiti)

at pag katapos nun, sinubukang gawin ni Ren ang lahat ng kanyang makakaya para muling sumaya ang groupo, at sandaling makalimutan ni Hana ang kanyang lungkot sa pag iwan ni Akira sa kanya.

at habang kinu kuha ni Ren ang attension ng lahat gamit ang kanyang mga maiikling kwento, nag karoon naman ng chansa si Kazue na kausapin si Izumi tungkol sa matagal na pag kawala nito kanina.

Kazue: “Izumi, kamusta ka, ang dami mong nakaen, mukang ginutom ka yata”

Izumi: “ou nga, naparami nga yata ako, pero kasi Kazue, sobrang napagod ako kanina”

Kazue: “e bakit kasi ikaw ang nag buhat ng lahat ng pag kaen, bakit hindi mo ako tinawagan?”

Izumi: “gusto ko nga sana lalo na nung nahihirapan na ako, kaya lang nung tignan ko ung phone ko wala pala akong number mo Kazue”

Kazue: “talaga? hindi ko pa ba naibigay sayo? Ang akala ko nag ka palitan na tayo ng number kanina”

Kazue: (kinuha ang kanyang cellphone) “eto ang cellphone ko Izumi, isave mo dito ang number mo” (inaabot kay Izumi)

Izumi: (inilagay ang kanyang numero) “ayan Kazue, sinave ko na rin ang pangalan ko sa contact list mo”

Kazue: (binasa ang pangalan) “Izumi Aya Fugiwara, talagang napaka ganda ng pangalan mo” (ngumiti)

Izumi: (tila ba namula ng bahagya sa sinabi ni Kazue at sa pag ngiti nito) “un sakin naman, ilagay mo rin ang numero mo sa cellphone ko”

At nung ilalabas na ni Izumi ang kanyang cellphone, bigla siyang kinabahan ng hindi nya ito nakapa sa kanyang bulsa.

Izumi: (nanlaki ang mga mata ni Izumi) (at bumulong ng mahina) “teka lang nasan ang cellphone ko? Hindi ko makapa sa bulsa ko, mukang nahulog ko yata kanina nung nag tatake out ako ng mga pagkaen”

Kazue: (napansin na parang hindi mapalagay si Izumi) “my problema ba Izumi?”

Izumi: (tumitig kay Kazue, gamit ang kanyang malungkot na muka at nag salita ng dahan dahan na animoy nag papaawa sa kanya) “Kazue, nawawala ang cellphone ko”

Kazue: (nag salita sa kanyang isip) “nag papacute ba siya sakin? O nawawala na talaga ung cellphone nya?

Kazue: “hanapin mo lang jan, baka anjan lang un, subukan mo kayang tignan sa shoulder bag mo?”

Izumi: “tinignan ko na pero wala talaga” (at habang patuloy si Izumi sa pag hahanap ng kanyang cellphone sabay naman ang pag lapit ng isang lalaki sa kanilang groupo at nag salita)

Akira: “ito ba ang hina hanap mo Izumi?” (may pinakitang cellphone)

Tila ba sandaling natahimik ang lahat sa muling pag babalik ni Akira sa groupo nila.

Akira: (pag katapos ng halos sampung segundong walang nag sasalita) “oh bakit biglang tumahimik kayong lahat? Para kayong naka kita ng multo ah?” (sambit ni akira gamit ang kanyang seryosong mukha at kakaibang aura)

Hana: “Akira, ang akala namin na una kanang umuwi at iniwan mo na kami”

Akira: (tumingin kay Hana gamit ang kanyang seryosong muka) “ganun ba, un ba ang sinabi ni Izumi sa inyo?”

Hana: (tila ba parang naka ramdam ng tension sa mga tingin ni Akira sa kanya) (nag salita sa kanyang isip) “bakit ganun parang pakiramdam ko galit na galit siya”

Ren: (si Ren ang sumagot ng tanung ni Akira) “hindi naman Akira, ang sabi lang nya ay nag pa alam ka daw na may mahalaga ka lang na gagawin kaya biglaan kang nawala kanina”

Akira: (tumingin kay Ren) “ganun ba Ren, well hindi na rin naman mahalaga sakin kung anung sinabi ni Izumi sa inyo habang wala ako, dahil nag punta lang naman ako dito para kunin si Hana”

Akira: (tumingin ulit kay Hana ng seryoso) “Hana, kunin mo nga ang mga gamit mo at aalis na tayo”

Hana: “pero Akira, nag eenjoy pa kaming lahat, pwede bang mamaya nalang tayo umuwi, sabi kasi ni Ren meron pa daw isang event na gaganapin mamayang alas-nwebe ng gabi, excited na nga ako e” (kabadong ngiti ni Hana)

Akira: (nan laki ang mata ni Akira habang naka titig sa mga mata ni Hana) “hindi mo ba na intindihan ang sinabi ko Hana? diba ang sabi ko kunin mo na ang mga gamit mo at aalis na tayo, kaylagan bang ulitin ko pa ng isa pang beses para lang maintindihan mo?”

Hana: (tila ba biglang naka ramdam ng takot at kaba, kasabay ng pamamawis ng kanyang likod at panginginig ng kamay) “sii-sige, sandali lang akita, ayusin ko lang ang mga gamit ko” (sabay napalunok ng laway)

Emi: (naiinis na sa ina asal ni Akira sa kanila) “anu bang problema mo Akira ha!, sa tingin mo ba ayos lang sakin na basta - basta ka nalang susulpot dito tapos papauwin ung kaibigan ko ng ganun - ganun nalang, habang nag kakasayahan pa kami?!"

Akira: “tsk! wala akong pake alam Emi kahit na anung sabihin mo sakin o kahit na magalit ka pa, girlfriend ko si Hana, akin siya"

Akira: "kaya naman kung anung gusto ko, un ang gagawin nya" (salita ni Akira habang pinag didilatan ng mata si Emi)

Hana: (natapos nang ayusin ang kanyang mga gamit at handa ng umalis) “okey na, sorry" (gamit ang kanyang malungkot na mukha) "handa na akong umalis Akira".

Hana: (lumapit kay Emi at sandaling yumakap sa kanya) (bumulong) “Emi, sige na, wag kanang magalit kay Akira, baka masama lang ang loob nya pasenya kana, at wag kana rin mag alala sakin, kasi ayos lang naman ako at masaya akong sasama sa kanya, hindi ako na pipilitan”

Emi: (parang nag aalala kay Hana) “totoo ba yan Hana?"

Emi: (nakipag titigan sa mukha ni Hana) "tumingin ka sakin, hmm basta tawagan mo lang ako pag may ginawa siya sayong hindi maganda okey?”

Hana: “okey, salamat Emi” (bahagyang ngumiti ng pilit)

Hana: (lumakad naman pa punta kay Izumi at yumakap) “Izumi, nice to meet you ulit, ma uuna na ako, sana nag enjoy ka sa pag sama mo samin” (ngumiti)

Izumi: (nag salita sa kanyang isip) “na aawa ako sayo Hana, gusto ko sanang sabihin sayo lahat ng nangyare kanina, pero natatakot ako, hindi ko alam kung anung magiging reaction mo, pero sana lagi mong iingatan ang sarili mo”

Izumi: “ou naman, masaya rin akong nag ka kilala tayo Hana, ingatan mo lagi ang sarili mo” (naka ngiting sabi ni Izumi)

Akira: (nag pakita ng parang naiinip na) “anu ba yan Hana, napaka tagal naman, sasama ka ba sakin o iiwan na kita dito?”

Hana: “hindi, teka lang, sasama ako sayo Akira”

Izumi: (tumingin ng masama kay Akira) (nag salita sa kanyang isip) “talagang sumu sobra kana Akira”

Akira: (tumingin rin kay Izumi) (nag salita sa kanyang isip) “nakita mo na ang ginawa mo, dahil sayo kaya nangyayare lahat ng to, kung sanang nakinig ka lang sakin kanina, at binigay mo ang gusto ko, maayos pa sana tayong lahat ngayon”

Hana: “tayo na” (malungkot na sabi ni Hana habang yakap yakap ang teddy bear na bigay ni Akira sa kanya)

Ren: (nakitang malungkot si Hana) “teka lang, sasama na rin ako sa inyo, hatid ko na kayong dalawa, naka parada lang jan sa malapit ang kotse ko”

Akira: (hinarang si Ren) “wag na Ren, hindi ko kaylangan ng tulong mo, si Hana lang ang kaylangan ko ngayon at wala nang iba, kaya kung pwede lang, wag kanang dumag dag pa”

Ren: (tila ba nagulat sa inasta ni Akira sa kanya) “anung sabi mo?!”

Akira: “hindi mo ba ako narinig? Hindi kita kaylangan Ren, bingi ka na ba?!”

At tila ba parang nag kakainitan na si Ren at Akira ng biglang namagitan si Hana sa kanila.

Hana: (ngumit kay Ren) “Ren please, tama na, pagod lang siguro ngayon si Akira, sigurado akong wala lang siya sa sarili nya ngayon kaya pag bigylan mo na Ren” (sabay nag pakita ng pilit na ngiti kay Ren)

Akira: (tumalikod na kay Ren) “tsk, puro salita”

Hana: (muling kinausap si Ren) “Ren alam ko nag aalala ka lang samin at gusto mo lang maayos ang lahat, kaya pa senya kana, bigyan mo muna ng space si Akira ngayon"

Hana: "sige na. . . .please? para sakin?" (sabay nag pakita ng malungkot at pilit na ngiti)

At nang sinabi ni Hana un kay Ren, ay wala na siyang nagawa kundi kumalma at panuorin nalang ang pag lalakad ni Akira at Hana papalayo sa kanila.

At bago sila tuluyang makalayo, inihagis ni Akira ang cellphone ni Izumi kay Kazue.

Akira: (naka tingin kay Kazue) “saluhin mo to at ibigay mo jan sa kasama mo” (hinagis ang cellphone at nasalo naman ito ni Kazue) (nag patuloy na sa pag lalakad)

Lumipas ang ilang minuto, mula ng naka alis na sina Akira at Hana sa groupo nila pare pareho paring masama ang loob ng lahat sa nangyare.

Emi: “naiinis talaga ako hanggang ngayon, anu ba talagang problema ni Akira bakit ganun nya nalang tayo kausapin kanina?”

Ren: “hindi ko rin alam, sobrang ibang iba ang aura nya kanina nung dumating siya dito at nakipag usap sa atin”

Dustine: “baka merong nangyare sa kanya kanina nung hindi natin siya kasama dito, habang kuma kaen tayo”

Emi: “kahit na, kung may nangyare man sa kanya nung hindi natin siya kasama, mali na ibuntong nya sa atin ang galit na nararamdaman nya dahil mga kaibigan nya tayo”

Ren: (tumingin kay Izumi) “ikaw ba Izumi may na banggit ba si Akira sayo o may alam ka ba kung bakit ganun nalang ang inasal nya sa atin kanina?

Izumi: “wala naman, kasi maayos naman siyang nag paalam sakin nung umalis siya kanina” (sinungaling na sagot ni Izumi)

Kazue: “bakit nga pala na sakanya ung cellphone mo Izumi?”

Izumi: “hmm hindi ko rin alam, malamang na hulog ko un ng hindi ko namamalayan, at siya ang naka pulot ng cellphone ko bago siya maka punta dito"

Ren: “kung ganun, wala sa ating nakaka alam kung anung tunay na nangyare kay Akira at kung bakit ganun ang ikinilos nya”

Ren: (at sa mga sandaling un mabilis na pumasok ang imahe ng muka ni Hana sa kanyang isip at nag buntong hininga) “sorry guys, sa tingin ko dito na matatapos ang amusement park trip natin”

Emi: “sa tingin ko nga rin, wala na rin ako sa mood para mag patuloy pa, lalo na wala na si Hana, parang pakiramdam ko ngayon laging may kulang”

Emi: “mabuti pa Dustine umuwi na rin tayo, gusto ko nang mag shower at makapag pahinga”

Dustine: “sige sang ayon ako sa sinabi mo, sa tingin ko rin dapat umuwi na rin muna kayo Ren, Izumi at Kazue at nang makapag pahinga na rin kayo”

Ren: (at pag katapos mag salita ni Dustine ay tumayo naman si Ren) “mauuna na ako, may biglang pumasok sa isip ko, meron akong gustong puntahan ngayon”

Emi: “mag iingat ka Ren”

Dustine: “ou nga, wag mo pabayaan ang sarili mo, salamat rin sa pag libre mo samin”

Kazue: “Ren, ayos ka lang ba?”

Ren: “ou naman, wag ka mag alala Kazue, ang mabuti pa ihatid mo na rin si Izumi sa kanila para masigurado mong ligtas siyang makakauwi”

Kazue: “ou Ren, makakaasa ka, sasabay na rin kami umuwi kina Dustine at Emi”

Izumi: “salamat ulit Ren sa pag imbita mo sakin dito sa Amusement Park kasama si Kazue”

Ren: (ngumiti) “wala un, ituring mo nalang ung, welcome gift ko sayo sa pag dating mo sa buhay ni Kazue”

Izumi: (namula ang mukha)

Ren: “oh mauna na ako, kayo ng bahala rito” (at tuluyan na nga lumakad si Ren)

Lumipas ang humigit kumulang isang oras, ay naka rating na rin sila Hana sa apartment ni Akira.

Hana: (naka yakap sa teddy bear na bigay ni Akira) (naka titig lang kay Akira habang, binu buksan ang pintuan ng apartment gamit ang kanyang susi) “ah Akira ayos kana ba? Pwede na ba kitang makausap kung anung nangyare sayo kanina?”

Akira: (hindi tumitingin kay Hana at hindi rin nag sasalita sabay nabuksan na ang pintuan)

Hana: “alam mo Akira, sabi nila mas mabilis daw mawawala ang galit mo kung ikikwento mo sa ibang tao ang problema mo” (pangiting sabi ni Hana)

at pag katapos sabihin ni Hana ang mga salitang un ay bigla naman ang pag hatak ni Akira sa kanyang kamay papasok ng apartment na naging dahilan para mabitawan ni Hana ang teddy bear na dala dala nya na binigay sa kanya ni Akira.

Hana: “sandali lang Akira, nabitawan ko ung teddy bear na bigay mo sakin” (mahinang sigaw ni Hana)

Akira: (pabagsak na sinarado ang pinto, at hindi na pinansin ang teddy bear ni Hana na naka handusay lang sa sahig) (sabay pwersadong hinatak ang kamay ni Hana papunta sa kanyang kwarto at tinulak ito sa kanyang kama)

At sa lakas ng pag kakatulak ni Akira sa kanya ay wala ng nagawa si Hana kundi mapa higa sa kama, at pag katapos ay umupo habang nakaharap kay Akira, na animoy dahan dahang nag tatanggal ng botones sa kanyang polo habang seryosong naka tingin kay Hana.

Hana: (habang tuloy tuloy ang mabigat nitong pag hinga) “Akira, bakit, bakit mo gina gawa to?” (kabadong salita ni Hana)

Akira: “kukunin ko lang ang bagay na matagal ko ng dapat kinuha sayo” (seryosong sagot ni Akira habang dahan dahan nag aalis ng sinturon)

Hana: (at ng sinabi ni Akira un sa kanya tila ba nakaramdam si Hana ng kakaibang nginig sa kanyang buong katawan) “Akira, handa ko naman ibigay sayo lahat-lahat kung gugustuhin mo pero..”

Hana: “ayaw ko sanang sa ganitong paraan mo to kukunin sakin” (malungkot na boses ni Hana)

Akira: “bakit Hana? Anu bang pinag kaiba? wag mong sabihing hindi mo na ako mahal?” (mapag larong salita ni Akira)

Hana: “hindi Akira, hindi sa ganun, mahal kita, mahal na mahal kita pero sana maintindihan mo” (malungkot na sagot ni Hana)

Akira: (lumapit ng sobra kay Hana, habang suot lang ang kanyang boxers) “pwes kung talagang mahal mo ako, patunayan mo ngayon sakin Hana, ibigay mo sakin ang sarili mo, ibigay mo sakin ang hinahanap ko, ibigay mo sakin ang lahat-lahat ng init mo, bigyan mo ako ng laman” (sabay lam*s ni Akira sa kanang bahagi ng dibdib ni Hana na sinabayan pa nang dahan dahang pag halik sa leeg na may kasamang marahang pag kagat)

Hana: (habang kasalukyang nil*lamas ni Akira ang kanyang kanang dibdib at dinadama ang marahan na pag kagat nito sa kanyang leeg) (mahinhin na bumulong si Hana kay Akira) “sige kung yan lang ang tanging paraan para mapagaan ko ang loob mo at mapatunayan ko ang sarili ko sayo Akira, naka handa akong ibigay sayo ang lahat, mula katawan, puso ko at kaluluwa dahil.."

Hana: “mahal na mahal kita, at sayo lang ako” (at kasabay ng mga salitang un, ay tuluyan na nga pumatak ang luha sa kaliwang mata ni Hana)

(to be continue)