Chapter 18 – I’m not her
*loob ng kwarto ni Akira.
Tila ba naging mainit ang mga sumunod na eksena sa pagitan nila Akira at Hana.
Akira: (muling tumayo at sandaling lumayo kay Hana para buksan ang aircon sa loob ng kanyang kwarto)
Hana: (pahikbi hikbi na pinu punasan ang kanyang hindi mapigil na luha)
Akira: (tumingin kay Hana, gamit ang kanyang seryosong mukha at napaka kisig na katawan)
Akira Terez Nerozo
Age: 21 Height: 5’10
“si Akira ay nag tataglay ng parehong magandang mukha at magandang pangangatawan, na katulad ng mga modelong lalaki sa Korea at Thailand na madalas talagang kina iinggitan ng mga ibang lalaking kanyang nasasalubong sa daan”
“ang kanyang mga mata'y matatalim kung tumingin, manipis ang mga labi, maputi ang balat, halos walang taba sa katawan, mahahaba ang mga binti at kamay”
“sa madaling salita, taglay ni Akira ang mukha at katawan ng isang lalaking pangarap ng halos lahat ng babaeng mas bata man o mas matanda sa kanya”
Akira: “tumingin ka sakin Hana, tignan mo ako ako, tignan mo ang mukha ko at katawan, tapos sabihin mo sakin, sinong babae ang hindi maaakit sa katulad ko” (tila ba asar na tanung ni Akira, habang naaalala ang pag tanggi ni Izumi sa alok nyang relasyon)
Hana: (naka upo parin sa kama habang humi hikbi, at nag pupunas ng hindi niya mapigil na mga luha)
Hana Lea Tanaka
Age: 20 Height: 5’5
“bata palang si Hana, ay binusog na siya ng pag mamahal ng kanyang mga magulang kaya naman lumaki siyang isang mabaet at masayahing babae”
“mahilig si Hana sa mga bagay na cute na tulad ng mga teddy bear, stuff toys, hello kitty at iba, na nag papakita ng kanyang pag ka inosente sa tunay na mundo”
“aside sa pagiging inosente ni Hana, nag tataglay rin siya ng kakaibang ganda at personalidad na talagang kina gigiliwan ng mga taong nakakasaluha niya”
“siyang may mapungay na mata, maamong mukha, at mahabang kulay abo na buhok, mapula rin at manipis ang kanyang mga labi, at tulad rin sa mga artista at modelo nag tataglay si Hana ng slim at sexy figure na madalas umaakit sa mga mata ng mga lalaki tuwing siya ay nag lalakad”
“noong siya ay nasa 11th grade hindi sina sadya na makilala ni Hana si Ren sa loob ng isang library na naging simula ng kanilang mahabang pag kakaibigan na nauwi naman sa pag papakilala ni Ren kay Akira na naging longtime boyfriend ni Hana sa kasalukuyan”
“sa madaling salita ay, na unang nakilala ni Hana si Ren pag katapos ay ipinakilala ni Ren si Hana kay Akira, at niligawan naman ni Akira si Hana kaya sila naging mag kasintahan”
Akira: (at inangat ang mukha ni Hana pero sa kanyang ginawa mukha parin ni Izumi ang kanyang nakikita) (nag salita sa kanyang isip) “ang babaeng un, hanggang dito hindi parin siya maalis sa isip ko”
Akira: (tinangkang halikan sa labi si Hana subalit bigla niyang naalala ang matinding halik ni Izumi kay Kazue kaya nang malapit nang mag dikit ang kanilang mga labi ay bigla na lamang nag bago ang kanyang isip at hinalikan si Hana sa leeg) “hmm, mhmm, mmp”
Akira: (nag salita sa kanyang isip) “bakit ganun, bakit hindi ako maka focus kay Hana, maganda si Hana, mabango at masarap rin, pero bakit ang buong pag iisip ko ay nakay Izumi parin”
Akira: (pinatanggal ang suot na mahabang long sleeve ni Hana) (nag salita sa kanyang isip) “kung hindi kita kayang halikan sa labi dahil kay Izumi, pupunuin ko nalang ng halik ang katawan mo”
Hana: (wala ng nagawa pa kundi hubarin ang kanyang manipis na long sleeves at sumunod sa mga galaw ni Akira)
Hana: (humihikbi) “dahan-dahan lang Akira"
Akira: “wag ka mag alala Hana, akong bahala sayo” (at kasama na ngang hinubad ni Akira ang bra ni Hana)
Akira: “napaka ganda mo Hana”
Hana: (tinatakpan gamit nang kamay ang kanyang katawan habang na mumula ang muka) “totoo ba yan Akira?”
Akira: “ou totoo yan, kaya wag kanang umiyak pa Hana”
Akira: *itinaas ang mga kamay ni Hana at dahan-dahan siyang inihiga sa kama
*pag katapos ay nag simula na si Akira na halikan ang katawan ni Hana.
*nag simula si Akira sa pag amoy, pag lamas, pag dama ng init ng katawan ni Hana, hanggang sa umabot ito sa pag dila, pag kaen, at pag sips*p nang kanyang kanan na suso
Akira: “hmm. Mmm mmmhmp”
*dinilaan, sinipsip, nilaro, buong lib*g na dinede ni Akira ang kanang s*so ni Hana na animoy isang sanggol na matagal nang hindi nakakatikim nang gatas
Akira: “hmmm, mmMmmm arrrmp”
*at sa bawat pag pag dede at pag s*psip naman ay napapaliyad si Hana, sa mag kahalong sarap, lungkot at emosyon na dala ni Akira sa kanyang katawan
Akira: “hmmm, nmmMmmm, nnnmmm”
Akira: (nag salita sa kanyang isip) “napaka sariwa ni Hana at napaka bango nya, para ako ngayong huma halik sa isang mamahaling bulaklak”
*at pag katapos ni Akira sa pag halik, pag dila at pag s*psip sa kanyang dibdib.
*marahang hinawakan ni Akira, ang pinaka sensitibong parte ng katawan ni Hana.
Hana: (sinubukang pigilan ni Hana ang kamay ni Akira) “Akira wag na jan please, pakiramdam ko hindi pa ako handa”
Akira: (kumawala sa pag kakahawak ni Hana sa kanyang kamay) “wala akong pakialam Hana, bitawan mo ang kamay ko, pag mamay-ari kita kaya gagawin ko sayo ang gusto kong gawin” (dominante at marahas na salita ni Akira kay Hana)
*at un nga sapilitang inalis ni Akira ang underwear ni Hana, at sa pinaka unang pag kakataon ay nakita ni Akira ang pinaka iingatang parte nang kanyang katawan.
(Sa kabilang banda..)
Naka uwi na rin sila Emi at Dustine sa kanilang tinu tuluyan na apartment.
Emi: “Alam mo Dustine sa almost 2 years na nakilala ko si Akira pakiramdam ko nag bago na siya”
Emi: “I mean na aalala mo ba dati nung nasa 12th grade palang tayo hindi naman siya ganyan, masayahin rin siya at hindi mayabang”
Emi: “pero ngayon iba na talaga siya, masyado siyang egotistiko at feeling nya siya ang pinaka gwapong lalaki sa mundo”
Dustine: “sabagay tingin ko nga e medyo nag bago na si Akira, pero kaibigan parin naman natin siya kaya dapat natin siyang intindihin”
Emi: “alam ko naman un Dustine kaya lang minsan sumosobra na talaga siya”
Dustine: “ganito nalang Emi hayaan mo at kakausapin ko nalang siya sa susunod na mag kikita kami, ayos na ba un?”
Emi: “hmmm sige, ganun nalang”
Emi: (lumapit kay Dustine habang nag bibihis ng sando) (sabay umakap sa likod nya) “buti pa ikaw Dustine hindi ka ganun, mabaet ka, mabaet ka masayahin at palakaibigan, higit sa lahat ina alagaan mo akong mabuti” (humalik sa likod ni Dustine)
Dustine: (humarap kay Emi) “e kasi Emi mahal kita, ayaw kong nakikitang nasasaktan ka, o malungkot” (hinalikan rin si Emi sa labi)
Emi: “alam mo wish ko sana maka hanap rin ng kagaya mo si Hana, Dustine”
Dustine: “ganun ba, hmm sana nga, pero wag kang mag alala Emi, sigurado naman ako na hindi hahayaan ng nasa itaas na mapunta si Hana sa maling tao”
Dustine: “kung hindi man si Akira ang tamang lalaki para kay Hana, siguradong gagawa at gagawa ng paraan ang tadhana para mapunta si Hana sa lalaking nararapat talaga para sa kanya”
(Sa kabilang banda..)
25 min earlier, nasa loob naman ng train si Izumi at Kazue habang mag katabing nakaupo sa isang upuan.
Izumi: (inaantok na sa pagod at talagang medyo mabigat ang mata) “Kazue, talaga bang ayos lang sayo na ihatid ako sa apartment ko? I mean medyo malayo kasi ang tinitiran ko kung saan ka nakatira”
Kazue: “ou naman Izumi, wala naman sakin un, sa dinami dami ba naman ng mga sakripisyo mo sa deal natin ngayon pa ba ako mag rereklamo” (pangiting sabi ni Kazue)
Izumi: (nag salita sa kanyang isip) “sa lahat ng lalaki na nakasama at nakilala ko ibang iba talaga ang awra ni Kauze tila ba pag anjan siya pakiramdam ko ligtas ako at komportable, hindi kagaya ni Akira na parang katawan ko lang ang gusto nyang makuha at wala siyang pakialam sa mga nararamdan ko”
Izumi: “maiba ako Kazue, anung naramdaman mo kanina nung sumama sakin si Akira para bumili ng pag kaen?”
Kazue: (tila ba nag isip at nag bigay ng malungkot na ngiti) “hindi ko alam e, sa totoo lang parang na lungkot ako na hindi ako ung kasama mo, un bang pakiramdam ko habang pinag mamasdan ko kayong dalawa e, sobrang bagay ninyo”
Izumi: “ganun ba, iniisip mo ba sa mga oras na un mapapalapit ako kay Akira?”
Kazue: (lalong na lungkot ang muka pero pini pilit na ngumiti) “ah eh, parang ganun na nga, un bang may bagay sa sarili kong nag sasabihing what if subukan ka nyang kausapin, what if mapatawa ka nya, what if maging komportable ka sa kanya, at what if dahil dun mahulog ang loob mo”
Kazue: “ang daming what if sa isip ko nun, and then it hit me, hindi mo nga pala ako boyfriend at hindi rin kita girlfriend wala akong karapatan na makaramdam ng kahit na anung selos sayo” (maamong sagot ni Kazue gamit ang kanyang muka)
Izumi: (tila ba namula ang mukha sa tapat na pag sagot ni Kazue sa kanya) (nag salita sa kanyang isip) “un pala ang nasa isip ni Kazue mula pa kanina, hindi ko man lang napansin na may nararamdaman siyang ganun dahil kung umasta siya e parang normal lang at parang walang nangyare”
Izumi: “sa tingin ko mga 10 to 15 min pa bago tayo dumating sa bababaan natin kaya ilagay mo sa likod ko ang balikat mo at gusto kong sumandal para makapag pahinga ako kahit konte”
Kazue: (tila nagulat sa request ni Izumi sa kanya) “ah teka lang, ganito ba?” (inilagay ni Kazue ang kanyang kaliwang kamay sa likod ni Izumi at inilapit naman ni Izumi ang kanyang katawan kay Kazue)
Izumi: “okey lang ba sayo ganito muna ung posisyon natin hanggang maka baba tayo ng tren?”
Kauze: “ou naman, ako nga yata ang dapat mag tanung nyan kasi okey lang ba sayo na makita ng ibang tao na naka akbay ako sayo at ganito ka kalapit sakin?”
Izumi: (ngumiti at nag biro) “ou naman, kaya wag ka nang mag alala jan at hindi naman kita isusumbong sa pulis”
Kazue: (sumagot rin ng pabiro) “haha mabuti ng sigurado”
Izumi: (nag bigay ng mabilis na halik sa pisngi ni Kazue sabay muling isinandal ang ulo sa kanyang balikat at pumikit)
Kazue: (namula ang mukha at hindi makapaniwala sa ginawang pag halik ni Izumi sa kanyang pisngi) (nag pipigil ng ngiti at nag tanung) “at para saan naman un?”
Izumi: (naka sandal kay Kazue habang naka pikit na sumagot) “bayad ko sa pag sandal sayo”
Kazue: (ngumiti ulit at nag biro) “panu ba yan mukhang ikaw nalang ang isusumbong ko sa pulis”
Izumi: (napangiti sa biro ni Kazue sa kanya) (bumulong) “sira ♥”
Kazue: (bumulong habang nakangiti rin) “parang ayaw ko ng bumaba ♥”
Sa kabilang banda.
Nanlaki ang mga mata ni Akira ng makita niya ang pinaka tatago at pinaka iniingatan na parte ng katawan ni Hana,
Si Hana naman ay halos mamatay sa kahihiyan dahil sa loob ng dalawampung taon ay wala pang lalaki ang nakakita ng kanyang ibabang bahagi maliban kay Akira.
*nag patuloy si Akira sa kanyang maitim na balak kay Hana, wala siyang sinayang na panahon at agad siyang dumapa sa ilalim ni Hana at inilapit ang kanyang mukha at sensual na inamoy ang pinaka tatago ni Hana.
Akira: “hmmmmmmp, mmmmmp”
Hana: “please Akira, wag mo ng ituloy, please, pakiramdam ko hindi pa ako handa”
Akira: "anung hindi? tumahimik ka nalang Hana, wag mo akong turuan, ako ang mag sasabi sayo kung handa kana o hindi"
*ngunit kahit na anong pag mamakaawa ni Hana sa kanya ay hindi pa rin na konsenya si Akira at tinuloy parin niya ang pag dila at pag sis*sip sa ibabang bahagi ni Hana
Akira: “hmmm, hmmmmp, muuammp muammammpppp, mnnnnnmmmm..”
Hana: (napapaliyad sa bawat pag dila at pag sipsip ni Akira sa kanya) (nag salita sa kanyang isip) “nahihilo na ako, hindi na rin ako makapag isip ng mabuti, na blablanko ang utak ko sa bawat pag galaw ni Akira”
Hana: (hindi na nakayanan ang gina gawa ni Akira sa kanya kaya naman napa hawak nalang ito sa bukok ni Akira at walang ibang nagawa kundi sabunutan ito kapalit ng bawat pag dila, pag s*psip, pag kaen ni Akira sa kanyang ibabang bahagi”
Hana: (nag salita sa kanyang isip) “nababaliw na yata ako, pakiramdam ko may lalabas sakin”
*at un na nga, dahil sa walang tigil na pag dila, s*psip at pag kaen ni Akira sa ibabang bahagi ni Hana ay tuluyan nang bumigay ang kanyang katawan na naging dahilan para mag labas ito ng isang napaka lapot na puting likido na talagang kinamangha rin mismo ni Akira.
Akira: (habang humihinga ng mabigat) “kita mo na Hana, kahit na sabihin mo na ayaw mo, iba ang sina sabi ng katawan mo sakin”
Hana: (humihikbi at hindi mapigil ang pag patak ng luha sa mata dahil sa sapilitang pag kain ni Akira sa kanyang ibabang bahagi)
Akira: (nag salita sa kanyang isip) “ngayon siguro oras na, sa tingin ko handa kana"
At pag katapos sabihin ni Akira ang mga salitang un sa kanyang isip ay isang tanung ni Hana ang tila ba nag paalis ng lahat ng l*bog ni Akira sa kanyang buong katawan.
Hana: (mahinhin na nag salita habang humi hikbi) “Akira mahal na mahal kita, mahal na mahal, handa kong ibigay sayo lahat ng gusto mo, kahit na mahirap, kahit na ayaw ko, kahit na labag sa loob ko, gagawin ko parin, pero sana sagutin mo muna ung tanung ko, dahil kahit na anung pag papasarap ang gawin mo sa katawan ko, hindi parin to mawala sa isipan ko”
Hana: “Akira bakit hindi mo ako hina halikan sa labi?” (seryoso ngunit maamong tanung ni Hana kay Akira habang naka titig ito sa mga mata nya)
Akira: (nanlaki ang mga mata ni Akira sa tanung ni Hana sa kanya, at bigla nanaman pumasok sa isip nya si Izumi, at ang gigil nitong pag halik sa mga labi ni Kazue sa harapan nila)
Akira: (ilang segundong hindi naka react si Akira sa tanung ni Hana sa kanya)
Hana: (humi hikbi na tila ba parang nasasaktan siya sa nakita niyang reaction kay Akira) “sabihin mo Akira bakit, bakit hindi mo ako hina halikan sa labi ko at bakit hindi mo ako tini tignan sa mata tuwing nag kakatama tayo ng tingin”
Hana: “please Akira ipaliwanag mo sakin to, gusto kong malaman”
Akira: “bakit Hana, anu naman un sayo kung hindi kita tignan sa mga mata, at kung hindi ko halikan ang mga labi mo, anu bang pinag ka iba nun?” (seryosong sagot ni Akira)
Hana: “gusto mong malaman? Dahil pakiramdam ko kahit na ako ang kasama mo, kahit na katawan ko ang gina gamit mo, si Izumi parin ang laman ng isip mo!” (emosyonal na sagot ni Hana)
Hana: “hindi ako t*nga Akira!, hindi rin ako manhid!, may pakiramdam rin ako, at nasasaktan rin ako....” (sigaw ni Hana na nag tapos sa muling pag tulo ng kanyang luha)
Hana: “pinayagan kitang gawin ang lahat ng ayaw ko sakin, sa katawan ko dahil ang akala ko mahal mo rin ako at ako ang laman ng isip mo Akira”
Hana: “pero habang patuloy natin tong gina gawa, mas lalo kong nararamdan na hindi ako ang laman ng isip mo kundi si Izumi, lalo na nung dapat hahalikan mo ako pero iniwas mo ang tingin mo sakin, dun ko napatunayan ang totoo”
Hana: “na gina gawa mo lang to sakin ngayon dahil ito ang mga bagay na gusto mong gawin sa kanya!”
At pag katapos lumabas ang mga salitang un kay Hana, tila ba nagising na rin sa katotohanan si Akira.
Akira: (nag salita sa kanyang isip) “totoo ang sinabi nya, hindi ko maitatanggi na nakikita ko si Izumi habang ginagalaw ko si Hana, at hindi ko alam na ganun na pala ang ini isip ni Hana sakin at un pala ang iniiyak nya kanina pa”
Akira: (nahimasmasan, nag salita sa kanyang isip) “anu nanaman ang ginawa ko, mukang sumobra nanaman ako”
Akira: (tumayo na at lumayo kay Hana, at sinubukang mag bihis, sabay inihagis ang damit ni Hana sa kanya) “sige na Hana, tumayo kana at mag bihis, wala na akong gana”
Hana: “wala ka man lang bang sasabihin sakin Akira? hindi mo man lang ba susubukang depensahan ang sarili mo? o itatanggi lahat ng sinabi ko sayo?"
Akira: (nag patuloy sa pag bibighis at hindi sumagot kay Hana)
Hana: (at pag katapos na hindi sumagot si Akira sa mga tanong nya ay wala na siyang nagawa kundi mag bihis at mag ayos)
at pag katapos ng sampu hanggang labing limang minuto nang pag bibihis ni Hana ay tila ba natauhan na si Akira sa kanyang mga maling nagawa.
Kaya naman pag labas ni Hana sa kwarto ni Akira ay agad nya itong kinausap para humingi ng paumanhin sa lahat nang mga nangyare.
Akira: “Hana, gusto ko sanang humingi nang…” (at bago pa matapos ni Akira ang kanyang mga salita ay sinalubong na agad ni Hana ng sampal ang mukha nya at nag paalam na uuwi)
Hana: (sampal) "PAAAAAK!"(nag salita gamit ang mukha niyang nag pipigil ng luha) “aalis na ako Akira, please pabayaan mo na muna ako, gusto kong makapag isip-isip, gulong gulo ngayon ang utak ko, at masama ang nararamdan ko, wala ako sa normal kong sarili para makipag usap pa sayo, kaya please Akira, please kahit ngayon lang, hayaan mo na muna ako”
Akira: (at dahil alam niya na mali ang kanyang ginawa at siya ang may ksalanan kaya nasasaktan si Hana ay hindi na ito nag salita pa at hinayaan nalang na lumabas si Hana sa kanyang Apartment) “sorry Hana” (bulong ni Akira sa kanyang sarili)
Mabilis na lumabas si Hana sa apartment ni Akira na animoy wala sa sarili at mabagal na nag lakad sa isang tahimik na kanto kung saan halos walang tao o sasakyan na duma-daan.
Hana: (habang wala sa sarili at nag lalakad) “ang dami ng nangyare, ngayon parang hindi ko na alam ang gagawin ko, parang hindi ko na rin alam ngayon kung saan ako pupunta”
Hana: (nag buntong hininga) “haaays sa mga oras na ganito minsan iniisip ko nalang sana nandito si Ren, naaalala ko kasi tuwing malungkot ako at tuwing nasa mahirap na sitwasyon ay lagi nalang siyang sumusulpot kung saan para pasayahin o iligtas ako”
Hana: (nag buntong hinga ulit) “hmmmm haaaaays”
At pag katapos sabihin ni Hana ang mga salitang un tila ba may isang pamilyar na boses naman ang nag salita at tumawag sa kanyang likuran na nag palaki ng kanyang mga mata.
Lalaki: “anung nangyare sayo at mukang malungkot ka nanaman Hana” (nakangiting salita ng lalaki sa likod ni Hana)
Hana: (nanlaki ang mga mata at dahan dahang tumingin sa kanyang likuran) “totoo ba to? hindi ako maka paniwala..”
Hana: (bumulong) “..Ren!?”
(to be continue)