Be my Girlfriend and I'll be your Dog

Fairytale?

Chapter 19 – Fairytale?

[*eksena sa pinaka bagong palabas

sa mga telebisyon ngayon na pinamagatang “SUPER BESPREN: THE ABANGERS SERIES”

[Palabas sa TV]

Narrator: “Sa isang tahimik na

gabi, sa isang tahimik na lugar, sa isang tahimik na daanan, sa isang tahimik

na kanto, kalye, pasilyo etc. may isang babaeng napaka ganda, napaka makinis,

napaka maputi, ngunit napaka lungkot ang kasalukuyang nag lalakad at nangangaylangan

ng tulong”

Magandang Babae: “kung sanang

andito lang ung nag iisang taong, palaging anjan, napapadaan, sumu-sulpot,

aksidenteng nag lalakad tuwing may problema ako at hindi masaya, siguro hindi

ako mag isa ngayon.

Narrator: “At pag katapos sabihin

ng magandang babae un, ay dumating na nga ang ating pam bansang bayani ang

pinaka magiting na super hero sa lahat!, si SUPER BESPREN!”

Super Bespren: “narinig ko kasing

may problema ka at talagang na lulungkot ka, kaya naman inakyat ko ang pinaka

matarik na bundok at nilangoy ko ang pinaka malalim na karagatan, sabay tinahak

ko ang pinaka mapanganib na gubat, para lang mapuntahan kita at magamit ko sayo

ang aking kapangyarihan” (magiting na sagot ng superhero)

Magandang Babae: “Talaga? maraming

salamat super besfrend, hindi talaga ako nag kamaling kaibiganin ka” (masayang

sagot ng babae sa kanya)

Super Bespren: “ou naman, lahat

gagawin ko para sayo, I mean para sa aking bespren”

Super Bespren: “kaya sige eto na,

tanggapin mo ngayon ang aking SUPEEEERR COMFORTTTT!!”

Narrator: “at un nga mga kaibigan

at mahal naming manunuod, ginamit na nga ni Super Bespren ang kanyang signature

move na SUPER COMFORT kung saan makikinig siya sa lahat ng problema ni

magandang babae, pag katapos mag bibigay siya ng mga walang kwentang payo at

biglang babanat ng mga korning patawa na talagang mag papakilig sa kanyang

bespren”

Narrator: “pero ang tanung mga

kaibigan sapat na kaya ang kapanyarihan ni Super Bespren para alisin ang

lungkot kay magandang babae? ABANGAN SA ATING SUSUNOD NA KABANATA!”]

Super Bespren: The Abangers

Series, yan ang palabas sa TV sa pinaka malapit na bahay kung saan muling nag

kita sila Hana at Ren.

Hana: (hindi maka paniwala) “Ren?

ikaw ba talaga yan? Panung? I mean bakit nandito ka? chaka panu mo nalaman na

andito ako?

Ren: (ngumiti at nag salita

habang nag lalakad papalapit kay Hana) “wala naman, ang totoo nyan e nag punta

lang ako dito para mag pahangin, nang bigla naman may nakita akong isang

magandang babae naka simangot na kagaya ng muka mo ngayon ♥” (biro ni Ren

habang naka ngiti)

Hana: (at habang nag sasalita si

Ren, tila ba hindi na napigilan ni Hana ang emosyon nya at tumakbo na ito

papalapit kay Ren yumakap at umiyak) “Reeeeeen!, huhuhu”

Ren: (nagulat sa biglang pag

yakap ni Hana sa kanya) (napa bulong) “Hana”

Hana: (habang umiiyak at naka

yakap kay Ren) “Ren ang sama ng loob ko, hindi ko na alam anung gagawin, galit nag

alit ako kay Akira, naiinis ako sa kanya, ayaw ko na siyang makita huhuhu”

Ren: (hinaplos dahan dahan ang

buhok ni Hana) “ganun ba, tahan na, tahan na, andito na ako Hana, hindi na ako

papayag na masaktan kapa nya okey?” (at pag katapos sabihin ni Ren un ay dahan

dahan narin nyang niyakap si Hana)

Ren: (namumula ang mukha, at

bumilis ang t***k ng puso sabay nag salita sa kanyang isip) “okey Ren, kaya mo

to, ilang beses mo na tong prinaktis sa isip mo, alam kong nag papanggap ka

lang na astig pag anjan si Hana pero talagang kina kabahan ka pag naka tingin

siya sayo, kaya dapat mag focus ka Ren, focus lang sa goal, if niyakap ka,

yumakap ka rin, natural lang yan”

Ren: (nag salita sa kanyang isip)

“sabi nga sa kasabihan, ngipin sa ngipin, dugo sa dugo, yakap sa yakap, teka

may ganun ba?” (umiling)

Ren: (nag salita sa kanyang isip)

“sh*t! anu ba ung mga sinasabi ko, pero hindi na un mahalaga, dapat hindi ako

mag panik, dapat relax lang ako, dahil ako si Ren Abe Fuji ang tagapag mana ng

Fuji Corporation

Ren Abe Fuji

Age: 21 Height: 5’10

“mula pag kabata ay nasanay na si

Ren sa marangyang buhay, at dahil na rin sa kayamanan ng kanyang pamilya, kahit

kaylan ay hindi naranasan ni Ren na mag kulang sa pera”

“pero hindi tulad ng ibang mga

bata na pinanganak na mayaman, si Ren ay hindi matapobre at lumaking may

mabuting puso na namana niya sa kanyang Ina”

“mula ng mag binata si Ren sa

edad na labing anim, sari saring magagandang babae na puro anak ng mga

mayayaman ang ipinakilala sa kanya ng kanyang mga magulang upang maging asawa

sa kanyang pag tanda”

“pero ni isa sa lahat ng mga

babaeng ipina kilala kay Ren ay wala siyang nagustuhan kahit isa”

(Flash Back)

Ama ni Ren: “anak, bakit hindi ka

sumipot sa dinner date ninyo ni Precilla? Mayaman ang pamilya nila at maganda

rin ang kanilang reputasyon, makakatulong ang kasal nyo para mas lalo pa natin

mapalawak ang ating koneksyon”

17 yrs old Ren: “pa, wala akong

balak na pakasalan si Precilla, wala akong nararamdaman sa kanya”

Ama ni Ren: “bakit naman anak?

Hindi bat kamakaylan lang ay madalas na kayong mag kasama at nag kakasundo

kayo? Maganda si Precilla tulad ng mga modelo na nakikita mo sa mga magasin sa

Korea, anu pa bang hinahanap mo anak?”

17 yrs old Ren: “hindi ko alam

pa, okey naman siya sa totoo lang pero, hindi ko rin ma intindihan ang sarili

ko, dahil siguro masyadong nagiging madali para sakin ang lahat”

17 yrs old Ren: “halos lahat ng

babae, marinig lang ang pangalan ko, makita lang ang physical kong itchura, o

malaman lang na tagapag mana ako ng isang napaka laking kompanya halos lumuhod

na agad sa harap ko”

Ama ni Ren: “ooh un naman pala

anak, e bakit parang napaka hirap para sayo ang maka hanap ng kasintahan o

magiging asawa mo pag ka graduate?”

17 yrs old Ren: “dahil hindi un

ang gusto ko pa, ayaw ko ng masyadong madali, ayaw ko ung madaling makuha, ang

gusto ko ung pag hihirapan ko, ung ako ung hahabol sa kanya”

Ama ni Ren: “alam mo Ren hindi ko

alam kung saan mo nakuha yung ganyang pag uugali kung sa nanay mo ba o sa akin

pero ganun pa man, gusto kong malaman mo na andito lang kami ng nanay mo para

sayo”

17 yrs old Ren: “salamat pa,

masaya ako at ginalang mo ang desisyon ko”

At pag katapos nang pag uusap ni

Ren at kanyang Ama, isang lingo ang naka lipas sa loob ng library kung saan

madalas tumambay si Ren para mag basa, isang babae naman ang di sina sadyang

pumukaw ng kanyang atensyon.

17 yrs old Hana: (kunwaring nag

aaral pero patagong nag babasa nang fantasy romance pocket book sa isang sulok

ng library)

17 yrs old Hana: “and they live

happily ever after... grabe ang ganda talaga ng story na to, nakaka kilig, lalo

na nung nakilala na nang prinsesa ung prinsipe nya talagang kinabahan ako”

17 yrs old Hana: “ako kaya kaylan

ko makikilala ung prinsipe ko? Totoo kayang may magic? Meron rin kaya akong

fairy god mother?”

17 yrs old Hana: “kasi dun sa

story nag wish lang ung prinsesa tapos bumilang siya ng tatlo, hmm sakin kaya

gagana un? masubukan nga, hmm okey ready na ako"

17 yrs old Hana: (sa isang sulok

ng library pumikit si Hana at nag wish, fairy god mother kung totoo ka man, hini

hiling ko na sana dumating na rin ung prinsipe ko) “1..2..3”

At pag katapos bumilang si Hana

ng tatlo ay biglaan niyang idinilat ang kanyang mga mata, at un nga sa unang

pag kakataon, nakita ni Hana si Ren na naka titig sa kanyang mga mata.

17 yrs old na Ren: (naka ngiti)

“Hi ako nga pala si Ren anung gina gawa mo dito?”

Nanlaki ang mga mata ni Hana at

napa sigaw.

17 yrs old Hana: “AAAAH! Sino ka?

chaka anung gina gawa mo dito?”

17 yrs old Ren: “shhhhh!

(tinakpan ang bibig ni Hana) wag kang sumigaw, baka palabasin tayo ng

librarian”

17 yrs old Hana: “sorry, pero

bakit ka andito?”

17 yrs old Ren: “e narinig kasi

kitang nag babasa ng kwento kaya na curious ako sayo, anu nga palang pangalan

mo?”

17 yrs old Hana: “ako? Hmm Hana

ang pangalan ko, ikaw si Ren tama?”

17 yrs old Ren: “ou Ren nga ang

pangalan ko”

17 yrs old Hana: “mahilig ka rin

ba sa mga kwento Ren? cute na love story mga ganyan?”

17 yrs old Ren: “hindi ko alam e

hindi kasi familiar sakin”

17 yrs old Hana: “ganun ba? Hmm

gusto mo bang basahan nalang kita?”

17 yrs old Ren: “hmm talaga?

walang bayad?”

17 yrs old Hana: “ou naman libre

lang un, e mukha ka ngang walang pera, tapos papabayad ko pa sayo” (biro ni

Hana kay Ren)

17 yrs old Ren: (napangiti) “wala

lang naisip ko lang sige, mag umpisa kana at makikinig ako”

17 yrs old Hana: “alam mo ang

weird mong bata Ren, pero tingin ko naman mabaet ka kaya sige mag uumpisa na

ako, ang pamagat ng love story na babasahin ko sayo ay , “Be my Girlfriend and

I’ll be your Dog”

17 yrs old Hana: “isang araw…”

At dun na nga nag umpisa ang

mahabang pag kakaibigan ni Ren at Hana.

(End of Flash Back)

*ilang minuto na ang nakalipas at

tumigil na rin sa pag iyak si Hana ngunit naka yakap parin si Ren sa kanya.

Hana: (nag salita sa kanyang

isip) “ang bango ni Ren, lalaking lalaki talaga ang amoy nya at.. hmm teka lang

may boyfriend na ako parang mali yata tong gina gawa ko”

Ren: (nag salita sa kanyang isip)

“sa tagal tagal namin mag kaibigan ni Hana, ngayon lang yata ako naka yakap sa

kanya ng ganito katagal”

Ren: (nag salita sa kanyang isip)

“di kaya ako lang ung hini hintay nyang bumitaw sa kanya?”

Hana: (nag salita sa kanyang

isip) “ngayong natapos na akong umiyak at medyo na himasmasan na ako naun ko

lang na realize na parang nakakahiya tong gina gawa namin, I mean kanina pa si

Ren naka yakap sakin samantalang mag kaibigan lang naman kami, ako na ba ung

dapat unang bumitaw?”

At dahil parehong parang awkward

na ang pakiramdam nila Hana at Ren, hindi na nila alam pareho ngayon kung sino

na ang dapat unang kumalas sa yakap kaya itinuloy lang nila hanggang lumipas pa

ang ilang sandali at may dumaan na naka bisikletang nag titinda ng balot.

Balot Vendor: “baaaalooooot!?

Balot kayo jan, mainit oh 18 isa 36 dalawa, baloooot!”

Balot Vendor: (napadaan sa gilid

nila Hana at Ren, habang mag ka yakap sila) “sir balot ba kayo? Single 18, mag

jowa 36 nalang oh”

Hana: (tumingin sa nag babalot

habang naka yakap kay Ren) “ah kuya hindi naman kami mag jowa”

Ren: (tumingin rin sa nag babalot

habang naka yakap rin kay Hana) “ou nga kuya, sobra ka naman panu mo naman

nasabi na mag jowa kami?”

Balot Vendor: (parang naguluhan)

“talaga? e maam kung hindi mo siya boyfriend at sir hindi mo siya girlfriend

bakit ang higpit higpit ng yakap ninyo sa isat isa?"

Hana at Ren: (dahan-dahan nag

katinginan at parehong napangiti at bumitaw sa isat isa)

Hana: (bumitaw kay Ren at

tumingin sa balot vendor) “alam mo ikaw kuya ma issue ka, pag bilan mo nalang

nga kami ng balot” (pangiting sabi ni Hana)

Ren: (bumitaw rin kay Hana at

tumingin sa nag babalot) “ou nga kuya, ikaw talaga mag kaibigan lang kami pinag

papares mo pa, oh eto ang 500, bigyan mo kami ng dalawang balot tapos sayo na

ang sukli”

Balot Vendor: “talaga po sir,

naku maraming salamat, mukhang maaga ako makakauwi nyan sa pamilya ko”

Balot Vendor: “hayaan nyo sir at

maam ipam pipili ko kayo ng the best couple balot na meron ako” (nag plastic ng

dalawang balot at asin tapos ibinigay kay Hana)

Hana: “naku kuya maraming

salamat” (kinuha ang balot)

Balot Vendor: “maraming salamat

rin po maam, sir, pero alam nyo po sayang kayo”

Hana: “anung sayang kuya?”

(Curious na tanung ni Hana)

Balot Vendor: “sayang in english,

what a waste, akala mo maam di ko alam un no”

Hana: (natawa kay kuyang nag

bebenta ng balot) “haha hala kuya, nag english ka pa”

Balot Vendor: “hindi maam at sir

walang biro sayang kayong dalawa, kasi maganda si maam, gwapo si sir, kaya lang

parang pareho kayong takot umamin kahit na maliwanag pa sa buwan na gusto naman

talaga ninyo ang isat isa"

At pag katapos sabihin ng balot

vendor un sa kanila, tila ba sabay na dahan -dahan nag ka tinginan si Hana at

Ren,

Hana: (nag salita sa kanyang

isip) "talaga? totoo kayang gusto ko talaga si Ren kahit nuon pa? kaya

lang hindi ko lang maamin sa sarili ko?"

Ren: (nag salita sa kanyang isip)

"sa totoo lang matagal ko nang gusto si Hana, kaya lang hindi ako nag

karoon ng lakas ng loob hanggang sa nakuha siya ni Akira sakin, bagay na

talagang pinag sisisihan ko haaays"

Balot Vendor: (pumadyak na ng

bisikleta, at dahan-dahan umalis) “sige maam, sir mag bebenta pa ako ng balot

e, maiwan ko muna kayo, enjoy the night and I hope na you may live happily ever

after...”

Hana: (naka tingin sa mga mata ni

Ren) “happily ever after? (biglang napa isip) Hmm teka lang alam ko ung linya

na un ah” (biglang nag taka si Hana sa sinabi ng balot vendor kaya sinubukan

nyang kausapin ulit ito)

Hana: “kuya saan mo narinig un...

huh? nasaan na siya?” (tumingin sa kanyang paligid pero tila ba nag lahong

parang bula ang balot vendor na kanina lang ay kausap nila ni Ren).

Ren: (tumingin rin sa paligid)

“teka lang, ou nga nu, kasi alam ko andito lang siya kanina tapos kakalagpas

lang nya satin nung biglang tinawag mo siya ulit”

Hana: “ou nga Ren panu nya nagawa

un? I mean andito pa ung balot na binili natin sa kanya, imposible naman na

namalik mata lang tayong dalawa diba?"

Hana: “hindi kaya”

Ren: “hindi kaya anu?”

Hana: (nag salita sa kanyang

isip) “isa siyang fairy god mother” (napangiti)

Hana: “wala Ren kalimutan mo

nalang ang sinabi ko, mabuti pa pumunta nalang tayo sa malapit na convenience

store at bumili ng beer tapos dun tayo mag inom sa apartment ko, ang dami

kasing mga nangyare sakin buong araw kaya parang gusto kong mag inom ngayon”

Ren: “ganun ba, gusto mo bang

tawagan ko sina Kazue, Dustine at Emi para mas maging mas masaya tayo?”

(inilabas ang kanyang cellphone)

Hana: (ngunit bago pa ma dial ni

Ren si Dustine ay mabilis naman na kinuha ni Hana ang kanyang cellphone) “ups!

akin na to, alam mo ba Ren na nakaka turn-off sa babae pag lagi kang may hawak

na cellphone?" (biro ni Hana)

Ren: "e panu ko ma cocontact

sila Dustine kung hindi mo ibabalik sakin ang cellphone ko" (pilit inaabot

ang cellphone nya kay Hana)

Hana: (tinurnoff ang cellphone ni

Ren) "edi wag mo nalang tawagan"

Hana: "pakiramdam ko kasi,

ikaw lang ang gusto kong makasama ngayon" (pangiting sabi ni Hana sabay

tumalikod at nag lakad)

Ren: (tila ba sandaling

napatulala sa ngiti ni Hana sa kanya) "teka lang sandali antayin mo ako

Hana" (humabol)

(to be continue)