HINDI ko tuwirang maipaliwanag ang nararamdaman sa nasasaksihan. Makayap ngayon si Kurt at Brayden at alam kong sabik na sabik ang anak ko sa ama nito.
Tila kinurot ang puso ko na pagmasdan ang mag-ama. Hindi naman sana kinailangan mapawalay ni Brayden sa ama nito kung sana hindi naging ganito ang kinahantunagan ng lahat.
Maluha-luha akong tumalikod upang mapagbigyan ng oras ang dalawa. “Yaya, si Kuya Jenrick po ba nakauwi na?” Dumeretso ako sa kusina matapos pahirin ang luha sa sulok ng mga mata.
“Hindi pa po, Ma’am. Maghahain na po ba ako? May luto na pong hapunan.”
Tumango ako. “Sa pang dalawang tao po. Ako na ang maghahanda ng pagkain ni Brayden.” Wika ko.
Inabala ko ang sarili sa paghahanda ng pagkain ng anak habang pasilip-silip sa sala. Pumasok na ang mag ama at naririnig ko an
