Insatiable: The Longing Within Her (SPG Tagalog)

Unspoken Torment

JAZZMINE'S POV:

Kumalat sa school ang s*x scandal ko kasama si Mr. Gonzales. Dun ko napatunayan sa sarili na hindi ako naghallucinate lang, dalawang Mr. Gonzales ang nakatalik ko noong gabing yun. May pandidiri akong naramdaman sa sarili. Kung kelan nagbabago na ko saka naman lumabas sa buong campus ang sikretong itinatago ko.

I have nowhere else to go. Ayokong idamay at isama sa putikan si Anne na bestfriend ko dahil sigurado akong ipagtatanggol ako nito sa mga tsismosa at mapapaaway lang ito. Jayson tried to stay with me, pero ako ang nagdesisyong lumayo. I don't deserve the guy. I don't deserve to be loved by him. Sigurado akong mas madami pang babaeng matino ang nababagay dito. Napatunayan ko naman na pag nagseryoso ito ay hindi nakikipaglaro ng mahal-mahalan ang lalaki.

Sigurado akong minahal nya ako. Yun nga lang, hindi ko deserve yun.

I can't think of anyways to erase this scandal by myself. Hindi ko din kayang basta pasisante sa trabaho si Mr. Gonzales at kung sinuman ang nagpakalat ng s*x video na yun.

Naisip ko si Uncle Art.

Siya lang ang makakatulong sakin, Ito lang ang may kakayahan na tulungan akong makawala sa sitwasyong sinusuong ko. Tinawagan ko ang lalaki.

"Uncle Art."

Isang tawag ko lang sa lalaki ay kaagad may sumundo sakin na kotse. Iniuwi ako sa mansion. Sinalubong ako nito kasama ang mama ko na hanggang sa ngayon ay walang kaalam-alam sa naging relasyon namin ni Uncle Art. Hindi ko kailangang magsabi kay Uncle Art kung ano ang nangyayari dahil all these time ay pinapasundan ako nito sa isang private investigator.

Alam nitong isang maling hakbang ko lang ay ako ang kusang babalik sa kanya dahil dun. Pinagana ng lalaki ang yaman at koneksyon nya. Nabalitaan ko na lang na tinanggal sa university si professor Gonzales at Ms. Alcantara. Ito pala ang nagpakalat ng s*x scandal ko. Kinulong naman si Dominic Gonzales dahil nahulihan ito ng drugs. Walang alam si mama sa nangyayari, ang akala lang nito ay tapos na ang semester at umuwi ako para lang magbakasyon.

Naiayos na lahat ni Uncle Art. Pero para akong daga na pumasok ulit sa kulungan ng leon. Gabi-gabi akong dinadalaw nito sa kwarto at pinagpaparausan. Kung noon ay nagagawa namin, walang pinagkaiba ngayon. Maliban sa may nagbago sakin.

Kung noon ay out of curiosity kaya ako pumapayag makipagsex kay Uncle Art. Ngayon ay pagtanaw na lang ng utang na loob at takot para saming mag-ina. Sa yaman kasi ng lalaki ay kaya kaming ipapatay nito at walang makakaalam nun.

Isa pang nagbago sakin ay ang nararamdaman ko para kay Jayson. Sa tuwing gagalawin ako ni Uncle Art ay nagkukunwari akong si Jayson ang kaulayaw ko para ganahan ako at hindi makaisip ng hindi maganda sakin ang lalaki.

"Hmmm... wala kang pinagbago Jazzmine. Ang sarap mo pa din kantutin." anang matanda habang nagpapakasasa sa ibabaw ko. Sige ito sa paglamutak sa s**o ko habang bumabayo sa ibabaw ko. Napapahalinnghing ako dahil si Jayson ang laman ng isip ko habang ginagawa namin yun.

"Aahhhh... daddy... f**k me harder daddy..." pagpeke kong hiling. Nalilibugan kasi lalo ang lalaki kapag nadidinig na nagmamakaawa akong makantot nito.

Sinibasib ako nito ng halik pababa sa leeg, s**o at sa hiyas kong basang-basa. Maya-maya ay isinagad na nito sakin ang tayong-tayo nitong tarugo. Kahit hindi ko gusto ay nilalabasan ako. Normal ko na siguro yun. Hindi naman naalis ang kamanyakan kong taglay. Nagbago lang ang laman ng puso ko.

Akala ko buong buhay na kong magiging alipin sa kama ni Uncle Art. Hanggang mangyari ang trahedya na bumawi sa buhay ng mama ko at nagpawala ng kalakasan ng lalaki. Naaksidente ito at si mama habang sakay ng kotse. Dumulas ang sasakyan sa highway at sinalubong ng mga ito ang isang ten-wheeler truck. Binawian agad ng buhay si mama. Himalang nabuhay ang lalaki pero mga binti naman nito ang naging kapalit. Unti-unti din itong nanghina. Nakasakay na ito ng wheelchair lagi.

Hindi na nya ko magawang galawin dahil kasabay ng pagkawala ng mga binti nito ay ang pagkawala ng libido. Naging impotent ang lalaki. Nawalan ito ng kakayahan makipagsex at nawala na din ang gana tungkol sa bagay na yun. Laking pasasalamat ko naman.

Dahil hindi na kagaya ng dati ang pangangatawan nito ay lagi nang aburido si Uncle Art. Hindi na nya magawa ang mga dating nagagawa kahit madami pa siyang pera. Pwede akong umalis kung tutuusin pero dala ng awa dito at sa mga katulong ay nanatili ako sa mansion.

Pinili kong alagaan ito kahit nasusuklam ako sa isiping ito ang mismong dahilan kung bakit ako nagkaganito.

Hindi ko na naipagpatuloy ang kurso kong BSED noon.Nawalan ako ng gana dahil naaalala ko pa din ang dating professor na hinahangaan na lumapastangan din sakin sa huli. Pinapaturuan ako maghandle ng business ng matanda dahil hindi na nito kayang asikasuhin ang mga negosyo nito.

Kung dati ay ayoko ng business management na course, wala akong choice dahil wala naman din akong pupuntahang iba. Takot din akong mawala sa poder ni Uncle Art. Kahit ganun naman kasi ay malakas na proteksyon ito laban sa masasamang tao sa labas ng mansion. Mga taong hinusgahan ako agad dahil lang sa isang s*x video.

---------

After seven long years...

Isa na kong successful business owner ngayon. Bago pumanaw si Uncle Art ay ipinamana sakin nito ang bilyong ari-arian. Kahit naging masalimuot ang buhay ko dahil sa lalaki ay ipinagpasalamat ko na din na mayaman ito at sakin pinamana lahat ng ari-ariang meron ito dahil wala namang ibang kamag-anak ang matanda. Walang naghabol sa mamanahin. Very convenient.

May mga gabing dinadalaw ako ng lungkot dahil sa pagkakaalala ko kay mama, maging kay Uncle Art. Ganun din kay Jayson. Iniisip ko kung pano kaya kung hindi ako umalis ng walang paalam sa lalaki. Kami pa din kaya hanggang ngayon?

Natawa ko sa sarili. Wala naman nga palang kami. Hindi pala naging kami ng lalaki.

May kakayahan akong umupa ng isang private investigator para hanapin ito at alamin kung ano na ang buhay nito. Pero natatakot ako. Takot akong malaman na baka pinakasalan na nito si Chloe o kung sinumang babae na nakilala nito. Ayaw kong alisin sa sarili ang pag-asa na kung kami talaga ang para sa isa't-isa, kahit hilahin ko palayo ang pulang sinulid. Magtatagpo at magtatagpo kami.

Hindi ko alam kung kailan mangyayari yun. Pero sana handa na ako.