Insatiable: The Longing Within Her (SPG Tagalog)

Silent Goodbye

JAYSON'S POV:

Magkasama kami sa cafeteria ni Jazz. Nagtatawanan kami nang biglang tumunog ang cellphone nito. Kasunod ang pagtunog ng sakin.

Napahinto sa pagtawa at tigagal itong nakatitig sa aparato. Napatukod sa lamesa. Akala mo matutumba.

Chineck ko kung ano yung message na nareceive ko.

It's a s*x video. Hindi kita ang mukha ng lalaki, kabaligtaran sa babae na buong mukha ay walang takip pati na ang buong katawan nito.

Katawan at mukha na pamilyar sakin. Hindi lang pamilyar. Pamilyar na pamilyar. Si Jazzmine ang nasa video na yun.

Kagaya ng babae ay shocked din ako. Hindi ako nakaimik. Nagpeplay ang malaswang video. Iisang babae pero tatlong lugar na magkakaiba ang kuha nun. May isa lang ang kasama sa s*x video at yung huli ay dalawang lalaki pa ang palitang kumukubabaw dito at puro pag-ungol nang babae ang madidinig na tila sarap na sarap.

I know her too well. That sexy sound that is coming from her while having ecstacy from the act. Walang dudang si Jazz yun. Hindi edited ang video. Gusto ko man kumbinsihin ang sarili na ibang tao yun, ibang babae yun ay hindi ko magawang paniwalaan yun at lokohin ang sarili.

Looking at her now is a slap to my face. I can see the truth at her shocked demeanor.

Pinagtitinginan na kami ng mga estudyante sa at iba pang tao na nasa cafeteria. Mukhang kalat na kalat agad sa social media ang s*x video nito. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong maramdaman ng mga oras na yun. Oo, alam kong si Jazz yung nasa video. Alam ko din naman na hindi siya virgin nung makuha ko. Dito mismo galing yun.

Pero kaya ko bang sikmurain na may ibang lalaking nakikipagtalik dito hindi lang isa kundi dalawa pa and it looks very recent? May time at date pa ang video footage.

How ironic. Ako ang namblackmail dito noon na ilalabas ang non-existing cctv footage namin while having s*x sa locker room, pero may iba palang tao ang sadyang gumawa ng bagay na yun at ivinideo ang dalaga unknowingly.

Nakita ko ang samu't-saring emosyon na dumaan sa mukha nito. Shocked, pagkalito, naguguluhan, galit at parang maiiyak na.

Sinasalamin nya ang kung anuman ang nararamdaman ko. Pero yung sakin, gusto ko siyang yakapin at itago mula sa mapanghusgang mundo pero bago ko magawa yun ay mabilis itong nakalayo mula sa lugar na yun. Sinusundan ito ng mga matang mapanghusga, mga tsismosang walang magawa sa buhay kundi gawing libangan ang buhay ng may buhay.

Sinundan ko si Jazz at inabutan ko naman ang babae na umiiyak.

"I'm sorry... I'm sorry..." lumuluhang sabi nito. "I've tried hard to conceal it, I've tried hard to change and behave myself while I'm with you. I'm trying to give you sweet and happy memories while I'm here with you. But this thing happened." sincere na lumuluha ito kagaya nung pagtangis nya noong madaling araw na nas Baguio siya at sundan ko.

It's the same vulnerable woman that I wanted to protect, that I wanted to love without questions asked.

Kinabig ko ang babae. Niyakap ko siya ng mahigpit.

"Ssssshh baby. You don't have to say sorry. It's okay, I understand. We all make mistakes...what's important is we try to make amends." pagpapatahan ko dito.

Ipinasya kong unawain ito ngayon. Ito ang ipinangako ko sa kanya. Na hindi ako magtatanong, tatanggapin ko kung ano siya, sino siya basta magkasama kaming dalawa hanggang dulo.

Umiiyak na tinulak ako nito. "No, I don't deserve you Jayson. I don't deserve you." yun lang at tumakbo ito sa kalsada at sumakay sa nagdaang taxi. Hindi ko na siya nahabol.

Yun na pala ang huling pagkikita namin ng dalaga. Hindi ko na makontak ang cellphone nito. Pinuntahan ko sa apartment pero wala na daw nakatira dun sabi ng mga kapitbahay. Nagbakasakali ako ng ilang beses na baka abutan kong naghahakot ng gamit ang babae pero ni anino nito ay di ko na nakita ulit.

Para kong mababaliw nang mawala na lang basta si Jazz nang walang paalam sakin. Araw-araw akong laman ng bar para magpakalasing, napabayaan ko pati ang pag-aaral ko. Salamat na lang at mayaman ang pamilyang kinabibilangan ko, nakagraduate pa din ako kahit hindi naman ako laging pumapasok sa school. Salamat din sa genes ng parents ko, kahit naman hindi ako pumapasok ay sadyang matalino na ko.

Nung minsan ay parang nakita ko ito sa isang bookstore sa mall. Pero nung sundan ko ay bigla na lang itong nawala. Inisip ko na baka dahil miss na miss ko na siya kaya kung anu-ano na ang nakikita ko.

I tried to pick myself up from that darkness. Inayos ko ang sarili ko. Kinumbinsi ko na kapag nagkita kami ulit nito ay ibang Jayson na ako.

Hindi na ko ulit nagseryoso sa kahit sinong babae. Si Chloe ay lagi pa din nandyan pero kahit ito ay walang nagawa nang hindi matuloy ang aming kasal. Hindi na ko pinilit ng parents ko dahil baka maghiwalay lang din kami ni Cloy kapag ipinilit nila ang gusto.

I made myself busy. Sinubsob ko ang ulo ko sa trabaho sa kompanya ng pamilya namin. Chloe is ever persistent kaya nagawa nitong makapasok sa company namin sa tulong na din ng mga magulang ko at magulang nya na umaasang kami pa din ang magkakatuluyan sa huli.

Kung minsan ay halos ialok nito ng lantaran sa akin ang sarili. Pero hindi ko pa din maalis sa isip ko si Jazzmine Eyala. Ilang babae ang sinubukan kong ikama pero wala ni isa sa mga ito ang makapagpalimot sakin sa babae. Maging si Chloe ay pinatulan ko na ang pang-aakit pero hindi nito mapalitan sa isip ko't diwa si Jazz.

Pinanghawakan naman ni Chloe yun na kahit papano ay nakikipagsex ako sa kanya. Umaasa din itong siya ang babaeng papakasalan ko once na magsawa na ko sa pagiging bachelor ko.

Hindi ko ito kinokontra ng harapan dahil kahit pano ay naiibsan naman nito ang panandaliang init ng katawan ko kapag kailangan kesa magbayad ako ng hostess na kung kani-kanino pumapatol at baka magkasakit pa ko.

Funny. Sobrang nakakatawa ako. Ayoko sa mga babaeng mababa ang lipad dahil kung kani-kanino ito mga nagpapakantot para sa pera. Pero ang hinahanap nang Junjun ko ay ang nag-iisang kinikilala nitong commander. Si Jazz na may s*x scandal na kumalat sa school bago ito mawala na kung kani-kanino din pumapatol.