Lumapit si Kristan saakin.
"Are you okay?" Seryoso niyang tanong
Hindi siya galit. Masaya ako kasi hindi siya galit saakin. Tumingin ako sa mga tao na nasa paligid namin nakikinig. Hindi pwedeng dito ko siya kakausapin.
"Pwede ba tayong magusap?" nakangiting tanong ko at alam kong nakita niya sa mukha ko ang pagod. Pagod sa lahat kaya alam kong alam na niya ang mangyayari.
Hindi ko na hinintay ang sasabihin niya at tumalikod na ako sakanya. Naramdaman kong sumunod siya saakin kaya napangiti ako.
Ito ang huling araw na makasama at makausap ko siya. Kahapon ang huling masayang araw naming dalawa.
Wala pa pero ang sakit na, lalo na't ako ang bibitaw saaming dalawa. Alam kong kaya niya akong ipaglaban pero ayaw kong magaya siya sa nangyari ni Kaye, natatakot ako na baka totoo sinabi ng m
