Nanginginig ang mga kamay ni Karah habang patuloy siyang nakatingin kay Don Brixton. Ang mga luha ay hindi na niya mapigilan at tuluyan nang bumagsak sa kanyang mga pisngi at tila napakabigat na talaga ang dinadala at ang isipan niya ay punong-puno ng gulo. Akala niya ay mawawala ang kanyang mga iisiping iyon at naramdaman kung temporary'ng malasing siya.
Nagsalubong ang mga kilay ni Don Brixton na nakatitig sa dalaga nang makitang umiyak ito. Napaupo si Brix sa tabi nito at handang pakinggan kung ano ang mabigat na saloobing dinadala nito.
"Baby, why? dahil ba sa nagawa ko kay Adrian? hindi talaga siya dapat sa'yo, Karah." Ang sabi pa ni Don Brixton sa dalaga.
"No, hindi po 'yun, Ninong." Ang sabi niya na tuloy-tuloy nang umiyak.
"So, what is it?" Nagtatakang tanong ni Don Brixton s
