Axelle’s POV
Kinabukasan.
Gaya ng nakagawian ko, maaga ulit akong nagising, naglinis at nagluto. Kahit na wala akong kasiguraduhan na kakain si Izzie ay dinamihan ko ang niluto kong menudo.
Habang hinahango ko ang nilutong ulam napagisipan kong padalhan na lang ng ulam si Izzie. Nasa sa kanya na ‘yun kung kakain niya o hindi pero sana ‘di niya itapon.
Mabuti nalang at meron kami nung lunch box na magmagpapanatili sa ulam na mainit sa ilang oras at ‘yun ang nilagyan ko. ‘Yung unang layer ay ang menudo, ang pangalawa ay kanin.
Insakto kakababa niya ng matapos kong i handa ang baon niya. Muli’y dire-diretso lamang ang hakbang niya patungo sa main door. Nagmamadaling sinundan ko siya.
“Hindi ka kakain? Nagluto ako?”
“No, I’m in a hurry.” Saad niyang hindi man lang ako nilingon at tu
