Axelle’s POV
Hindi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ng mga mata ko sa screen ng ATM machine. Napatitig ako sa halagang naka flash, sinisigurado ko kung tama ba ang nakikita ko dahil baka naduling lang ako at sobra lang ng isang zero, pero hindi eh! Binilang ko pa 'yung zero tama talaga, one hundred thousand pesos, ‘di nga!
Kay tagal na nag-sink in sa isipan ko ‘yung amount sa screen ngunit ng unti-unti ng nagproseso sa utak ko parang bumagal bigla 'yung mundo ko. Napahawak pa ko sa dibdib ko, ramdam ko ang bilis ng t***k nito, parang sasabog. Hindi ko alam kung iiyak ba ako o tatawa. Gusto kong sumigaw pero pinigilan ko sarili ko dahil baka mapagkamalan akong baliw o baka maka-attract pa ‘ko ng holdaper.
Una ko sanang gagawin at bayaran ang lahat ng libro at uniform ko kaso provide
