Chapter 58
Axelle’s POV
Hindi madali. Sobrang hirap.
Hindi ko agad natanggap.
Ilang gabi akong umiiyak ng palihim.
Bawat umaga sa paggising ko tila parusa sa ‘kin dahil muli’y bumabalik ng pauli-ulit ‘yung sakit.
Bawat araw na lumilipas araw-araw rin akong dinudurog.
Pakiramdam ko tinalikuran ako ng mundo. Ni ‘di ko alam kung saang parte ng katawan ko ang sobrang nasasaktan sa sobrang sakit na nararamdaman ko.
Nakakawalang ganang mabuhay.
Nakailang katok na sa pinto ko si Mama ngunit ‘di ko magawang tumugon. Naririnig ko siya ngunit mas pinili kon isarado ang tenga ko. Alam kong nasasaktan ko sila ngunit alam ko ring naiintindihan nila ang nararamdaman ko.
Kapag nakailang katok na si Mama ay kusa na itong papasok habang ako’y patuloy sa pagpapanggap na tulog.
Narinig ko a
