WALA SIYANG hindi magandang pag-uugali kapag umiinom kaya hindi siya nag-aalalang mayroon siyang magawang kahiyahiyang bagay. Mula nang matuto siyang uminom madalas pa rin siyang nasa katinuan kahit gaano karaming alak ang mailagay niya sa kaniyang tiyan. Hindi nga nagkamali si Aristhon sa nasabi nito na parang tubig lang sa kaniya ang beer. Hindi rin naiiba sa kaniya ang iba pang klase ng mabibigat na alak, pare-pareho lang ang lasa ng mga iyon sa kaniyang dila.
Pagkagaling nga ng warden sa silid nito, dala na nito ang mamahaling alak sa dalawa nitong kamay na golden brown ang kulay. Naupo ito na hindi binitiwan ang alak kaya napapatingin dito si Aristhon. Inabala niya naman ang kaniyang sarili sa pagsalin ng makakain sa paper plate.
"Buksan mo na," utos pa ni Aristhon.
Inalis ng warde
