Chapter 21

1492 Words

Casey's POV Kanina pa nakaalis si Dale pero ako heto't tulala pa rin sa nangyari kanina. Hay! Grabe lang, ang gentleman niya. Sayang nga lang at umalis na siya agad dahil tinawagan siya sa opisina niya kaya nagpaalam na siya sa akin. I can't imagine that Dale could be so gentleman like that. It's miracle, he's so amazing. Napailing na lang ako, hindi kaya nananaginip na naman ako? Kinurot ko si pisngi. "Aw..." napahawak ako sa kinurot kong pisngi, ang sakit! Meaning, It's real. This is real. Hindi ko tuloy mapigilang maalala ang nakaraan. Hindi ko din kasi alam kung aksidente lang ba iyon o sinasadya talaga na 'yung lalaking ubod ng kayabangan sa katawan na nakilala ko nung first day of school ay magiging classmate ko pala. Malas! Araw-araw lang kaming nagbabangayan. Away dito, away d

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD