Kinilabutan ako sa sinabi ni Kaii at sa boses niyang malamig pero hindi mo alam kung ano ang gusto niyang iparating eh. Halos mapatalon ako sa gulat nang sabihin niya iyon dahil mamaya ay hindi pa nakakalayo si Mama at marinig niya ang boses ni Kaii.
Agad kong nilapitan si Kaii para hampasin at kurutin. Bago pa man ako makarating sa kaniya ay agad niyang tinanggal ang hood ng jacket niya pati na rin ang suot niyang mask.
“Siraulo ka din talaga ano? Hindi ka ba makaintindi? Umalis ka na nga!” Sita ko sa kaniya saka tinulak tulak siya papunta sa bintana kung saan siya dumaan. Ako ang natatakot para sa kaniya eh. We will never know kung ano ang gagawin sa kaniya ni mama sa oras na malaman na nandito siya.
Hindi ko rin naman alam kung paano ko ipapaliwanag.
“Relax! Okay?” pa-cool na sa
