Makalipas ang ilang minuto, kumukulog pa rin at sobrang lakas ng ulan. Mabuti na lang at madaming puno dito kaya’t kahit papaano ay hindi ganoon ka lakas ang tama ng ulan dito sa bubong. Dahil kung hindi, malamang ay tinangay na ‘tong yero na nagsisilbing bubong sa amin.
“Hija! Pasensiya ka at natagalan ako. Sobrang lakas kasi ng hangin.”
Napalingon ako sa kinaroroonan ng boses. Nandoon ‘yung babaeng hiningian ko ng tulong. Ni-hindi ko man lang naitanong ang pangalan niya sa sobrang taranta at kaba.
Marahan kong binaba ang ulo ni Kaii na nakapatong sa hita ko. Agad ko ring nilapitan ‘yung babaeng kausap ko habang abala siya sa paglalapag noong mga gamit na dala niya.
“Pasensya na po kayo sa abala. Wala na po talaga kaming mahihingan ng tulong. Nasiraan po kasi kami ng kotse at wala
