“‘Kinakabahan ako, Kevin.”
Sobrang lamig na nga ng panahon, ang lamig pa nitong suot kong itim na backless at may slit pa sa hita.
Hinawakan ni Kevin ang kamay ko at saka ngumiti. Nasa backstage na kami at ano mang oras ay magsisimula na ang music fest.
“Kaya mo ‘yan! Ikaw pa ba?” Nakangiti siya sa akin saka hinawi ang buhok ko.
Kahit na ano pang sabihin nila ay hindi pa rin nawawala ang kaba ko.
“And now! Ladies and Gents! Let us welcome! Kelly Ysyabethe Vega!”
Nagpalakpakan ang mga tao. Ang mga kumukutitap na ilaw ay nag tumatama sa mukha ko.
Nagpaalam si Kevin na pupunta na siya sa harap para makuhaan niya ako ng video. Agad naman akong lumabas para magsimula na sa pagkanta.
Pinili ko na namang kantahin ang sarili kong composed na kanta.
Sa ating kahapon
Hindi na tayo
