GABRIEL's POV:
Nang mga sandaling iyon—parang hindi ko na kilala kung sino ako. May kung anong hiwagang dala ang babaeng ito at nagawa niyang gisingin mula sa malalim na pagkakatulog ang damdaming matagal ng nananahimik.
Hindi ko rin maintindihan ang aking sarili kung ano'ng mayroon sa babaeng ito.
Nag-eenjoy ako. Sinisilaban ako dahil sa nag-aapoy na damdamin na dala ng babaeng ito—na ni minsan ay hindi ko naramdaman sa tanang buhay ko.
I'm thirty-two years old now. My age isn't going backward and I've accepted in myself that I'll grow old as a bachelor.
Kasabay kasi ng pagkakalumpo ko—sino ba kasi ang mag-aakala na ang patay nang pagkalalake ko ay muli palang mabubuhay dahil sa kagagawan ng mapangahas na babaeng ito.
"Oh, s**t! No electricity! Oh, come on' not now!" Wala sa sarili
