MARIE’s POV
Clara leaned forward. “Baka may iniisip siya. Baka pinipigilan niya sarili niya.” Napakunot ang noo. Hindi ganoon ang nakikita ko.
“Pero Clara,” sagot ko, nanginginig pa ang mga labi ko dala ng masakit na emosyon ko. “Ako yung umiiyak sa harap niya. Ako yung hindi makahinga. Pero hindi siya huminto. He promised me to protect me. Pero bakit kahapon nilampasan niya ako?” Tanong ko. Hindi ko na isinama sa kwento ko ang unlimited na bembangan namin kagabi then he left after niyang maka pag release at bumalik sa asawa niya?
Tahimik siya. Kita ko ang frustration sa mata niya, pero pinipili niyang maging gentle. Awang-awa na si Clara sa akin.
“Then morning came, parang ideal breakfast ng mag asawa at ako ang panira. Kaya umalis ako, hindi ko kayang tagalan na makita silang akala
