MARIE’s POV
WALA kaming ginawa kundi pag-usapan ang tungkol sa prof naming sobrang strict, tungkol sa kaklase naming laging late, tungkol sa mga meme na nakita ni Clara sa phone. Tawa siya nang tawa, at hindi ko namalayan, sumasabay na rin ako. Hindi yung kunwari kundi totoong masaya ako kahit saglit. Yung totoong tawa na parang matagal kong hindi nagagawa.
“Marie,” sabi ni Clara bigla, “miss ko yung ganito sa’yo. Yung tumatawa ka, hindi yung parang laging may dinadala.” Napatingin ako sa kanya, medyo natigilan.
“Miss ko rin,” mahina kong sagot.
Sumayaw pa kami nang konti sa tabi ng table, hindi wild, hindi reckless, pero enough para maramdaman ko yung music sa katawan ko. Enough para maputol ang loop ng isip ko tungkol kay Ninong Cav.
Hanggang sa may lumapit. Isang lalaki, medyo tips
