Chapter 31.1: The Vigil (Part 1)
"Bakit ni isa sa inyo walang nagsabi sa akin?" Kalmado pero puno ng hinanakit na tanong ko sa kanila habang nakatayo at mariing nakatitig sa kabaong ni Lolo. Tuloy-tuloy pa ring umaagos ang mga luha kong hindi na yata maubos-ubos. "Anak, magpahinga ka muna. Katatapos lang kanina ng board exams n'yo and bumiyahe ka pa from Manila," puno ng pag-aalalang sabi ni Mama sa akin sabay marahang hinaplos ang kaliwang braso ko. I clenched my jaw and intently look at my Lolo's cadaver. "Tama ang Mama mo, mija, have some rest. Pagod ka, and also, hindi ka pa nakapag-hapunan. Darry said na kaninang hapon ka pa umalis ng penthouse n'yo kaya for sure hindi ka pa kumakain." Kung masisira agad ang ngipin ng isang tao dahil sa kakatiim-bagang, baka kanina pa nasira ang mga ngipin ko sa sobra
- Writer
