Kinabukasan, maaga akong nagising dahil breakfast to lunch na ang duty ko. Ngunit hindi pa nga ako tuluyang nakapasok sa dinning area ay hinarangan na ako kaagad ni Heubert.
"At saan ka pupunta?" He said in his mono tone voice. Ang dalawang kamay ay nasa kanyang bewang. Parang security guard sa isang banko at ako ang batang pinapagalitan niya na bawal pumasok sa establishment.
"Papasok, obviously!"
"With that hand of yours?" sabay nguso niya sa kamay ko na may suot na ngayong bandage. Agad ko naman itong inangat.
"Anong problema? Hindi ko naman ikamamatay 'to."
At hindi ito ang unang beses kong nagkaroon ng sugat dahil sa trabaho. Mas malaki pa nga ang iba kumpara dito. I have my collection of scars and blisters in my hand because of my work. Kaya nakakapagtaka kung bakit ginagawa niy
