Chapter 50
Halos dalawang oras na ang nakalipas, nasa highway pa rin sina Kara. Nilingon niya si Sebastian na seryosong nagmamaneho. “Sebastian, saan ba tayo pupunta?” naiinis na niyang tanong. Kanina pa siya naiihi at ayaw niyang magsabi sa kasama.
“We’re almost there,” tipid nitong sagot.
She snorted. “Oo, malapit na ring pumutok itong pantog ko.”
Nagugulat itong sumulyap sa kanya. “Malapit na talaga tayo.”
At tama nga ang kasama. Isang liko lang nito ay huminto sila sa isang malaking bahay. Mas malaki ito kompara sa dati nilang tirahan. Ang ipinagtaka niya ay wala itong kahit anong pader na nakaharang. Open area ito at maraming kahoy sa paligid. Marami ring puwedeng daanan. Parang escape route.
Diretso silang pumarada sa harap mismo ng bahay. Bumaba si Sebastian at sinimulan nito
