Pagkapasok pa lang nila sa mansyon ay ramdam ni Meseeyah ang malamig na hangin — hindi galing sa aircon, kundi galing kay Moses.
Nakauna siya maglakad.
Tahimik.
Pero ramdam mo ang tensyon sa balikat niya.
“Close the door,” malamig niyang utos.
Sinunod naman ni Meseeyah.
Pagkatalikod niya—
“Hindi mo sinabi na may lakad kayo ni Roman.”
Napakurap si Meseeyah. “Hindi kami—”
“Shh.” Tinaas niya ang kamay, pinutol ang sagot niya.
“Ayaw kong naririnig ang excuses.”
Napakagat labi siya sa inis. “Hindi ako nag-e-excuse—”
Lumapit si Moses sa kanya, mabagal, parang leon na nag-aabang lumaban ang usa.
“Okay,” sabi niya, cold and calm, “sige. Ikaw na ang tama.”
Napaaray ang puso niya. Ang sakit pakinggan, parang wala siyang karapatan magpaliwanag.
Moses leaned slightly closer, eyes narrow
