Tatiana
ISANG malalim na pagbuntong-hininga ang pinakawalan ni Chaos. Ibinaba niya ang baril pero hindi nagbabago ang ekspresyon niya. Nagtiim ang bagang niya nang mapansin na hawak-hawak pa rin ni Zeke ang aking kamay.
Hinawakan ako ni Chaos at inilayo sa kapatid ko.
“Two days ago,” sabi niya sa akin. “Dahan-dahang bumalik ang paningin ko hanggang sa tuluyan na itong bumalik.”
Tumingin siya kay Zeke. Matalim ang tingin niya sa kapatid ko habang seryoso pa rin si Zeke.
“Anong ginagawa mo rito, Zeke?”
“Don’t drag my sister into your situation, Chaos. Hangga’t hindi mo pa naaayos ang gulo na mayroon ang buhay mo, my sister and her sons will come with me—”
Tinangka ni Zeke na hawakan ulit ako pero mabilis akong nailayo ni Chaos.
“I can protect them, Zeke.” Chaos faced my brother head
