My Precious Love: Lost Romance

Chapter 16

---

"Is this what you really want?" Tanong sa akin ni Jenny habang nasa Italian restaurant kami.

"Jenny, this is the right thing to do. He already engage, ano pang laban ko? isa pa nakapagfile na ako ng visa. Ang gusto ko nalang ngayon ay makaalis dito." Mahina kong sambit dito.

"So, mukhang nakapagdecide kana talaga, friend alam mo namang nandito lang ako diba? Kahit anong maging desisyon mo, susoportahan kita." Aniya, saka ako hinawakan sa kamay.

"Thank you Jenny." Tugon ko, saka ngumiti. Being with Jenny sa kabila ng mga pinagdadaanan ko is such a blessing, I'm blessed to have her in this lifetime. To have a friend that I can lean on.

Pagkatapos naming kumain ay nagdesisyon na kaming umalis, hindi pa man kami nakakalayo sa mesa namin ay napahinto ako sa paglalakad at napako sa kinatatayuan, sa harap namin sa di kalayuan nakatayo si Troy madilim ang mukha at matiim na nakatingin sa direksyon namin.

Sa akin.

Mabilis itong lumapit sa akin nang hindi tinatanggal ang paningin sa akin, nanlaki ang mga mata ko at napatili nang bigla ako nitong buhatin at isampa sa balikat. Nagtitinginan na ang mga tao sa restaurant pero walang gustong tumulong sa akin kahit na nagsisisgaw na ako.

"Troy! Ibaba mo ako! Ano ba!" Sigaw ko, pero para itong bingi at walang naririnig, nakita ko pang lalapitan sana ako ni Jenny pero hinaranga ito ng kaibigan ni Troy na si Mark.

Lumabas ito ng restaurant bitbit ako, halos mapaos na ako kakatili pero nanatili parin itong  walang kibo, hanggang sa papasukin nya ako sa loob ng isang itim na kotse. Matalim na tingin ang iginawad ko rito nang makaupo ako sa loob ng passenger seat. Mabilis itong nakaikot para sumakay, nakakunot ang noo ko at sinubukan pang buksan ang pinto pero nakalock na ito. Nang muli ko syang tingnan ay nakapwesto na ito sa driver seat at mabilis na pinaandar ang sasakyan.

"Saan mo ako dadalhin?" Sambit ko rito saka ito tiningnan ng masama.

"You're not gonna leave me. I told you, don't disappear anymore. Kept your promise Ayah." Baritonong sambit nito. Napaawang ang labi ko rito, saka mariing napapikit.

"What do you want? Hindi ba't nagpaplano na kayo ng kasal nyo ni Sienna? Ano pa bang gusto mo sa akin?!" Singhal ko rito. Tumingin ito sa akin sandali saka muling binaling ang tingin sa kalsada.

"I'm not marrying her, you're the one I love and you're the one I want to spend the rest of my life with." Baritonong sambit nito, may kung anong saya ang nanuot sa puso ko. Ang sarap pakinggan lalo na kung naggaling sa kanya. I can't believe that he can make me shivers in just one sentence.

Napaawang ang labi ko nang huminto ang sasakyan sa isang lumang simbahan. "Troy, anong ginagawa natin dito? Bakit mo ko dinala rito?" Sambit ko nang hindi tumitingin sa binata dahil nakatuon ang atensyon ko sa simbahan. Hindi ito kumibo pero nakita ko ang pag ngisi nito saka bumaba sa sasakyan at pinagbuksan ako, hindi ko malaman ang nararamdaman ko.

Kinakabahan ako hindi ko alam kung bakit, agad akong hinawakan sa kamay ni Troy pagkababa ko ng sasakyan. Tss. Naniniguradong hindi ako makakatakas, pero lalong napaawang ang labi ko nang makita sa loob sila Jenny kasama si Mark at Charles. Mga nakangiti pa, muli kong binaling ang tingin kay Troy pero nakatingin ito sa lalaking nasa altar, isang pari.

"Good afternoon father. Thank you for accommodating us, I know this is so sudden." Nakangiting bati nito.

"No worries Mr. Laurent anything for you. Maraming salamat nga pala sa donasyon mo, sigurado akong malaking tulong iyon sa simabahan." Nakangiting tugon nito, nangungunot na ang noo ko ng mga oras na iyon gulong gulo sa nangyayari at sa pinaguusapan nila, lumingon ako sa likod kung nasaan si Jenny pero nakangisi lang ito sa akin.

"Bakit ba tayo nandito?" Impit kong tanong kay Troy. Pero imbes na sumagot ay nginisian lang ako nito at muling binaling ang tingin sa harapan.

"Let's start now father." Sambit nito, tumango naman ang pari.

"Troy! Ano ba?!" Kunot noo kong tanong, naiinis na ako dahil ako lang ang naguguluhan sa mga nangyayari, at si Jenny. Bakit sya nandito? Bakit nandito rin sila Mark at sir Charles?

"Ayah, we're going married. Now." Sambit nito, saka diniinan ang huling salita. Lalong kumunot ang noo ko at napaawang ang labi. Ano daw?

"W-we're going married?" Kunot noo kong tanong muli rito. Tumango ito saka nagpakawala ng matamis na ngiti. "Yes."

"Seriously Troy?! Ano naman ang pumasok sa kokote mo at naisip mong magpapakasal ako sayo?!" Singhal ko rito, napalakas ang boses ko kaya napaawang ang labi ng pari na nasa harapan namin. "Itigil mo itong kalokohan mo Troy, hindi nakakatawa." Dugtong ko pa.

Humarap ito sa akin saka hinawakan ang kamay ko at bumuntong hininga. "Babe, I told you. You're the one I'd like to spend my life with. At ayokong mawala ka sa akin kaya magpapakasal na tayo bago ka pa man umalis." Sambit nito, muli ay nakaramdam ako ng saya. I also want him by my side for the rest of my life. He's the one I love. At hindi ko kinakaila iyon. I knew it to my self. He also knew that, pinaramdam ko iyon sa kanya sa maiksing panahon na magkasama kami.

Pero ito ba ang tama?

Ito ba ang marapat naming gawin? Hindi ba kami nagpapadalos-dalos ng desisyon?

"No, I don't want to get married with you."

"Ayah, please. You know how much I love you. And I know that you loved me too." Aniya, saka ako hinawakan sa kamay.

"No, how about your mom? Sigurado akong magagalit sya sa atin, magagalit sya sayo!" Mariin kong tugon dito, isa sa mga dahilan kung bakit gusto kong lumayo ay ang mommy ni Troy, ayokong magkaroon sila ng hindi magandang relasyon nang dahil lang sa akin. Hindi kaya ng konsensya ko ang ganoon.

"Babe, listen, can you just worry about us? Huwag mo na munang problemahin ang ibang tao? I told you before, I don't care about others what matters to me is you. Only you. Let's do this, wala nang magagawa si mama o kahit na sino pa kapag naikasal na tayong dalawa okay? Please." Sambit nito saka hinaplos ng isang palad ang pisngi ko, i felt the warmth, the sincerity and love in his words. 

Alam kong hindi ko na mapipigilan pa ang nararamdaman ko, ramdam ko ang pangingilid ng luha sa mga mata ko, saka tumango rito. He smiled beautifully and kiss my forehead saka muling humarap sa pari.

"Father, you may start the ceremony now." Narinig kong sambit ni Troy.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ng mga oras na iyon, I want to runaway from Troy but my heart and body does the opposite thing, nakikipaglaban ako sa sarili ko mismo, totoo ngang kapag nagmahal ka wala ka nang ibang pakikinggan, wala ka nang iba pang magagawa kapag ang puso na ang humusga at sumugal, natapos ang seremonya ng pari nang hindi ko namamalayan, para akong nahipnotismo ng mga oras na iyon, parang panaginip pero masaya ako. 

Alam kong masaya ako, I'm married. Troy and I are husband and wife now.

This is the end right? Napasinghap ako at bumalik sa realidad nang marinig ang pagtawag sa akin ni Troy. 

"Babe, were here." 

Baritonong sambit nito, tumingin ako sa labas ng bintana at napaawang ang labi nang makita ang isang private plane. 

This is my first time seeing a luxurious private plane. Hinawakan nitong muli ang kamay ko nang makababa na ng sasakyan, sinalubong kami ng ilang staff at stewardess. Muli kong binaling ang paningin dito wearing an amused face.

"Are we going to ride on this?" I asked.

He smiled at me showing those beautiful dimples,"We're going to escape." He whispered huskily. 

My heart beats fast and I can't contain my calmness. Parang panaginip ang makasakay sa ganitong kamahal na eroplano.

Hindi matanggal ang ngiti sa mga labi ko, habang si Troy ay panay ang halik sa likod ng mga palad ko. "Where are we going?" Nakangiti kong tanong. 

He just smiled, kissed my temple and said. "Seattle."

'O' form in my mouth as I heard where we going, I hug him unconciously dahil narin sa tuwa na hindi ko mapigilan.

"This is my gift to you Mrs. Ayah Taurent." He said sexily. Agad na nagrambulan ang t***k ng puso ko at awtomatikong namula ang mga pisngi ko, hearing him saying my name makes me blush and hearing his name next to mine makes my heart pound.

I didn't mind the long flight ahead, pinilit ko namang makatulog kahit papaano, pero sobra akong naeexcite sa pagdating namin ng Seattle, I want to see my mom.

Pagdating namin ng airport may mga sumalubong sa aming mga tauhan ni Troy, nakilala ko ang isa nyang tauhan, yung sumundo sa akin noon sa hotel he still looks the same. He still looks serious, protocol yata sa mga bodyguards ang maging seryoso at suplado. Inabot nito ang mga coat namin dahil malamig dito sa seattle, saka ko naalala na manipis ang suot kong damit, e kasi naman i didn't expect na ikakasal ako at mapapadpad dito sa Seattle ng isang araw lang.

Pinasuot nya sa akin ang itim na coat at saka sinamahan na kami palabas ng tauhan nya papunta sa kotse. Pumunta muna kami sa Grand Laurent Seattle Hotel para doon magstay. Napanganga ako sa garbo at ganda ng hotel, agad na nangunot ang noo ko nang makita ang pangalan ng hotel sa taas ng entrance. I can't imagined how rich this man beside me.

Dumeretso kami sa penthouse ng hotel at katulad ng pagkamangha ko kanina sa baba ay napaawang din ang labi ko nang makita ang kabuuan ng penthouse. Bumungad sa akin ang malalaking couch at glass table sa gitna, it's a modern and western mix design, lumapit ako sa glass wall at tinanaw ang city lights ng Seattle, it's a breathe taking scenary. Napakaganda ng view from here.

"Do you like it, wife?" Narinig kong sambit ni Troy habang papalapit ito sa akin, naramdaman ko ang mga braso nito sa baywang ko at pagpatong ng baba nito sa balikat ko, napasinghap ako nang halikan ako nito sa leeg. Tuloy parin sa pagdagundong ang dibdib ko, naguunahan na para bang nagkakarera sa pagpintig nito.

"It's beautiful." Nakangiti kong sambit. Ramdam ko ang mainit na hininga nito sa leeg ko dahilan para makiliti ako kada bubuga ito ng hangin. "Mas maganda ka, did I tell you that I'm the luckiest guy on earth dahil  nakilala kita." He said huskily, agad na nangamatis ang mga pisngi ko.

"Sus, bolero. Asawa mo na ako di mo na ako kailangan pang bolahin." Sambit ko saka bumaba ang tingin ko sa suot kong singsing. Naramdaman ko ang pagluwag ng pagkakayakap nito mula sa likuran ko kaya umangat ako ng tingin rito, humarap sya sa akin habang hawak ang kamay ko.

 "Araw-araw kitang bobolahin at liligawan kung iyon ang paraan para magstay ka sa tabi ko pang habangbuhay. Mahal na mahal kita Ayah." Aniya, kitang-kita ko ang ningning sa mga mata nito at ang sinseridad na lumulunod sa buong pagkatao ko. I love him more than he ever did.

"Mahal na mahal din kita Troy." Tugon ko kasabay ng pagngingilid ng luha ko. Niyakap ako nito ng mahigpit saka ako hinalikan sa noo. "Come, I'll cook for you." Nakangiting tugon nito.

Pinagluto nya ako ng steak, ako naman ang taga hiwa ng mga gulay na ilalagay sa side dish, he's a expert when it comes to kitchen. Wala nga yatang hindi alam gawin ang lalaking ito. Tinalo pa ako sa pagluluto.

"Saan mo nga pala natutunan ang pagluluto?" Tanong ko rito habang kumakain, ngumiti naman ito saka inangat ang tingin sa akin.

"Someone taught me, when I was in high school." Bahagyang kumunot ang noo ko at namuo ang kuryosidad sa utak ko, marami akong mga bagay na gustong malaman tungkol kay Troy, lahat lahat ng tungkol sa kanya. We're married now anyway, wal naman sigurong masama kung tanungin ko at usisain ang mga tagpo sa buhay nya noong hindi pa kami magkakilala right?

"Sino?" Muli kong tanong rito, bumaba ang tingin nito sa kinakain saka binalik ang tingin sa akin at ngumiti. "You know what, I think we need to go to shower. This is our first night as Mr. And Mrs. we have so much to do tonight." Nakangisi nitong sambit saka tumayo at binuhat ako, impit pa akong napatili at napakapit sa batok nito para kumuha ng suporta.

"Troy, ibaba mo ako!" Sambit ko pero nginisian lang ako nito at ginawaran ako ng makahulugang tingin, nawala na sa isip ko ang mga tanong at kuryosidad ko dahil dito. Our first night as husband and wife spent well, halos hindi ako nito pinatulog doing that thing.

Kinabukasan ay nagising ako sa mabangong amoy ng pagkain, halos nakapikit pa ako nang lingunin ko ang katabi ngunit wala na doon si Troy, bumangon na ako at tinungo ang kusina. Napakagat ako ng labi habang pinagmamasadan ang gwapong lalaki na abala sa pagluluto ng agahan. 

He's topless and wearing only his boxer shorts, sumandal ako sa pader para pasadahan pa ng tingin si Troy, I love looking at him like this. He looks sexy and dominating with those muscles and abs that he has? Sigurado akong maglalaway ang sino mang babae na makakakita