Kabanata XXVII

2050 Words
~Mason~ Nang makapasok ako sa kwarto ko ay agad kong itinabi ang maleta ko sa gilid at hinubad na ang suot kong uniform. Tanging boxer na lang ang suot ko at kinuha ko muna ang cellphone ko bago nagtungo sa kama. Tatawagan ko muna si Allison bago ako magpahinga. I'll just let her know na nandito na ako ngayon sa hotel at sana ay hindi siya busy ngayon. Unang tawag ko cannot be reach ang linya but still I tried to call her again and finally ay sinagot.niya rin ang tawag ko. "Hello Love? I'm sorry I didn't answer your first call. I am taking a rest right now," inaantok na sambit nito na mukhang naabala ko ang pagtulog niya. "I'm sorry Love. I just call you to inform that I'm already here in the hotel. Bukas ng hapon ako uuwi sa bahay. I have to rest here for a while and may dadaanan muna ako bago umuwi." "Okay call me if you already home Love. I'm going see first my schedule kung makakauwi ako tomorrow. Marami kasing offer na photoshoot ngayon ang dumating sa akin." "I understand Love if you couldn't make it home. Ako na lang ang pupunta sa'yo riyan once na hindi ka makauwi bukas. Huwag ka masyadong paka-stress diyan sa work mo, okay?" "Yes Love and thank you. Matutulog na muna ako, huh? There will be a photoshoot after five hours." "Okay you rest now. I love you." "I love you too." I let her to cut our line at pinatay ko na ang phone ko. It's been months since the last time na nakasama ko si Allison. Lagi kasi akong nasa barko at siya naman ay busy rin sa career niya as a model. Simula ng maikasal kami ay wala kaming ibang inatupag kundi trabaho dahil gusto namin muna na mag-ipon. Pareho naman kaming mayaman pero iba pa rin iyong pinaghirapan mo mismo. Kaka-check-in ko lang ngayon dito sa Five Star Hotel wherein pagmamay-ari ng kaibigan kong si Noah kaya libre na ang pag-stay in ko rito sa hotel niya. I browse first one of my social media accounts bago ko naisipan na magpahinga na. It's five thirty a.m. now in the morning and I will take the time in taking rest here in my room. Nagising na lamang ako ng marinig ang maingay na doorbell nitong kwarto ko. Nakakunot ang noo kong kinuha ang cellphone ko at tiningnan ang oras. It's already eight o'clock in the evening at hindi man lang ako nagising. Napasarap ang tulog ko dahil sa sobrang pagod at hindi ko na nagawa pa na kumain ng tanghalian. Hindi rin naman ako nakaramdam ng gutom kanina habang natutulog ako pero ngayon na gising na ako ay nararamdaman ko ng nagugutom ako. Lumabas na ako ng kwarto bago pa sirain ng kung sino man ang doorbell ng kwarto ko. Agad kong binuksan ang pinto at bumungad sa akin ang isang magandang babae. Nakatingin ito sa akin at nilabanan ko rin ang tingin niya. Nakasuot ito ng oversized pink t-shirt at ang short nito ay sobrang ikli na hindi mo na mapapansin kung may suot ba siyang pang-ibaba o wala. "Yes, Miss? May kailangan ka ba?" tanong ko ng nanatili itong nakatingin sa akin at hindi man lang nagsasalita. Tumikhim ito kasabay ng pag-iwas niya ng tingin sa akin. "Are you not aware na naka-boxer ka lang?" Tila nahihiya na sambit nito at doon ko lang na-realize kung ano ang itsura ko habang kaharap siya. "I'm sorry dahil kakagising ko lang ng mag-doorbell ka but what do you really need, Miss?" "Hindi kasi gumagana 'yong kalan ko and hindi ako makapagluto. Don't worry hindi lang naman ikaw ang binulabog ko but since ikaw lang ang nagbukas sa akin ng pinto ay baka pweding makigamit ng kalan mo?" mahaba na sambit nito na tila nakalimutan na niyang huminga. "Meron namang food service itong hotel magpadala ka na lang sa kwarto mo. May sarili akong kalan dito pero hindi po nagagamit." "Ayoko hindi ko kasi gusto ang pagkain sa mga hotel kaya nagluluto ako ng sarili ko. Ayun lang naman ang room ko, oh." Itinuro niya ang pinto na nakabukas. "Don't worry bibigyan na lang kita ng pagkain in exchange sa pagpapagamit mo ng kalan sa akin if you will let me to use it." Hindi agad ako nakasagot sa sinabi niya at nag-iisip kung dapat ko bang siyang papasukin? Pero nagugutom na rin ako and siya na rin ang nag-insist na bibigyan niya ako ng pagkain. "Okay you can use my stove." "Great! Teka lang kukunin ko lang 'yong lulutuin ko sa room ko." Mabilis itong naglakad pabalik sa kwarto niya at bumalik na may hawak na toperware kung saan nakalagay ang lulutuin niya. Isinara ko na ang pinto ng makapasok siya at dumiretso ito sa kusina. "Feel free to use the kitchen. I'm just going inside my room to change." "Okay!" Iniwan ko na siya at pumasok na sa kwarto ng makaligo na rin. Ilang minuto lamang ang itinagal ko sa shower at lumabas na ng banyo suot ang puting sando na tinernuhan ko ng itim na short. Kinuha ko ang cellphone ko habang tinutuyo ang buhok ko ng makapal kong twalya. Mayroon akong message galing kay Allison at sinabi lamang niya na nasa shoot na siya. Nag-reply lamang ako sa message niya at ibinalik na ang cellphone ko kung saan ko ito kinuha. Dito pa lang ako sa loob ng kwarto ay naaamoy ko na ang niluluto nung babae sa labas. Sa amoy pa lang nito ay alam ko ng beef steak ang niluluto niya. Saktong-sakto dahil paborito ko ito at mabuti na lang ay pinayagan ko siya na magluto. Nakalibre pa ako at hindi ko na kailangan pumunta sa restaurant nitong hotel para kumain. Lumabas na ako pagkatapos ko mag-ayos ng sarili at nadatnan ko siya nakatayo sa kusina. Hindi niya ako napansin dahil nakatalikod ito at abala sa ginagawa. Umupo ako sa couch at binuksan ang TV at nilagay ito sa movie. "By the way, what's your name?" Tanong ko habang naghahanap nang panooring movie. "My name is Heaven," sagot lamang nito at hindi na nag-abala pa na magtanong kung sino ako. "Nice name. It suits you," komento ko, "I'm Mason if you wouldn't ask." pagpapakilala ko na lang. "It nice to meet you, Mason. Nga pala luto na itong ulam hahatian na lang kita para makakain ka na. Doon na ako sa room ko kaka-". "Dito ka na kumain. Samahan mo na lang ako rito. Wala rin akong kanin kaya makikihati na lang din ako sa kanin mo," putol ko sa kanya at umalis na sa sala para lapitan siya. "O-okay? Kukunin ko na muna 'yong rice cooker sa room ko and pagbalik ko ay kumain na tayo." Tumango na lang ako at sinamahan siya sa pintuan at pinanood siya na maglakad papunta sa kwarto niya. Ang cute niyang tingnan sa suot niya at hindi ko mapigilan ang hindi mapatingin sa maputi niyang legs. Napailing na lang ako dahil bigla akong nakaramdam ng init sa katawan. Nagtungo na lang akong kusina at iniwan na nakabukas ang pinto. Naglatag na lang ako ng mga gagamitin namin sa lamesa habang hinihintay siya na bumalik. Ako na rin ang naglipat nang ulam na niluto niya sa lagayan at sakto naman ang pagdating niya hawak ang maliit na rice cooker. "Mabuti naman at nag-ayos ka na riyan. Kumain na tayo kakaluto lang nitong kanin." Inilapag niya ang rice cooker sa ibabaw ng lamesa namin. "Are you new here?" tanong ko habang nagsasandok ako ng kanin. "Yeah and kanina lang ako nag-check-in dito. How about you? Matagal ka na ba rito?" "Yes matagal na ako rito since nag-aaral pa lang ako sa college. I already own this room at walang pweding mag-check-in na iba rito but me only." "Oh, kaya pala parang ang dami ng gamit dito." "Yes," tanging sagot ko na lang at nag-umpisa ng kumain, ganoon din siya na nasa harap ko. Masarap ang pagkakaluto niya sa beef steak and the taste is different sa mga nauna kong nakain. Parang may sarili "So, you're married." Pambabasag niya sa ilang minutong katahimikan na bumalot sa pagitan namin. Napatigil ako sa pagkain ko dahil sa tanong niya. "Paano mo nalaman?" "The evidence was in your hand obviously." Natatawa na sagot nito at napatingin na lang ako sa kamay ko. "Oh, yeah, I'm already married. Do you know Allison?" "Yes and what is with her?" "Sa kanya ako kasal and we are two years married." "Really? Ang swerte mo naman. Wala akong masyadong alam about sa kanya because I wasn't really a fan of anyone else pero sa pagkakaalam ko ay super model si Allison at sikat ito sa bansa natin. Tama ba ako?" Natatawa na hula nito. Tumango ako. "Yeah and not bad for the not a fan of anyone else, huh?" "Psh! Don't mind that. I'm really not that kind of person. Hahaha!" "Why, Heaven? Wala namang masama maging isang fan?" "I know but I just really don't like to be a fan. I find it boring." "Boring? You're weird." Napailing na lang ako habang natatawa sa mga sinasabi niya na hindi ko makuha. "Everyone is a fan." "But not me." "Yeah, yeah, because you're weird." "Whatever you say." Pagkatapos namin kumain ay tinulungan ko magligpit ng kinainan namin si Heaven. Siya na mismo ang naghugas nang mga pinggan habang ako naman ay nilinis ang lamesa. Sa sala ako dumiretso pagkatapos ko at nanood na ng palabas sa flat screen T.V. After this movie ay matutulog na akong muli dahil may lalakarin pa ako bukas bago umuwi ng bahay. "Mason." "Yes?" Agad akong napatayo ng tawagin niya ako. "Babalik na ako sa room ko," sambit niya habang hawak ang toperware at rice cooker na dala niya. Pinatay ko muna ang T.V. at lumapit sa kanya. "Tulungan na kita riyan sa dala. Baka hindi mo mabuksan ang pinto ng room mo." Sambit ko at kusang kinuha ang dala niya. Lumabas na kaming dalawa at naglakad patungo kung saan siya naka-check-in. Sobrang tahimik dito sa floor namin na parang kaming dalawa lang ang tao na narito. Bago pa mabuksan ni Heaven ang pinto ng room niya ay bigla na lang nawalan ng kuryente. Dumilim ang buong paligid at wala akong makita na kahit ano kundi itim. Kapag pinipilit mong makakita sa dilim ay masakit sa mata. "Ahh!" Malakas na sigaw ni Heaven na agad kong ikitanaranta. Nangapa agad ako sa dilim at mabilis na inilapag ang hawak sa sahig. "Heaven where are-" "Mason, natatakot ako!" Hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil bigla na lamang siyang yumakap sa akin nang mahigpit. "Takot ako sa dilim." "Sshh. Don't worry nandito naman ako," sambit ko habang hinahaplos ang likuran niya. "Dito ka lang natatakot ako." Lalo niya pa akong niyakap na mahigpit dahilan para lalong magdikit ang katawan namin. Hindi ko alam pero parang nakalabit niya ang manoy ko. Wala pang ilang minuto na nag-black out ay bumalik na ang liwanag sa paligid namin. Nakita ko ng malinaw kung gaano katakot si Heaven habang nakayakap pa rin ito sa akin. Ramdam ko ang panginginig nang katawan nito na parang kapag nakayakap ito sa akin ay ligtas siya. Nakakaramdam tuloy ako ng mali sa sitwasyon namin ngayon. Hindi ko mapigilan ang hindi mag-init sa babaeng ito lalo na ilang araw ako nagtiis na walang s*x. Though, noong nakaraang taon na nasa barko ako ay mayroong magandang babae roon ang pilit na inaakit ako at pinagbigyan ko siya sa gusto niyang mangyari. Pagkatapos ng gabing iyon ay kinalimutan na namin ang nangyari at syempre hindi ko sinabi ito kay Allison. Ayaw ko siyang masaktan and it only happened one time at hindi ko na hinayaan pa na mangyari habang nasa barko ako. "I-I'm sorry sa ginawa ko," paumanhin ni Heaven nang humiwalay na ito sa akin, "Nakakahiya tuloy sa'yo." hinawi nito ang buhok papunta sa likod ng tenga niya at hindi ko alam pero para nang-aakit siya? "A-ahm, it's okay. It's not a big deal," sambit ko na lang at kinuha na ang gamit niya na inilapag ko kanina sa sahig, "Here is your thing. Thank you for the dinner, Heaven. See you around." hindi ko na siya hinintay pa na tumugon at naglakad na pabalik sa kwarto ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD